อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2465

เซียวหลันยวนเองก็ส่งคนไปคุ้มครองระหว่างทางด้วย

ผู้คน ประชากร พลเมือง ในตอนนี้ถือว่าเป็นทรัพยากรอย่างหนึ่งของตงฉิง

ลัทธิเทพทำลายล้างตอนนี้ก็ไม่สังหารผู้บริสุทธิ์ไม่เลือกหน้าแล้ว

สาเหตุที่พวกเขาจะสังหารคนในเมืองหลวงทั้งหมด หนึ่งคือเพราะรู้สึกว่าคนกลุ่มนี้ล้วนเป็นคนที่ของอ๋องเจวี้ยนเซียวหลันยวน ปล่อยไว้ก็ไม่มีทางมีประโยชน์กับพวกเขา

สองคือประเมินผิดพลาด คิดว่าคนที่พวกเซียวหลันยวนพามาจะน้อย ในเมืองหลวงเองไม่น่าจะมีคนเยอะ คิดว่าคงเป็นพวกองครักษ์ทั้งหมด

น่าเสียดายที่พวกเขาพลาดไปแล้ว

ในเมืองหลวงตอนนี้มีคนอยู่ไม่น้อยเลย

กระทั่งร้อยคนที่เดิมทีใช้ชีวิตต่อมาในเมืองหลวง ลัทธิเทพทำลายล้างตอนนั้นก็หากันไม่เจอ

เมืองอั้นหลายปีนี้ก็มีคนอยู่ไม่น้อยเลย เดิมทีเมืองอั้นก็ค่อนข้างแออัดแล้ว คนบางส่วนอยู่ในเมืองอั้นก็ใช้ชีวิตอย่างทรมานอย่างหนัก

พวกอ๋องเจวี้ยนตอนที่ออกจากเมืองอั้นครั้งที่แล้ว ประชาชนกลุ่มนี้ก็ตามออกมาด้วย

คนไม่น้อยรู้สึกว่า ไม่ว่าอย่างไร ตอนนี้ตามมายังเมืองหลวงแล้ว หลังจากนี้พวกเขาก็จะกลายเป็นคนของเมืองหลวง ลูกหลานก็จะมีคุณภาพชีวิตดีขึ้นมาเอง

พอรวมกับประชาชนที่รอดชีวิตมาจากหมู่บ้านเล็กๆ ก็มายังเมืองหลวงด้วย ตอนนี้เมืองหลวงค่อยๆ มีภาพคึกคักขึ้นมาแล้ว

องค์หญิงหนานฉือพาครอบครัวตระกูลอันมาด้วยกัน

พวกเขามากันขบวนใหญ่ รวมกันแล้วก็เกือบสามร้อยคน

พอมาถึง ฟู่จาวหนิงก็เจอกับองค์หญิงหนานฉือ

องค์หญิงหนานฉือดูจะมีน้ำมีนวลขึ้นหน่อย น่าจะเพราะเป็นแม่คนแล้ว แต่ว่าความลำบากระหว่างทางก็ไม่ทำให้ความงามกับกำลังใจของนางลดน้อยลงเลย ตอนนี้นางดูแล้วเหมือนดอกโบตั๋นดอกหนึ่ง งดงามโดดเด่นมาก

"องค์หญิง ไม่เจอกันตั้งนาน!"

ฟู่จาวหนิงพอเห็นองค์หญิงหนานฉือก็ดีใจมากจริงๆ

"ไม่ใช่แค่ข้าที่มานะ อันชิงก็มาด้วย" องค์หญิงหนานฉือหัวเราะขึ้นมา

อันฉิงเดินมาจากทางด้านหลังนาง

"พี่หญิงจาวหนิง!"