อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 580

นี่คือจะให้ฮู่โม่เข้าไปเองสินะ?

ฮู่โม่นั่นอาจจะไม่รู้อะไรเลย ฮู่จิ้งเองก็ไม่รู้ว่าท่านปู่จะรู้ไหมว่าใครที่ทำร้ายเขา! ต่อให้รู้ ท่านปู่ก็ยังไม่รู้ว่าพวกเขาคิดจะทำอะไรกันแน่อยู่ดี

ฮู่โม่มองฮู่เจียไท่ จากนั้นก็มองไปที่ฮู่จิ้ง แม้เขาจะไม่เข้าใจว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ แต่ก็รู้สึกอย่างประหลาดว่าตนเองถ้าตอนนี้เข้าไป พี่สามน่าจะเป็นอันตราย

เพราะสายตาที่พี่สามมองเขาในตอนนี้เต็มไปด้วยการอ้อนวอน

"ท่านลุง ข้ากับพี่สามเข้าไปด้วยกันดีกว่า ถ้าหากพวกเราะจพาท่านพ่อกลับไป มีคนช่วยเหลือก็จะดีหน่อย ข้าคนเดียวน่าจะไม่ไหว"

ฮู่โม่หลังจากพูดประโยคนี้จบก็ดึงฮู่จิ้งแฉลบผ่านข้างตัวฮู่เจียไท่ไปอย่างรวดเร็ว

ฮู่เจียไท่ยื่นมือคว้า แต่ก็แตะได้เพียงแขนเสื้อฮู่จิ้ง ดึงตัวไว้ไม่ทัน ความเร็วของเขาห่างจากฮู่โม่อยู่เล็กน้อย

และในชั่วพริบตานี้ ฮู่โม่ก็พาฮู่จิ้งแฉลบไปที่ประตูจวนอ๋องเจวี้ยนแล้ว

ผู้นำตระกูลฮู่สาเหตุที่ค่อนข้างลำเอียงไปทางฮู่โม่ คิดจะส่งบ้านตระกูลฮู่ให้กับเขา ก็เพราะฮู่โม่เรียนวิทยายุทธ์ได้ยอดเยี่ยม ทั้งตระกูลฮู่ ตอนนี้เขามีวรยุทธ์สูงที่สุด ไม่มีคนสามารถเทียบเขาได้

"เสี่ยวโม่! เจ้ากลับมาแล้ว! พวกเรายังมีเรื่องที่ไม่ได้บอกกับเจ้าอย่างชัดเจน" ฮู่เจียไท่ร้อนรนขึ้นมาแล้ว

แต่ฮู่จิ้งพอมาถึงประตูก็ออกแรงผลักประตูใหญ่จวนอ๋องเจวี้ยนเปิดออก

ฮู่เจียไท่เองก็รีบตามเข้ามา

ประตูเปิดออกในตอนนี้

"คนตระกูลฮู่ขอขอเข้าพบอ๋องเจวี้ยน!"

ฮู่จิ้งเห็นฮู่เจียไท่ยังยื่นมือเข้ามาจับเขา ก็ร้องขึ้นอย่างร้อนรน ดึงฮู่โม่พุ่งเข้าไปในประตูใหญ่จวนอ๋องเจวี้ยน

"เฮ้อ พวกท่านจะรีบไปไหนกัน?"

ประตู้เรือนถูกพวกเขาผลักออกไปข้างๆ จนเกือบจะร้องเรียกทหาร

"พวกเราหลานของผู้นำตระกูลฮู่ ขอเข้าพบอ๋องเจวี้ยน!" ฮู่จิ้งร้องลั่น

"ข้าว่าพวกเจ้าสองคนจะไม่รู้จักมารยาทเกินไปไหม? ตอนนี้ยังเช้าอยู่ อ๋องเจวี้ยนน่าจะยังพักผ่อน พวกเราสายๆ หน่อยค่อยมาใหม่ อย่าไปรบกวนอ๋องเจวี้ยน"

ตอนนี้เอง เสียงหนึ่งก็ดังลอดเข้ามา ช่วยเหลือเขาไว้

"จวนอ๋องเจวี้ยนกลายเป็นสถานที่ป่าเถื่อนไปตั้งแต่เมื่อไรกัน? หยุดมือเดี๋ยวนี้"

ฮู่เจียไท่ใจสั่นกึก ปล่อยมือลงตามสัญชาตญาณ

พอเขาปล่อยมือ ฮู่จิ้งก็ดึงฮู่โม่ไปอยู่ข้างๆ เหล่าทหาร

"คุณหนู?"

ฮู่โม่หลุดออกมาคำหนึ่ง จากนั้นก็รีบปิดปากทันที

ฟู่จาวหนิงกับเซียวหลันยวนกินข้าวเช้าเสร็จแล้ว เตรียมจะไปที่สวนเดินเล่นสักรอบหนึ่งแล้วค่อยไปดูผู้เฒ่าฮู่ คิดไม่ถึงว่าจะมาเจอเรื่องนี้

พอได้ยินฮู่โม่เรียกนางเช่นนี้ นางก็ตะลึงไป พิจารณาตัวเขาขึ้นมา

"เสี่ยวโม่? เจ้าควรจะอธิบายอะไรกับข้าหน่อยไหม?"