อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2436

ฟู่จาวหนิงคิดไว้ดีแล้ว ถ้าหากคนของลัทธิเทพทำลายล้างจะบุกเข้ามาในเมืองหลวงจริง เช่นนั้นนางก็จะใช้พิษ

ใช้วิธีของอีกฝ่ายโต้คืนอีกฝ่ายกลับไป

ถึงอย่างไรพวกเขากับลัทธิเทพทำลายล้างเดิมทีก็เป็นศัตรูคู่แค้นอยู่แล้ว ไม่มีทางจะยิ้มแล้วลืมความบาดหมางกันได้ ดังนั้นควรแก้แค้นก็ต้องแก้แค้น ควรจะขัดขวางไม่ให้พวกเขาเข้าเมืองก็ต้องขวางไว้

"ยังต้องรวบรวมมาอีกหรือ?" ถังอู๋เยว่ถาม

"อู๋เยว่ เอาที่เจ้ารวบรวมมาแล้วส่งมาให้ข้าก่อน"

ผู้อาวุโสจี้ไม่เห็นด้วยหน่อยๆ "ตอนนี้เจ้าตั้งท้องอยู่นะ จะมาจัดการเรื่องยาพิษได้ยังไงกัน? ถ้าเผื่อเกิดอะไรขึ้นล่ะ ใครจะรับผิดชอบไหว?"

พอได้ยินผู้อาวุโสจี้พูดแบบนี้ ถังอู๋เยว่ก็พยักหน้า รู้สึกว่าไม่ควรเอาผงพิษเหล่านี้ส่งให้กับฟู่จาวหนิง

"พี่หญิงจาวหนิง ไม่งั้นก็สอนพวกนี้ให้ข้าแล้วกัน ข้าจัดการให้"

ถังอู๋เยว่ก็รู้สึกว่าร่างกายของฟู่จาวหนิงตอนนี้ไม่ควรมาจัดการเรื่องผงพิษจริงๆ

ผงนี่นะ ถ้าหากไม่ระวัง แค่จามนิดเดียวก็ฟุ้งขึ้นแล้ว แล้วถ้าสูดเข้าไปตอนฟุ้งกระจายล่ะ?

"ไม่หรอก เจ้าสิ่งนี้ต้องให้ข้าจัดการเอง"

ฟู่จาวหนิงจะเอาของพวกนี้เข้าไปในห้องเภสัช ตอนนี้สอนถังอู๋เยว่ไม่ได้

ยิ่งไปกว่านั้นคนของลัทธิเทพทำลายล้างก็น่าจะใกล้ถึงแล้ว ถ้ายังต้องมาคอยสอนคนอื่นอีกจะไม่ทันการเอา

นางจัดการเตรียมไว้ก่อน พอถึงเวลาก็ยังเป็นกำลังให้กับเซียวหลันยวนได้

"ท่านอาจารย์ อู่เยว่ วางใจเถิด ฝีมือการสกัดยาของข้าพวกท่านไม่เชื่อใจหรือ? ก่อนหน้าตอนที่อยู่เมืองเจ้อที่โรคระบาดไปทั้งเมืองข้าก็ยังดูแลตัวเองเป็นอย่างดี ครั้งนี้ก็ไม่ทำให้ตัวเองติดพิษขึ้นมาหรอก"

ฟู่จาวหนิงรับประกันแบบนี้ ก็ดูมีแรงกล่อมได้เหมือนกัน

หลักๆ คือนางรักษาคนที่เมืองเจ้อมามากมาย แต่ตัวเองก็ไม่เป็นอะไรเลย

"ถ้างั้นเรื่องนี้ควรถามความเห็นอ๋องเจวี้ยนก่อนไหม" ผู้อาวุโสจี้ยังระมัดระวังอยู่ ถ้าเผื่ออ๋องเจวี้ยนไม่เห็นด้วยล่ะ?

ฟู่จาวหนิงส่ายหัว "เขาไปที่ประตูเมืองแล้ว เรื่องนี้ไม่ต้องบอกเขา ท่านอาจารย์ ใครเป็นศิษย์ของท่านกันแน่เนี่ย? หรือว่าหลังจากนี้ข้าจะทำอะไรก็ต้องถามเขาก่อนอย่างนั้นหรือ?"