อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 625

"แค่กๆ" สีหน้าผู้เฒ่าฟู่ดูไม่เป็นธรรมชาตินัก

ฟู่จาวหนิงตอนนี้จึงเข้าใจขึ้นมา "เซียวหลันยวนหรือ? ก็น่าจะอยู่ที่จวนคนเดียวกระมัง เขาไม่เข้าวังฉลองปีใหม่"

เซี่ยซื่อเองก็อยากรู้อยากเห็น "ได้ยินว่าไทเฮาองค์จักรพรรดิฮองเฮาไม่ค่อยจะดีกับเขานัก เอาแต่คอยระมัดระวังเขานี่จริงไหม?"

นางเดิมทีก็กล้าจะวิพากษ์วิจารณ์เรื่องในราชวงศ์อยู่ แต่ตอนนี้พอใช้ชีวิตกับฟู่จาวหนิงพักหนึ่ง และเพราะเซียวหลันยวนเป็นสามีของฟู่จาวหนิง จะมากน้อยก็เป็นกังวลขึ้นมา อยากจะถามตั้งนานแล้ว

"ตัวตนฐานะของเขาพิเศษหน่อยๆ แล้วก็ชอบละเมิดเรื่องต่างๆ จริงๆ แล้วองค์จักรพรรดินั่นจิตใจก็ไม่ได้กว้างขวางเท่าไรนัก" ฟู่จาวหนิงเอ่ยขึ้น "จะว่าไป ตอนที่เขายังเล็กก็ถูกวางยาพิษแล้ว ใช้ชีวิตมาก็ไม่ง่ายสักเท่าไร"

พอฟังถึงจุดนี้ เซี่ยซื่อก้เห็นใจอ๋องเจวี้ยนขึ้นมา

"ก่อนหน้านี้อ๋องเจวี้ยนใช้ชีวิตอยู่แต่ในยอดเขาโยวชิงมาหลายต่อหลายปี นั่นไม่เหงาหงอยขมขื่นแย่หรอกหรือ?"

"จะไปเหงาหงอยขมขื่มอะไรกัน เขามีเงินทองตั้งมากมาย" ฟู่จาวหนิงเอ่ยขึ้น

"เวลาแบบนี้ เงินทองมันจะไปช่วยอะไรได้กัน? ข้าได้ยินมาว่าเขาสุขภาพก็ไม่ดี กินก็กินได้ไม่กี่คำใช่ไหม?"

"ใครบอกท่านกันน่ะ?" ฟู่จาวหนิงเองก็อยากรู้อยากเห็นขึ้นมา

"จงเจี้ยนน่ะสิ"

ฟู่จาวหนิงจู่ๆ ก็รู้สึกว่าจงเจี้ยนมาอยู่ในบ้านตระกูลฟู่ไม่ใช่แค่คอยปกป้องพวกเขาเสียแล้ว เขาน่าจะเอาภารกิจอื่นเข้ามาด้วยกระมัง?

ดูเอาเถิด นี่ขนาดทำให้น้าเซี่ยเห็นอกเห็นใจเซียวหลันยวนขึ้นมาแล้วเสียด้วย

"ดังนั้น เจ้าว่าเขาน่ะ สวมใส่เสื้อผ้าอยู่แค่ไม่กี่ชุด กินก็ได้ไม่กี่คำ ต่อให้มีตัวตนฐานะถึงท่านอ๋อง มีเงินมีทองแล้วมีประโยชน์อะไร? ปีใหม่อย่างนี้ก็ยังอยู่เหงาหงอยแค่คนเดียวในจวนอ๋อง? ไม่รู้ว่าจะทำอะไรดีด้วย"

เซี่ยซื่อถอนหายใจ

"ข้าก็เป็นห่วงนั่นล่ะ แต่ว่าหลายวันนี้ที่ไม่เห็นจาวหนิง สีหน้านั่น ประกายในดวงตานั้น แตกต่างกับแต่ก่อน"

เขาไม่อยากยอมรับ แต่ฟู่จาวหนิงตอนนี้กับฟู่จาวหนิงแต่ก่อนก็ไม่เหมือนเดิมแล้วจริงๆ

"ตอนที่จาวหนิงกับเซียวเหยียนจิ่งมีการหมั้นหมายก่อนหน้านี้ นางแม้จะคอยวิ่งไล่ตามเซียวเหยียนจิ่ง จะบีบให้เขาแต่งงานด้วยให้ได้ แต่ข้าก็มองออก ตอนที่พูดถึงเจ้าเด็กคนนั้นนางก็ไม่ได้ดีอกดีใจอะไร แต่กลับดูรู้สึกไม่สงบเสียด้วยซ้ำ ใจเต้นตุ้มต่อม แล้วยังถามข้าอยู่ตลอดอีก ว่าท่านปู่ ต้องทำอย่างไรจึงจะทำให้รัฐทายาทเซียวตอบรับมาแต่งงานกับนาง?"

"รัฐทายาทเซียวไม่ใช่คนดี"

เซี่ยซื่ออดด่าออกมาคำหนึ่งไม่ได้

"ใช่ไหมล่ะ? ก่อนหน้านี้จาวหนิงเองก็ไม่ใช่ว่าจะชอบเซียวเหยียนจิ่งนัก นางเองก็ทำเพื่อให้ข้าวางใจ ถ้าออกเรือนกับเซียวเหยียนจิ่งไปจริง เจ้าคิดว่าตอนนี้คนของจวนชินอ๋องเซียวจะทำร้ายนางอย่างไรบ้างกัน?"

"นี่ทั้งเมืองหลวงก็กำลังพูดถึงเรื่องน่าอับอายของจวนชินอ๋องเซียวกันอยู่ สามีภรรยารัฐทายาทเซียว ตรงกลางยังมีหมอเทวดาหลี่มาผสมโรงอีก คึกคักกันน่าดู" เซี่ยซื่อเองก็ถอนหายใจ "โชคดีจริงๆ ที่จาวหนิงของพวกเราไม่ได้ออกเรือนไป"