อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2428

เสื้อผ้าที่วางไว้ที่นี่ ล้วนเป็นพวกที่กันหนาวกันน้ำ เซียวหลันยวนเข้าไปพลิกดู แล้วยังเห็นเกราะอ่อนกันคมดาบและหอกอยู่อีกหลายชุดด้วย

เกราะอ่อนเหล่านั้นกระทั่งเบาบางระบายอากาศได้ดี ไม่รู้ว่าทำจากวัสดุอะไร

"เอาแค่เกราะอ่อนไม่กี่ชุดนี้ ถ้าแพร่ไปในยุทธภพก็ไม่รู้ว่าจะดึงดูดคนให้มาแย่งชิงกันแค่ไหน มูลค่ามหาศาลเลยทีเดียว"

เซียวหลันยวนบอกกับฟู่จาวหนิง "เดี๋ยวตอนกลับขึ้นไปก็ติดไปสักชุดหนึ่ง เจ้าเก็บเอาไว้"

ความหมายของเขาคือให้นางซ่อนมันเอาไว้

ถึงอย่างไรเขาก็รู้ว่านางมีวิธีซ่อนของอยู่

มีเกราะอ่อนชุดนี้ เขาก็กังวลเรื่องความปลอดภัยของนางน้อยลงไปได้ส่วนหนึ่ง

"ได้"

ฟู่จาวหนิงตัดสินใจว่าจะนำไปให้เขาด้วยอีกชุดหนึ่ง

ด้านหน้าเป็นทางเดินเส้นหนึ่ง

เซียวหลันยวนจุดเทียนบนกำแพงให้สว่างทั้งหมด ใต้ดินนี้ก็ไม่มืดแล้ว

พื้นกำแพงและเพดานของทางเดินนี้แข็งแรงมาก พอเงยหน้าขึ้นมองยังเห็นเป็นอิฐเขียวที่ก่อขึ้นโดยมีแผ่นเหล็กกั้นเป็นช่วงๆ

พอเดินตรงไปด้านหน้า เซียวหลันยวนก็คะเนระยะทางความห่าง "ที่นี่น่าจะเป็นด้านล่างของสวนแห่งหนึ่งด้านหลังตำหนักฝูกวง"

ที่นี่ยังสร้างห้องลับมาอีกห้องหนึ่ง ด้านในมีเตียงมีเก้าอี้ แล้วยังขุดเป็นพื้นที่สำหรับจัดการธุระส่วนตัวอีกด้วย

ที่มุมห้องมีช่องระบายน้ำ ที่เรียกว่าช่องระบายน้ำ เพราะเมื่อเซียวหลันยวนดึงจุกออก ก็มีน้ำปริมาณน้อยไหลออกมาช้าๆ

น้ำใสมาก ไม่เย็นเท่าไร

"ดูท่าต่อให้ซ่อนตัวอยู่ในนี้สักปีครึ่งปีก็ไม่ขาดแคลนน้ำเลย"

ฟู่จาวหนิงรู้สึกว่าวังจักรพรรดิตงฉิงสมัยก่อนพิจารณาไว้รอบคอบมาก ใต้ดินนี้มีเสบียงมีน้ำมีเสื้อผ้า สามารถซ่อนตัวได้เป็นเวลานานจริงๆ โดยที่ไม่ต้องออกไป

พอออกจากห้องลับแล้วเดินหน้าต่อ ก็ยังเป็นทางเดินอีก

ตอนนี้ ทางเดินแยกออกเป็นสามทางแล้ว

ทางแยกสามทางนี้มีลักษณะเหมือนกันเลย

"ดูท่าที่นี่จะเชื่อมต่อกับเส้นทางของตำหนักอื่น น่าจะยังมีเส้นทางบางส่วนที่ตรงไปทางออกได้อีกกระมัง ไม่รู้ว่ามีอยู่กี่ทางออก"