อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2570

"ข้าจะคลอดแล้ว" คำนี้ของฟู่จาวหนิง ทำให้คนทั้งหมดตึงเครียดและวุ่นวายกันขึ้นมา

จนตอนที่นางเตรียมตัวเสร็จนอนอยู่บนเบาะแล้ว แม่นมทำคลอดสองคนที่ล้างมือเปลี่ยนเป็นชุดสะอาดแล้วก็เข้ามา ด้านนอก น้ำร้อนเองก็ต้มเอาไว้แล้ว สามารถส่งเข้ามาได้ตลอดเวลา

กรรไกรฆ่าเชื้อเรียบร้อย และยังมียาเตรียมไว้ในกรณีฉุกเฉินบางส่วน ล้วนจัดวางไว้เอาไว้ข้างๆ

ของใช้ของเด็กก็เตรียมไว้เรียบร้อย

ด้านในถูกอบจนอบอุ่น มุมทุกมุมถูกดึงจนแน่นเพื่อไม่ให้ลมพัดเข้ามา

ฟู่จาวหนิงนอนอยู่ตรงนั้น ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น จิตสำนึกเข้าไปในคลังสกัดยาก่อน จัดการนำของบางส่วนที่อาจจะได้ใช้ออกมาวางไว้ข้างเตียงผ่าตัด

จากนั้นนางก็หยิบสารบำรุงมาหลอดหนึ่ง ใช้จังหวะช่วงไม่มีคนเห็นดื่มลงไปจนหมด

น้ำแกงโสมอะไรนั่น ล้วนเทียบกับสารบำรุงที่สกัดออกมาจากห้องสกัดยาไม่ได้ สิ่งนี้จะทำให้นางอีกสักครู่ยังคงมีแรงอยู่

พอทำสิ่งเหล่านี้เสร็จ นางก็นอนอยู่ตรงนั้นไม่ขยับ ตอนนี้ต้องรวบรวมกำลังเอาไว้

เซียวหลันยวนหลังจากจัดการจัดวางด้านนอกแล้วก็ล้างมือล้างหน้า ถอดรองเท้าออก แล้วเดินเข้ามา

"ท่านอ๋อง ท่านทำไมจึงเข้ามาล่ะ? ท่านเป็นผู้ชายนะ" เซี่ยซื่อเห็นเซียวหลันยวนเข้ามา ก็ให้เขารีบออกไปทันที

ตอนนี้จะเข้ามาวุ่นวายไม่ได้

"ข้าจะอยู่ที่นี้คอยเฝ้าจาวหนิง" เซียวหลันยวนกลับเดินตรงไปข้างกายฟู่จาวหนิง นั่งลงข้างๆ "ตอนนี้ข้าจะไม่ออกห่างจากนาง"

ยิ่งไปกว่านั้นเขายังรับปากฟู่จาวหนิงแล้ว ว่าถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นจริงๆ เขาก็จะคอยเฝ้านางเพียงคนเดียว ให้นางสามารถช่วยเหลือตัวเองได้ภายใต้สถานการณ์ที่ไม่ถูกใครพบเห็น

ตอนนี้ต่อให้อยู่ห่างแค่ผ้าใบชั้นเดียวเขาก็ยังไม่วางใจ ต้องมาอยู่ข้างๆ นาง ต้องสัมผัสนางได้จึงจะอุ่นใจ

"แต่ว่า นับแต่โบราณการที่หญิงสาวคลอดลูก ไม่เคยมีชายหนุ่มมองอยู่ข้างๆ นะ" เซี่ยซื่อเองก็ลังเลขึ้นมาหน่อยๆ

แม่นมทำคลอดทั้งสองสบตากันผาดหนึ่ง ทั้งสองคนก็รู้สึกไม่ค่อยสบายใจ

บวกกับเซียวหลันยวนที่มีท่วงท่าพลังแข็งแกร่ง พวกนางจะอย่างไรก็ยังประหม่าอยู่ดี

เสิ่นเชี่ยวเองก็อยู่ที่นี่ นางมองฟู่จาวหนิง "หนิงหนิงเจ้าคิดว่าอย่างไรล่ะ?"

การไม่มองไม่ได้แปลว่าไม่รัก

อยู่ด้วยกันแค่นี้ก็ดีมากแล้ว

เห็นไปมากน้อยเท่าไรก็ย่อมส่งผลกระทบขึ้นมา

แน่นอนว่าตอนนี้มีคนอยู่เพียงพอ ไม่จำเป็นต้องให้เขาลงมือเลย

ทั้งหมดเตรียมการไว้แล้ว

และตอนที่ทุกคนต่างรู้สึกว่านี่จะเป็น "การต่อสู้" ที่ยากลำบาก และเตรียมใจกันไว้เรียบร้อยแล้ว ฟู่จาวหนิงจู่ๆ ก็รู้สึกได้ถึงเสียงพรวดดังขึ้นจากด้านล่าง

มีอะไรบางอย่างถูกดันออกมา

"อ๊า!" นางร้องขึ้นอย่างทนไม่ไหว

แม่นมทำคลอดก็ร้องตามขึ้นมาด้วย