อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2437

ตอนที่ฟู่จาวหนิงกับผู้อาวุโสจี้เร่งเตรียมยา เซียวหลันยวนก็มาถึงด้านบนหอเมืองของเมืองหลวงแล้ว

บนหอเมืองตอนนี้มีองครักษ์มังกรครามกลุ่มหนึ่งดูแลอยู่

องครักษ์มังกรครามช่วงนี้ก็รับคนหนุ่มจากเมืองอั้นเข้ามาบางส่วน และมีบางส่วนที่อันเหนียนชี้ทางมาจากชายแดนของแคว้นเจา

คนเหล่านี้จัดมาแปดสิบคน องครักษ์มังกรครามช่วงนี้ก็คอยฝึกฝนพวกเขาอยู่ตลอด ครึ่งเดือนกว่ามานี้ก็เริ่มเห็นผลแล้ว

พวกเขาล้วนสวมชุดเกราะ พกมีดพก ดูแล้วสง่าน่าเกรงขามทีเดียว

เซียวหลันยวนใจป้ำกับพวกเขามาก อาหารที่กินทุกวันล้วนเป็นอาหารโภชนาการที่ฟู่จาวหนิงแนะนำ ยิ่งไปกว่านั้นยังมีน้ำแกงที่ฟู่จาวหนิงจัดไว้ให้พวกเขาอีกด้วย

คนเหล่านี้เดิมทีส่วนใหญ่ก็ใช้ชีวิตกันลำบาก มีบางส่วนที่มีภาวะขาดสารอาหาร หลายคนตอนที่เข้ามาผอมโซ หลังจากผ่านไปเกือบหนึ่งเดือน แต่ละคนก็มีเนื้อหนังขึ้นมาแล้ว ร่างกายดูแข็งแรงขึ้นมาก

บวกกับการฝึกขององครักษ์มังกรครามส่วนใหญ่เป็นการเสริมสร้างร่างกายให้แข็งแกร่ง ตอนนี้รูปร่างเองก็กำยำขึ้นมาบ้างแล้ว

แปดสิบคนนี้ จะกลายเป็นทหารรักษาเมืองชุดแรก หลังจากแบ่งไปยังประตูเมืองทั้งสี่ ภายหลังถ้ามีคนเพิ่มเข้ามาก็ให้พวกเขานำฝึกต่อไป

ตอนนี้พวกเขาพอเห็นเซียวหลันยวนเข้ามา ก็หยุดการฝึก จัดแถวคารวะ

"ท่านอ๋อง!"

เซียวหลันยวนได้ยินเสียงที่มีเรี่ยวแรงของพวกเขา แตกต่างจากเสียงกะปริดกะปรอยในครั้งแรกที่เจอ พยักหน้าให้

"ลำบากพวกเจ้าแล้ว เจออะไรบ้างไหม?"

"เรียนท่านอ๋อง หน่วยสืบข่าวแนวหน้ารายงานว่า คนเหล่านั้นยังอยู่ห่างออกไปสามลี้ คาดว่าพรุ่งนี้จะมาถึงนอกเมืองขอรับ"

"ห่างออกไปสามลี้หรือ?"

เซียวหลันยวนใจสั่นกึก เขาคิดจะออกไปสำรวจเองเสียหน่อย

ถ้าเขาออกไปเองก็น่าจะได้ยินว่าฝั่งตรงข้ามคุยอะไรกัน ขอแค่ได้ยินมาบ้าง ก็สามารถเตรียมการป้องกันได้อย่างเป็นรูปธรรมขึ้นแล้ว

ด้วยวิชาตัวเบาของเขา หนึ่งชั่วยามก็เพียงพอ

"ยังมีประชาชนเข้ามาอีกไหม?" เขาถามขึ้นอีก

ตอนนี้เมืองหลวงปรากฏต่อใต้หล้าอีกครั้งแล้ว ข่าวเช่นนี้ถ้าแพร่งพรายออกไป จะต้องมีประชาชนเข้ามาขอสวามิภักดิ์ด้วยแน่นอน

เขาส่งองครักษ์กองหนึ่งออกไป คอยรับมือและช่วยเหลือประชาชนที่อาจเดินผ่านมาตามเส้นทาง แต่ก็ไม่รู้ว่ามีคนไปเจอเข้ากับพวกลัทธิเทพทำลายล้างหรือไม่