เข้าสู่ระบบผ่าน

อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 645

เซียวหลันยวนจะช่วยเสี่ยวเฟยอย่างสุดกำลังไหม?

อันที่จริงระหว่างทางที่กลับ ฟู่จาวหนิงเองก็คำถามนี้ในใจตนเองเช่นกัน

ถ้าหากเผ่าเฮ่อเหลียนกบฏจริง ถ้าหากราชาเฮ่อเหลียนจับตัวขุนพลบัญชาการเมืองหูจริง ยึดครองเมืองหู เฮ่อเหลียนเฟยในฐานะที่เป็นลูกชายราชาเฮ่อเหลียน ยิ่งไปกว่านั้นจากที่ตัวเขาพูดมา เฮ่อเหลียนเฟยมีความเป็นไปได้สูงที่จะถูกส่งต่อบัลลังก์ให้เขา

ดังนั้น เขาในเผ่าเฮ่อเหลียนจึงไม่ใช่คนที่ไม่มีชื่อเสียงเรียงนามอย่างแน่นอน ไม่ใช่คนทั่วไปที่ไม่มีตัวตนฐานะ

ถ้าหากต้องประหารเก้าชั่วโคตรจริง เฮ่อเหลียนเฟยหนีไม่พ้นแน่นอน กลายเป็นคนสมควรถูกดึงเข้าไปเกี่ยวข้องมากที่สุด กระทั่งเรียกร้องหาความเป็นธรรมก็ยังไม่ได้

เซียวหลันยวนจะว่าอย่างไรก็ต้องยืนอยู่ข้างราชวงศ์แคว้นเจากระมัง?

เว้นเสียแต่นางจะพิสูจน์ได้ ว่าเสี่ยวเฟยเป็นน้องชายแท้ๆ ของนาง ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับราชาเฮ่อเหลียน

แต่ถ้าหากเป็นน้องชายนาง หรือก็คือระหว่างที่พ่อแม่ของนางถูกไล่จับก็ตั้งครรภ์ขึ้นมา ตอนแรกสุด เซียวหลันยวนคิดจะใช้นางมาคุกคามพวกเขา ตอนนี้มีลูกชายมาอีกคน เขาจะคิดเอามาใช้ประโยชน์ด้วยหรือไม่กัน?

ถึงอย่างไรในใจคนสมัยนี้ ลูกชายก็ยังคุ้มค่าเงินกว่าลูกสาว

ถึงตอนนั้นฟู่หลินซื่อต่อให้ไม่ชอบนาง แต่สำหรับลูกชายก็คงไม่ถึงกับไม่ใส่ใจหรอกกระมัง?

แต่ว่าพอคิดเช่นนี้ ฟู่จาวหนิงก็รู้สึกว่าเซียวหลันยวนไม่ใช่คนแบบนั้น ไม่เช่นนั้นนางคงไม่รู้สึกดีกับเขาหรอก

"จาวหนิง?"

ผู้เฒ่าฟู่เห็นฟู่จาวหนิงนิ่งเงียบไป ในใจก็เหมือนดิ่งลึก

"รู้สึกลำบากใจใช่ไหม? ถ้าหากอ๋องเจวี้ยนไม่ยอมช่วย พวกเราค่อยหาวิธีอื่น จะไม่ยอมให้เจ้าต้องรู้สึกอดสูที่ต้องไปขอร้องเพื่อให้ช่วยเขาหรอก"

ผู้เฒ่าฟู่เองก็สับสนขึ้นมาชั่วขณะ

เขากังวลเฮ่อเหลียนเฟย แต่ก็กังวลสิ่งที่ฟู่จาวหนิงต้องจ่ายออกไปเพื่อช่วยเหลือเฮ่อเหลียนเฟยด้วยเช่นกัน เขาเองก็ไม่อยากให้ฟู่จาวหนิงต้องมากล้ำกลืนจนเจ็บอีก

ฟู่จาวหนิงได้สติกลับมา กลืนไม่เข้าคายไม่ออกขึ้นมาทันที

"ท่านปู่ แน่นอนว่าเป็นไปไม่ได้ ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก"

"ได้ ข้ารู้แล้ว ข้าจะฟังเจ้า" ผู้เฒ่าฟู่รีบเอ่ยขึ้น

"อย่ากังวลจนเกินไป พวกเราจะหาเสี่ยวเฟยจนเจอ จะไม่ให้เขาเกิดเรื่องอะไร ถ้าหากเป็นไปได้ ครั้งนี้ก็เป็นโอกาสให้เขาได้เปลี่ยนเป็นสกุลฟู่พอดี แล้วกลายเป็นคนของตระกูลฟู่อย่างเป็นทางการ"

"จริงหรือ?"

ดวงตาผู้เฒ่าฟู่เปล่งประกายขึ้นมา

ฟู่จาวหนิงพูดเช่นนี้เป็นการให้ความหวังเขา ยิ่งไปกว่านั้นยังรู้สึกว่าฟู่จาวหนิงคิดหาวิธีการเอาไว้แล้วด้วย

"จริง ท่านปู่ ข้าเคยหลอกท่านเมื่อไรกัน?"

"จาวหนิง เจ้ามีวิธีการอะไร?"

"ตอนนี้ท่านต้องพักผ่อนก่อน ข้าจะให้ท่านดื่มยาที่มีผลในการนอนหลับ พอท่านตื่นขึ้นเสี่ยวเฟยก็อาจจะกลับมาแล้ว ท่านปู่ ฟังข้าด้วย"

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส