อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2504

ลัทธิเทพทำลายล้างคิดจะใช้กลยุทธ์อ้อมๆ

แต่ว่า เขาเองก็ต้องการคนอย่างฟู่จาวหนิงจริงๆ

"เจ้าลัทธิ ฟู่จาวหนิงคนนี้เก่งกาจมาก ดูท่าคงจะมีขั้วอำนาจหลายฝ่ายที่คิดจะแย่งชิงจริงๆ แต่ว่าถังอู๋เจวี้ยนอะไรนั่น แล้วก็ผู้เฒ่าจากยอดเขาโยวชิง เอามาใช้งานอะไรได้ด้วยหรือ?"

ผู้คุมกฎถูไม่ค่อยพอใจขึ้นมาแล้วตอนนี้

เจ้าลัทธิต้องการคนเหล่านี้ขนาดนี้ ทำไมกัน พวกเขาไม่มีประโยชน์แล้วหรือ? ถ้าหากคนเหล่านั้นได้รับความสำคัญจากเจ้าลัทธิ หลังจากนี้ในลัทธิยังจะมีที่ให้พวกเขาอีกไหม?

ฝ่ายธรรมะไล่สังหารพวกเขามาหลายปี โจมตีพวกเขามาหลายต่อหลายครั้ง ท้ายสุดก็ยังต้องจำนนให้คนของฝ่ายธรรมะอีกอย่างนั้นหรือ?

นี่มันประชดประชันกันเกินไปแล้ว!

"เจ้าไม่รู้ ว่าตระกูลถังเขาชิงถงเป็นตัวแทนของอะไร พวกเขามีทรัพย์สินมหาศาล ตำรางานฝีมือของตระกูลถังก็มีอยู่นับไม่ถ้วน นี่ก็เป็นสิ่งที่พวกเราต้องการเช่นกัน"

เจ้าลัทธิเทพทำลายล้างเหลือบมองผู้คุมกฎถูอย่างผิดหวังคับแค้นใจ

ผู้คุมกฎถูซื่อสัตย์กับเขา แต่ก็ไม่ค่อยจะฉลาดนักจริงๆ

"ส่วนเจ้าอารามยอดเขาโยวชิง ใครบอกเจ้าว่าเขาเป็นผู้เฒ่า? เขาคือผู้สืบสายเลือดราชครูแคว้นตงฉิง สายเลือดราชครูตงฉิงก็เป็นสิ่งที่เราต้องการมาก นอกจากจะสามารถสังเกตดาวทำนาย คำนวณมงคลอัปมงคลได้แล้ว พวกเขายังมีอายุยืนยาว ยิ่งไปกว่านั้น หน้าตาก็ไม่แก่ชราอีกด้วย"

ซู๊ด

พอได้ยินว่าอายุยืนกับหน้าตาไม่แก่ชรา ไม่ใช่แค่ผู้คุมกฎถูเท่านั้น กระทั่งพวกผู้คุมกฎจู ดวงตาก็ยังเบิกกว้างขึ้นมา

นี่ดึงดูดความสนใจของพวกเขาขึ้นมาอย่างมหาศาล

ชั่วขณะหนึ่ง ผู้คุมกฎถูก็ไม่มีความเห็นใด

"ร้ายกาจขนาดนี้เชียว? เช่นนั้นถ้าพาเขามาที่ลัทธิเราได้ ก็จะสามารถให้เขาสอนพวกเราว่าจะอายุยืนอย่างไร ดูไม่แก่ชราได้อย่างไรใช่ไหม?"

ผู้คุมกฎจูเองก็เกิดความละโมบขึ้นแล้ว

เขาไม่อยากปะทะกับพวกอ๋องเจวี้ยน ไม่อยากจะสู้ด้วย อันที่จริงไม่ใช่เพราะเขาไม่อยากฆ่าคน ไม่อยากเป็นศัตรูกับอ๋องเจวี้ยนหรอก เขาก็แค่รักตัวกลัวตาย เพราะเขาเป็นแค่พวกอนุรักษ์นิยมเท่านั้น

ตอนนี้พอได้ยินคำว่าอายุยืนยาวกับไม่แก่ชรา เขาย่อมต้องหวั่นไหวเป็นธรรมดา

ดังนั้น ผู้คุมกฎกับเจ้าแท่นบูชาที่เป็นลูกน้องอีกหลายคนล้วนแลกเปลี่ยนสายตากัน จากนั้นก็ขันอาสาขึ้นทันที

"เจ้าลัทธิ ผู้คุมกฎถูอยากจะประลองฝีมือกับอ๋องเจวี้ยนมาโดยตลอด เช่นนั้นก็ให้โอกาสนี้กับเขาไปเลย ให้เขาพาคนออกไปรับมือกับอ๋องเจวี้ยน ข้าจะติดตามเจ้าลัทธิไปเมืองหลวง!"