อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2495

พอมีคนเหล่านี้ไปเรียกคน เรื่องก็จะราบรื่นขึ้นเยอะ

"เบาเสียงหน่อย อย่าให้พวกคนคุ้มกันแตกตื่น"

พวกเขาล้วนรู้ว่าคนคุ้มกันเหล่านั้นอยู่ที่ไหน กระทั่งยังรู้ว่าพวกไหนที่ฟ้าใกล้สว่างจึงเข้าไปนอนกัน และยังมีพวกนี้ฟ้าใกล้จะสางก็จะลุกข้นมาทำงาน

"ในเพิงนั้นล้วนเป็นพวกผู้คุมงาน" มีคนบอกองครักษ์เงามังกร "พวกเขาจะตื่นมาเช้าที่สุด พอตื่นขึ้นมาก็จะเอะอะโวยวาย ถึงตอนนั้นก็จะปลุกคนอื่นขึ้นมาอีกเยอะ ดังนั้น ทางที่ดีคือจัดการคนเหล่านั้นเสียก่อน"

ชายชราคนนี้มีสีหน้าตื่นเต้นอยู่หน่อยๆ

เขาอายุขนาดนี้แล้ว แต่ว่ามีความสามารถในการออกแบบร่องระบายน้ำสำหรับตัวบ้าน จึงถูกลัทธิเทพทำลายล้างบังคับพามาบนเขาจำนงเทพเพื่อสร้างวังเทพทำลายล้าง

แต่ว่าจากที่ชายชราเห็น การสร้างวังเทพทำลายล้างบนเขาผืนนี้ เป็นทิศทางที่มองออกมาจากเมืองอวิ๋นจิงได้พอดี เดิมทีมองออกมาจะเห็นทิวทัศน์ภูเขากว้างใหญ่ ที่เปลี่ยนแปลงไปตามฤดูกาลทั้งสี่ ราวกับว่าเขาจำนงเทพกำลังปกป้องเมืองอวิ๋นจิงอยู่

วังเทพทำลายล้างที่สร้างขึ้นที่นี่ หลังจากนี้พอประชาชนมองมาทางนี้จากเมืองอวิ๋นจิง สิ่งที่เห็นก็จะเป็นวังเทพทำลายล้างคอยกดขี่พวกเขาอยู่

จากที่ชายชราเห็น นี่เท่ากับเป็นการทำลายการคุ้มครองต่อเมืองอวิ๋นจิงของเขาจำนงเทพ

ถึงตอนนั้นวังเทพทำลายล้างยังจะสร้างหอสูงมากขึ้นอีกหอหนึ่ง ว่ากันว่าเจ้าลัทธิเทพทำลายล้างตั้งชื่อให้หอนั้นว่าหอคุย(จับจ้อง)จิง นั่นไม่ใช่ว่าคิดจะคอยจับจ้องเมืองอวิ๋นจิงอยู่หรือ?

เขาอยากจะไม่ทำอะไรอีกแล้ว!

แต่เขาถูกบีบให้มาทำงานที่นี่ ก็เพราะลูกชายหลานชายเขาถูกพามาด้วยกัน หนึ่งครอบครัวทั้งสามรุ่นล้วนสร้างวังเทพทำลายล้างอยู่ที่นี่ทุกวัน

ตอนนี้ใต้เท้าจางไปหาผู้ช่วยมาจากไหนกัน?

สามารถพาพวกเขาออกไปได้ นี่ถือเป็นเรื่องดีเอามากๆ

"ได้ ขอบคุณท่านผู้เฒ่ามาก กลับเมืองอย่างวางใจเถิด ตอนนี้สาวกลัทธิเทพทำลายล้างในเมืองถูกกำจัดจนหมดแล้ว"

องครักษ์เงามังกรให้ยาสงบใจกับเขาไปเม็ดหนึ่ง

"จริงหรือ? พวกเรากลับเมืองได้หรือ?"

"ใช่แล้ว"

"ใต้เท้า ลูกชายกับหลานชายข้าก็อยู่ที่นี่ พวกเขา..." ชายชราร้อนรนขึ้นมา

"วางใจเถอะ จะได้ออกไปทั้งหมด รีบไปเถิด"