อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2531

ท้ายสุด ใครก็เอาชนะฟู่จาวหนิงไม่ได้

เรื่องที่นางตัดสินใจ คนอื่นไม่มีทางเตือนได้

ที่สำคัญก็คือ ฟู่จาวหนิงรู้สภาพร่างกายตนเองดี ตอนนี้ท้องของนางถือว่ามั่นคงมากแล้ว เด็กทั้งสองคนในท้องก็ว่าง่ายกันมาก ไม่อาละวาดเลยแม้แต่น้อย

นางยังกังวลว่าจะได้ลูกที่เงียบขรึมมาสองคนเสียด้วยซ้ำ

ยิ่งไปกว่านั้น นางยังมีสิ่งที่พึ่งพาได้มากสุดอีกด้วย

หลังผ่านการเตรียมตัวสะสมมาในช่วงหลายปีนี้ ในห้องเภสัชนางปัจจุบันแทบจะมีอยู่ทุกสิ่งอย่าง ถูกจัดแบ่งประเภทเอาไว้อย่างเป็นระเบียบ

ถ้ามีเรื่องอะไรขึ้นจริง นางก็เข้าไปอยู่ในคลังสกัดยาเสีย อยู่ได้หลายปีก็ไม่อดตายด้วยซ้ำ

ดังนั้น นางก็รับประกันได้ว่าตนเองไม่มีทางเกิดเรื่องขึ้นจริงๆ

และเพราะนางรับประกันมาขนาดนี้ ฟู่จิ้นเชินเองก็เตือนไม่อยู่แล้ว สุดท้ายจึงไม่มีทางเลือก

พวกฟู่จิ้นเชินกับเสิ่นเสวียนล้วนคิดจะตามมาด้วยกัน แต่ฟู่จาวหนิงก็ปฏิเสธไว้

"ในเมืองหลวงจำเป็นต้องมีพวกท่าน"

"เจ้าไม่ต้องการพวกเรารึ?" เสิ่นเสวียนหัวเราะถามนาง

ฟู่จาวหนิงเอ่ยขึ้นอย่างจนใจ "ท่านลุง ที่นี่ต้องการพวกท่านมากกว่า จะออกไปจนโล่งเลยก็ไม่ได้ใช่ไหมล่ะ? อันที่จริงพวกท่านอยู่ในเมืองหลวง ข้าเองก็ยังกังวล เพราะข้าเองก็กังวลว่าลัทธิเทพทำลายล้างจะปลิ้นปล้อน ให้คนเสแสร้งอยู่ต่อในเมืองหลีทางนั้น ส่วนตัวเองก็พาคนมามาทางนี้แล้วจะทำอย่างไรกัน"

"ก็ไม่ใช่จะไม่มีความเป็นไปได้"

เสิ่นเสวียนเอ่ยขึ้น "หลายวันนี้ข้าก็คิดๆ รู้สึกว่าลัทธิเทพทำลายล้างไม่น่าจะละทิ้งเมืองหลวงที่ดีมากแห่งนี้เลย แล้วก็วังใต้ดินวังจักรพรรดิอีก แต่พวกเขาดันไปสร้างใหม่ขึ้นที่อื่น ถ้าไม่มีเวลาสักสิบปี แล้วจะสร้างขึ้นมาได้ดีกว่าที่นี่ได้อย่างไร?"

ฟู่จิ้นเชินเองก็พยักหน้า

"ดังนั้น เมืองหลีทางนั้น ข้าเดาว่าแค่เอามาใช้งานฝึกฝนและสะสมกำลังพลเท่านั้น พวกเขาท้ายสุดยังต้องกลับมาที่เมืองหลวงนี้อยู่ดี"