อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 593

ผู้เฒ่าฟู่มองเขา ไม่รู้ว่าจะต่อคำพูดเขาอย่างไรดีเหมือนกันไปพักหนึ่ง

เขาถึงแม้จะเอาเฮ่อเหลียนเฟยเป็นหลานชายแท้ๆ ไปนานแล้ว แต่เขากลับพูดถึงชาติกำเนิดของตนเองออกมาอย่างมั่นใจขนาดนี้ แล้วยังคิดว่าตนเองถูกพ่อแม่แท้ๆ ทิ้งอีกด้วย สิ่งนี้มันทำให้เขา..

แล้วถ้าเกิดไม่ใช่ลูกหลานของบ้านตระกูลฟู่ขึ้นมา เสี่ยวเฟยจะเสียใจไหมนะ?

"เสี่ยวเฟย พวกเราพูดกันแล้ว ว่าหลังจากนี้ไม่ว่าชาติกำเนิดของเจ้าจะเป็นอย่างไร เจ้าก็เป็นหลานของข้า เป็นคนของบ้านตระกุลฟู่ของพวกเรา ท่านปู่กับพี่หญิงของเจ้าก็ยอมรับเจ้านะ"

เฮ่อเหลียนเฟยยิ้มขึ้นมา "ขอบคุณท่านปู่ เสี่ยวเฟยรู้แล้ว"

ถึงอย่างไรไม่ว่าอย่างไรเขาก็ยังอาศัยอยู่ในบ้านตระกูลฟู่

ฟู่จาวหนิงไปเรือนตระกูลเสิ่นอีกรอบหนึ่ง

เสิ่นเสวียนพอได้ยินเรื่องที่ในร่างกายแม่นางเจี๋ยมีแมลงกู่อยู่ ก็ขมวดคิ้ว สีหน้าเองก็ไม่ดีเอาเสียเลย

"กู่ทะลวงใจ"

"ท่านลุงรู้จักหรือ?" ฟู่จาวหนิงรู้สึกเกินคาดหน่อยๆ

ถ้าเสิ่นเสวียนรู้จักแมลงกู่ล่ะก็ นางก็คงไม่ต้องไปตรวจสอบอีกแล้ว

"กู่ทะลวงใจอันที่จริงชื่อว่ากู่ชุบเลี้ยงใจ คนที่เลี้ยงกู่รู้สึกว่าแมลงกู่ชนิดนี้เลี้ยงไว้ในร่างกาย ทุกวันสามารถช่วยขจัดอาการเจ็บปวยในหัวใจบางส่วนได้ หรือก็คือกินสิ่งของไม่ดีบางส่วนไป ยิ่งไปกว่านั้นของเหลวที่มันขับออกมาก็มีบทบาทในการชุบเลี้ยงร่างกายให้แข็งแรงดีมากด้วย"

"ไร้สาระขนาดนี้เชียว?"

ฟู่จาวหนิงฟังแล้วรู้สึกดูเป็นปาฏิหาริย์จริงๆ

"อืม เจ้ารู้สึกว่าไร้สาระ แต่ว่าพวกเขาก็เชื่อสนิทอย่างไม่สงสัย ดังนั้นคนที่เรียนเรื่องการเลี้ยงกู่จึงเลี้ยงแมลงกู่ชนิดนี้ไว้ในร่างกายตนเอง โดยเฉพาะผู้หญิง ยิ่งไปกว่านั้น ว่ากันว่าหญิงสาวที่เลี้ยงแมลงกู่ชนิดนี้ไว้ในร่างกายจะมีร่างกายที่ดีมากจริงๆ ไม่ค่อยเจ็บป่วย ยิ่งไปกว่านั้นยังผมดำหน้าฝาดเลือด ดูแล้วใบหน้าเปล่งปลั่ง ดูอายุน้อยขึ้นมาอย่างชัดเจน"

ฟู่จาวหนิงคิดถึงหน้าตาของแม่นางเจี๋ย พยักหน้า "มหัศจรรย์ แม่นางเจี๋ยก็เหมือนจะเป็นเช่นนั้นจริงๆ ถ้าเป็นเช่นนี้ กู่ทะลวงใจคือสิ่งที่นางเลี้ยงหรือ? เพื่อให้ตัวเองดูอายุน้อยสะสวยหรือ?"

"อืม ก็เป็นไปได้ แต่ถึงอย่างไรก็เป็นแมลงกู่ ท่านบอกว่าในร่างกายขนเลี้ยงแมลงกู่เอาไว้ แล้วมันจะกลายเป็นเรื่องดีได้อย่างไร? ใครเองก็ไม่รู้ว่าแมลงกู่นี้จะอาละวาดแว้งกัดขึ้นมาตอนไหน"

"ท่านลุง ข้ารู้แล้ว"

"ทหารที่เซียวหลันยวนมอบให้เจ้าเองวรยุทธ์ก้ไม่เลว ส่วนตัวเจ้าเองก็มีความสามารถคุ้มกันตนเอง แต่จะเสียความระมัดระวังไปไม่ได้"

"ได้"

ฟู่จาวหนิงออกจากบ้านตระกูลเสิ่น กลับไปยังจวนอ๋องเจวี้ยน

การเคลื่อนไหวของเซียวหลันยวนก็รวดเร็วจริงๆ จัดการเตรียมเรือนเล็กเรือนหนึ่งให้นางเรียบร้อบ ให้คนเก็บกวาดจนสะอาดสะอ้าน ด้านในจัดสิ่งที่ฟู่จาวหนิงต้องการเอาไว้แล้ว

หงจั๋วนำนางเข้าไปดู

"พระชายา ท่านอ๋องบอกไว้ว่า ท่านลองดูว่ายังมีอะไรต้องเพิ่มเติมหรือแก้ไขไหม ข้าจะให้ผู้ดูแลจัดคนมาจัดการ"

"ดีมากแล้ว" ฟู่จาวหนิงพึงพอใจมาก