อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2508

ตำหนักหลักวังเทพทำลายล้างของเจ้าลัทธิ มองออกได้ว่าลงแรงคนกับเวลาไปไม่น้อยเลยทีเดียว

เซียวหลันยวนเดินมาถึงประตูตำหนักใหญ่ ก็รู้ว่าเพราะอะไรเจ้าลัทธิเทพทำลายล้างจึงส่งคนไปเมืองหลวงเป็นระยะๆ ได้แค่กลุ่มเล็กๆ ไม่ได้รวมกำลังทั้งลัทธิเข้าไปลอบสังหารเขา

ชัดเจนมาก สมาธิของเจ้าลัทธิเทพทำลายล้างอยู่บนตัววังเทพทำลายล้างแห่งนี้

พอเห็นกลไกเมื่อครู่ เซียวหลันยวนก็พอเข้าใจความคิดของเจ้าลัทธิเทพทำลายล้างแล้ว

เขาคิดจะทำฐานที่มั่นให้แข็งแกร่ง จัดการสร้างตำหนักวังรักษาชีวิตตัวเองเสียก่อน

และหลังจากที่ลัทธิเทพทำลายล้างขยับขยาย เจ้าลัทธิเทพทำลายล้างจึงจะส่งคนกลุ่มใหญ่ออกไปสังหารเขา ส่วนเจ้าลัทธิเทพทำลายล้างก็สามารถเฝ้าอยู่ในตำหนักวังที่มีการป้องกันอย่างเข้มงวดนี้

แต่ว่า ตอนนี้เขามาแล้ว

"ท่านอ๋อง ที่นี่ดูท่าไม่ได้มีแค่กลไก" ถังอู๋เจวี้ยนตรวจสอบคร่าวๆ ไปแล้ว

การจัดวางเช่นนี้ ถ้าจะเข้าไปในตำหนักบรรทมก็น่าจะต้องฝ่ากลไกอีกหลายขั้น กระทั่งอาจมีค่ายกลอีกด้วย

"ผ่านไปทีละด่านก็พอ"

เซียวหลันยวนเอ่ยขึ้น พาคนฝ่าเข้าไปตรงๆ

ในตำหนักมีคนไม่น้อยกรูเข้ามาจากทางซ้ายขวาของตำหนัก

"ลัทธิเทพทำลายล้างมีคนเยอะขนาดนี้เลยหรือ?"

ฟู่จาวเฟยเองก็สู้จนเริ่มเมื่อยมือแล้ว ตอนนี้เขารู้สึกประหลาดใจมาก ลัทธิเทพทำลายล้างมีคนเยอะขนาดนี้เชียว?

อย่างกับสู้เท่าไรก็ไม่หมดอย่างไรอย่างนั้น

ถังอู๋เจวี้ยนเหลือบมองพวกเขาผาดหนึ่ง พบว่าในนี้มีคนหนึ่งที่วิชาดาบค่อนข้างคุ้นตา

ใจเขาสั่นกึกขึ้นมา ตะโกนเสียงดังขึ้นมาทันที

"คนตระกูลถังทั้งหมดหยุดมือ!"

พอสิ้นเสียง คนที่กำลังสู้อย่างหวาดกลัวก็ชะงักไปด้วยสัญชาตญาณ

เซียวหลันยวนเหลือบมองเขา "คนตระกูลถังหรือ?"

"ในอดีตสายของอาเล็กข้า มีคนติดตามเขาออกไปจากตระกูลถัง พวกเขาอาจจะรับศิษย์เพิ่มที่ภายนอก หรือไม่ก็อาจจะเป็นคนรับใช้"