อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2451

อันที่จริงหลังจากรู้ว่าคนของลัทธิเทพทำลายล้างเข้ามาในอุโมงค์ลับ การจะหาทางออกของพวกเขาในเมืองหลวงก็ไม่ใช่เรื่องยาก

คนอื่นหาไม่เจอ แต่เซียวหลันยวนจะหาไม่เจอได้อย่างไร?

เขาสั่งให้คนทั้งหมดหยุดนิ่ง ส่วนเขาก็ใช้อุปกรณ์เก็บเสียงชนิดหนึ่งที่ฟู่จิ้นเชินทำขึ้นมาตามความคิดของฟู่จาวหนิง วางลงไปบนพื้น เอาหูแนบเข้าไป จึงได้ยินเสียงฝีเท้าที่กำลังเดิน

ด้วยเสียงฝีเท้านี้ เซียวหลันยวนยังพิจารณาถึงทิศทางที่พวกเขาเดินได้ด้วย จึงพาคนเดินออกไป และพบกับสถานที่ที่น่าจะเป็นทางออก

ที่นี่คือโรงเต้าหู้ที่อยู่ใกล้กับเมืองหลวงมากที่สุดแห่งหนึ่ง

โรงเต้าหู้นี้ไม่มีคนอยู่แล้ว

แต่หลายวันมานี้ มีสามีภรรยาคู่หนึ่งจากเมืองอั้นบอกว่าพวกเขาทำเต้าหู้เป็น ยินดีจะรับช่วงต่อโรงเต้าหู้แห่งนี้

หลายวันมานี้พวกเขาล้วนกำลังเก็บกวาด หลังเก็บกวาดเสร็จก็สามารถเริ่มทดสอบได้ พอพวกเขาทำเต้าหู้ออกมาได้ ก็เป็นไปได้ว่าจะกลายเป็นร้านเต้าหู้แห่งแรกที่เปิดขึ้นในเมืองหลวง

เซียวหลันยวนพาเข้าบุกเข้าไปกะทันหัน สองสามีภรรยาหนุ่มสาวก็ตกตะลึงไป

"ท่านอ๋อง?"

เซียวหลันยวนทำสัญญาณมือให้คนพาพวกเขาออกไปก่อนชั่วคราว

โรงเต้าหู้นี้ใหญ่พอควร

ข้างหน้าเป็นสถานที่ที่คนพักอยู่ ข้างหลังมีเรือนหลังแห่งหนึ่งเป็นสถานที่ทำเต้าหู้

เซียวหลันยวนแนบหูฟังเสียงใต้ดินอีกครั้ง

เขากระทั่งได้ยินเสียงสั่งการทุ้มต่ำอีกด้วย

"หลังจากออกไปก็จำไว้ เจอใครก็สังหารทิ้งทันที"

"ขอรับ"

เจอใครก็สังหารทิ้งทันที?

หรือก็คือ ต่อให้พวกเขาหลังจากออกมาเจอกับประชาชนธรรมดา ไม่ว่าจะคนแก่เด็กหรือผู้หญิง ก็จะสังหารทิ้งหมดไม่เลือกหน้าหรือ?

พวกเขาเข้ามาเก็บกวาดเก็บเกี่ยวชีวิตคนทิ้งจริงๆ

นี่มันฆ่าล้างเมืองชัดๆ

เซียวหลันยวนเดิมทียังคิดจะดูว่าพวกเขาจะเข้าเมืองมาอย่างไร แต่ตอนนี้ ดาบตระกูลกวนเองก็ศึกษาไว้แล้ว แผนของพวกเขาก็เข้าใจแล้ว แล้วยังรู้ถึงพิษร้ายแรงของพวกเขาอีก เซียวหลันยวนจึงตัดสินใจว่าไม่ต้องยุ่งยากแล้ว

เขาทำสัญญาณมือ ให้คนซุ่มตัวเอาไว้