อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2458

ดูท่านี่จะเป็นหงจั๋ว

แต่ไม่รู้เพราะอะไร ฟู่จาวหนิงรู้สึกไม่ชอบมาพากลตอนที่เห็นมือนางยื่นออกมา

นางเลี่ยงออกไปทันที

หงจั๋วตกตะลึงไปชั่วขณะ

"พระชายา?"

เฝิ่นซิงที่ถือน้ำอยู่ก็ถูกท่าทางเบี่ยงออกกะทันหันของฟู่จาวหนิงทำให้เท้าชะงักไป

เสี่ยวเยว่กลับมาขวางไว้ตรงหน้าฟู่จาวหนิงทันที

ตอนนี้นางแม้จะเป็นสาวใช้ของฟู่จาวหนิงเหมือนกับเฝิ่นซิงหงจั๋ว พอมาถึงที่วังจักรพรรดิ นางก็เปลี่ยนคำเรียกซึ่งไม่ได้เรียกนางว่าคุณหนูเหมือนแต่ก่อนแล้ว แต่เรียกพระชายาแทน

ทว่าในใจเสี่ยวเยว่ ตนเองยังคงมีความแตกต่างจากคนอื่นอยู่บ้างเล็กน้อย

หงจั๋วเฝิ่นซิงมองอ๋องเจวี้ยนกับพระชายาเป็นนายท่านด้วยกัน กระทั่งฟังคำสั่งของอ๋องเจวี้ยนเป็นอันดับแรกด้วย

เสี่ยวเยว่กลับต่างออกไป

เสี่ยวเยว่มักจะจำได้เสมอว่าตนเองมาจากตระกูลเสิ่น และเป็นผู้นำตระกูลเสิ่นที่ให้ตนมาปกป้องรับใช้ฟู่จาวหนิง ฟู่จาวหนิงเป็นคุณหนูของนาง ส่วนอ๋องเจวี้ยนเรียกได้ว่าเป็นแค่อาเขยเท่านั้น

ดังนั้นในใจนางจึงมีน้ำหนักที่ต่างกัน คุณหนูต้องมาก่อนอ๋องเจวี้ยนอย่างแน่นอน

ตอนนี้ฟู่จาวหนิงจู่ๆ ก็เบี่ยงตัวจากหงจั๋ว เสี่ยวเยว่จึงรู้สึกได้ทันที ว่านางต้องปกป้องฟู่จาวหนิง

"หงจั๋ว ข้าเดินเองก็พอแล้ว"

ฟู่จาวหนิงมองหงจั๋ว พูดมาคำหนึ่ง "เมื่อครู่ไปเอาน้ำ ต้นบ๊วยแดงข้างๆ ออกดอกเป็นอย่างไรบ้างแล้ว? ข้าอยากไปหักกิ่งบ๊วยมาปักแจกันเสียหน่อย คิดไว้ตั้งแต่สองวันก่อนแล้ว"

เสี่ยวเยว่กับเฝิ่นซิงได้ยินคำพูดนางแล้วก็ตกตะลึง

อะไรนะ?

ห้องครัวทางนั้นมีต้นบ๊วยแดงที่ไหน?

อีกด้านของตำหนักฝูกวงต่างหากที่มีบ๊วยแดง ยิ่งไปกว่านั้นสองวันก่อนพวกนางก็ไปตัดกิ่งบ๊วย ไปเสียบอยู่ในตำหนักแล้ว

หรือจะบอกว่า พระชายาจำไม่ได้หรือ?

"พระชายา..." เฝิ่นซิงคิดจะเตือนฟู่จาวหนิง แต่เสี่ยวเยว่เหลือบมองนางผาดหนึ่ง ส่งสัญญาณให้นางไม่ต้องพูดอะไร