อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2438

ฝีมือยิงธนูของคนอื่นก็ไม่เลวนัก

เซียวหลันยวนฝีมือยิงธนูคือยิงร้อยโดนร้อย

พอเขายิงโดนตัวที่นำหน้ามาจากนั้นก็ยิงออกไปอีกสามดอกอย่างรวดเร็ว

สี่ดอก ยิงโดนนกสี่ตัว

ส่วนคนอื่นก็แทบจะไม่พลาดเป้ากันเลย

มีแค่สองตัวที่ตกใจบินหนีไป

"เตรียมม้า เปิดประตูเมือง ไปเก็บนกเหล่านั้นกลับมา" เซียวหลันยวนออกคำสั่ง "ระวังด้วย สวมถุงมือไว้ อย่าใช้มือสัมผัสนกพวกนั้น"

องครักษ์มังกรครามรับคำสั่งออกไป

เซียวหลันยวนรออยู่บนหอเมือง มองดูพวกเขาควบทะยานออกไปอย่างรวดเร็ว

"ท่านอ๋อง ท่านคิดว่านกพวกนั้นมีอะไรผิดปกติหรือ?" ชิงอีถาม

"รู้สึกไม่ค่อยถูกต้องน่ะ"

เซียวหลันยวนเองก็บอกไม่ถูกว่าอะไรที่ผิดปกติ แต่เมื่อครูตอนนี้ที่เห็นนกฝูงนั้นบินมาทางนี้ ในสมองเขาก็เกิดความรู้สึกขึ้นฉับพลัน ว่าห้ามให้พวกมันบินเข้ามาเด็ดขาด

น่าจะเพราะลัทธิเทพทำลายล้างมีวิธีการชั่วร้ายมาแต่ไหนแต่ไร ทำให้เขาระมัดระวังมาก

ยิ่งไปกว่านั้น จาวหนิงพูดไว้ไม่ผิด ลัทธิเทพทำลายล้าง จ้องตงฉิงมาหลายปีแล้ว พวกเขาเข้ามาตงฉิงตั้งนานขนาดนี้ เคลื่อนไหวกันเสียขนาดนี้ แต่กลับไม่เจอลัทธิเทพทำลายล้างเลย นี่มันผิดปกติ

ลัทธิเทพทำลายล้างไม่มีทางหดหัวอยู่แบบนี้ โดยที่ไม่ทำอะไรเลย

เว้นเสียแต่ว่า พวกเขาแอบเตรียมการอะไรอยู่มาตลอด

ตอนนี้อากาศยังเย็นมาก แล้วยังมีหิมะตกอีก มีนกฝูงใหญ่แบบนี้ได้ที่ไหน?

"พวกเราระวังไว้หน่อยคือถูกต้องแล้ว" สืออีเองก็เอ่ยขึ้น

เพียงไม่นาน องครักษ์มังกรครามเหล่านั้นก็ควบม้ากลับมา

พวกเขาหิ้วถุงผ้าใบหนึ่ง เก็บนกเหล่านั้นกลับมาแล้ว

"ท่านอ๋อง ตามที่ท่านกำชับไว้ พวกข้าน้อยไม่ได้แตะต้องนกเหล่านี้เลย"

ถุงใบนี้มีนกอยู่สิบกว่าตัว

ขนาดตัวก็ไม่เล็กนัก

"บนตัวนกมีอะไรไหม?" เซียวหลันยวนถาม

"ไม่มีเลยขอรับ แต่ก็ยังไม่ได้ตรวจสอบอย่างละเอียด"

เพราะเซียวหลันยวนบอกว่าห้ามแตะต้องนกส่งเดช ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ได้ตรวจดูอย่างละเอียด