เซียวหลันยวนจะช่วยเสี่ยวเฟยอย่างสุดกำลังไหม?
อันที่จริงระหว่างทางที่กลับ ฟู่จาวหนิงเองก็คำถามนี้ในใจตนเองเช่นกัน
ถ้าหากเผ่าเฮ่อเหลียนกบฏจริง ถ้าหากราชาเฮ่อเหลียนจับตัวขุนพลบัญชาการเมืองหูจริง ยึดครองเมืองหู เฮ่อเหลียนเฟยในฐานะที่เป็นลูกชายราชาเฮ่อเหลียน ยิ่งไปกว่านั้นจากที่ตัวเขาพูดมา เฮ่อเหลียนเฟยมีความเป็นไปได้สูงที่จะถูกส่งต่อบัลลังก์ให้เขา
ดังนั้น เขาในเผ่าเฮ่อเหลียนจึงไม่ใช่คนที่ไม่มีชื่อเสียงเรียงนามอย่างแน่นอน ไม่ใช่คนทั่วไปที่ไม่มีตัวตนฐานะ
ถ้าหากต้องประหารเก้าชั่วโคตรจริง เฮ่อเหลียนเฟยหนีไม่พ้นแน่นอน กลายเป็นคนสมควรถูกดึงเข้าไปเกี่ยวข้องมากที่สุด กระทั่งเรียกร้องหาความเป็นธรรมก็ยังไม่ได้
เซียวหลันยวนจะว่าอย่างไรก็ต้องยืนอยู่ข้างราชวงศ์แคว้นเจากระมัง?
เว้นเสียแต่นางจะพิสูจน์ได้ ว่าเสี่ยวเฟยเป็นน้องชายแท้ๆ ของนาง ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับราชาเฮ่อเหลียน
แต่ถ้าหากเป็นน้องชายนาง หรือก็คือระหว่างที่พ่อแม่ของนางถูกไล่จับก็ตั้งครรภ์ขึ้นมา ตอนแรกสุด เซียวหลันยวนคิดจะใช้นางมาคุกคามพวกเขา ตอนนี้มีลูกชายมาอีกคน เขาจะคิดเอามาใช้ประโยชน์ด้วยหรือไม่กัน?
ถึงอย่างไรในใจคนสมัยนี้ ลูกชายก็ยังคุ้มค่าเงินกว่าลูกสาว
ถึงตอนนั้นฟู่หลินซื่อต่อให้ไม่ชอบนาง แต่สำหรับลูกชายก็คงไม่ถึงกับไม่ใส่ใจหรอกกระมัง?
แต่ว่าพอคิดเช่นนี้ ฟู่จาวหนิงก็รู้สึกว่าเซียวหลันยวนไม่ใช่คนแบบนั้น ไม่เช่นนั้นนางคงไม่รู้สึกดีกับเขาหรอก
"จาวหนิง?"
ผู้เฒ่าฟู่เห็นฟู่จาวหนิงนิ่งเงียบไป ในใจก็เหมือนดิ่งลึก
"รู้สึกลำบากใจใช่ไหม? ถ้าหากอ๋องเจวี้ยนไม่ยอมช่วย พวกเราค่อยหาวิธีอื่น จะไม่ยอมให้เจ้าต้องรู้สึกอดสูที่ต้องไปขอร้องเพื่อให้ช่วยเขาหรอก"
ผู้เฒ่าฟู่เองก็สับสนขึ้นมาชั่วขณะ
เขากังวลเฮ่อเหลียนเฟย แต่ก็กังวลสิ่งที่ฟู่จาวหนิงต้องจ่ายออกไปเพื่อช่วยเหลือเฮ่อเหลียนเฟยด้วยเช่นกัน เขาเองก็ไม่อยากให้ฟู่จาวหนิงต้องมากล้ำกลืนจนเจ็บอีก
ฟู่จาวหนิงได้สติกลับมา กลืนไม่เข้าคายไม่ออกขึ้นมาทันที
"ท่านปู่ แน่นอนว่าเป็นไปไม่ได้ ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก"
"ได้ ข้ารู้แล้ว ข้าจะฟังเจ้า" ผู้เฒ่าฟู่รีบเอ่ยขึ้น
"อย่ากังวลจนเกินไป พวกเราจะหาเสี่ยวเฟยจนเจอ จะไม่ให้เขาเกิดเรื่องอะไร ถ้าหากเป็นไปได้ ครั้งนี้ก็เป็นโอกาสให้เขาได้เปลี่ยนเป็นสกุลฟู่พอดี แล้วกลายเป็นคนของตระกูลฟู่อย่างเป็นทางการ"
"จริงหรือ?"
ดวงตาผู้เฒ่าฟู่เปล่งประกายขึ้นมา
ฟู่จาวหนิงพูดเช่นนี้เป็นการให้ความหวังเขา ยิ่งไปกว่านั้นยังรู้สึกว่าฟู่จาวหนิงคิดหาวิธีการเอาไว้แล้วด้วย
"จริง ท่านปู่ ข้าเคยหลอกท่านเมื่อไรกัน?"
"จาวหนิง เจ้ามีวิธีการอะไร?"
"ตอนนี้ท่านต้องพักผ่อนก่อน ข้าจะให้ท่านดื่มยาที่มีผลในการนอนหลับ พอท่านตื่นขึ้นเสี่ยวเฟยก็อาจจะกลับมาแล้ว ท่านปู่ ฟังข้าด้วย"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส
😄...
ไม่เข้าใจ?? ซื้อตอนแล้วทำไหมอ่านไม่ได้ ต้องแก่ตรงไหน กดซื้อซ้ำก็ขึ้นerror😞...
รอต่อจากตอน 415 นานแล้ว ตั้งแต่กลางปีที่แล้ว จะให้สนับสนุนยังไงถึงจะลงต่อคะ...
ไม่ลงต่อเหรอค่ะรองนานแล้วค่ะ...
อัพต่อหน่อยจ้า...
ตามอ่านมายังไม่อัพจบสักเรื่องเลยเว็ปนี้อะ😒😒...
ทำยังไงถึงจะได้ต่อคะ สนุกดีค่ะ...
อัพต่อนะคะ...
อัพต่อนะคะ รอนางเอกฟาดนางอิจฉาอยู่ หายไปนานๆใจคอไม่ค่อยดี 😅...
อัพต่อเถอะนะคะ..กำลังรอฟู่จาวหนิงฟาดซ่งอวิ๋นเหยาอย่าให้รอเก้อเลยนะคะ..พรีสสสส😅😅😅😅...