อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 511

สืออีกับสือซานตกตะลึง

เพราะความเร็วของคนชุดเขียวนี้รวดเร็วมาก ตอนที่เขาพุ่งมาหา พวกเขากลับรู้สึกเพียงตาลาย เกือบจะขวางไว้ไม่ทัน!

"คุณหนูออกไปก่อน!"

สืออีร้องขึ้นมาทันที เข้าขวางสุดชีวิต

แต่ว่าเขากับคนชุดเขียวพอประฝ่ามือกัน เสียงปึงก็ดังขึ้น รู้สึกว่าเลือดลมหลั่งทะลัก มุมปากมีเลือดไหลออกมาทันที

"คุณหนูท่านโปรดออกไปก่อน!" สืออีพอเห็นฟู่จาวหนิงจะเข้ามา ก็ร้อนรนจนกระอักเลือดออกมาอีกครั้ง

ฟู่จาวหนิงพอเห็นวิชาของคนชุดเขียวร้ายกาจขนาดนี้ ก็ทำได้แค่กัดฟันหมุนตัวจะวิ่ง

เขาบุกมาหาตนเอง ขอแค่ตนเองออกจากที่นี่ เขาก็น่าจะไม่พัวพันกับสืออีสือซานต่อ และถ้าห่างจากเรือนตระกูลซ่งหน่อยก็จะตัดเรื่องลูกมือของเขาได้ด้วย

"คิดจะหนีหรือ?"

คนชุดเขียวคิดจะไล่ตามทันที สืออีชักกระบี่แทงไปที่ข้อมือเขา บีบให้เขาต้องหยุดลง

"ข้าจะไปเรียกท่านอ๋อง!"

วิทยายุทธ์ของสือซานด้อยกว่าสืออีพอควร เขารู้สึกร้อนรน รู้สึกว่าเพื่อความปลอดภัยของพระชายา ตอนนี้ต้องไปเรียกท่านอ๋อง ถึงอย่างไรต่อให้ท่านอ๋องไม่ออกมา เขาก็ยังพาองครักษ์เงามาด้วย องครักษ์เงาข้างกายท่านอ๋องวิทยายุทธ์ก็อยู่เหนือพวกเขา

เสียงปึงดังขึ้น คนชุดเขียวฟาดเข้าไปบนหัวไหล่เขา

ฟู่จาวหนิงหนีออกมาแล้วระยะหนึ่ง พอได้ยินการเคลื่อนไหวนี้ ก็หันหน้ากลับมามองคนชุดเขียว "มีฝีมือเจ้าก็ตามข้ามา ถ้าตามข้าทันข้าจะยอมให้เจ้าจัดการ!"

คิดจะไปหาเซียวหลันยวน?

ถูกคนที่เขาปกป้องมาตั้งนานหลายปีพัวพันอยู่ เขาจะยอมออกมาช่วยนางหรือ?

พอเห็นว่านางไหวตัวหลบเข้าไปในซอยเล็กซอยหนึ่ง คนชุดเขียวถึงมีปฏิกิริยาขึ้นมา

นี่คิดจะหาสถานที่ซ่อนตัวสินะ?

"ช่างน่าขัน!"

ต่อหน้าเขานางจะซ่อนตนเองได้หรือ?

แต่ว่าตอนนี้เองเขาก็เก็บสายตาหยามหมิ่นต่อนางลง ไล่ตามขึ้นมาอย่างสุดกำลังแล้ว

ท่านหญิงบอกว่า วันนี้คืนนี้นางจะดึงตัวอ๋องเจวี้ยนออกมา ถ้าเขามีโอกาส ก็จัดการเล่นงานฟู่จาวหนิงเสีย!

ตอนนี้มีแต่ต้องให้ฟู่จาวหนิงทำเรื่องฉาวโฉ่ที่ใหญ่กว่าขึ้นมา จึงจะสามารถกลบเกลื่อนข่าวลือไม่น่าฟังต่างๆ ที่เกี่ยวกับนางในเมืองหลวงตอนนี้ได้

ตอนนี้นางเองก็ฝืนดึงภาพพจน์ของตนเองกลับมาได้ลำบาก ทำได้เพียงเอาความสนใจเบนไปทางคนอื่นเท่านั้น