อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 655

ผู้บัญชาการมู่เดินเข้ามา จากนั้นก็มัดสองขาของเฮ่อเหลียนเฟยไว้แน่น จากนั้นเขาก็หยิบสิ่งของออกมาถุงหนึ่ง พอเปิดออก ด้านในห่อผงฝุ่นที่ดูคล้ายหิมะเอาไว้

ผู้บัญชาการมู่สวมถุงมือ หยิบเอาของเหล่านั้นมาทาเชือกบนตัวเขา

ที่เหลือก็ทาไปบนข้อมือและเสื้อผ้า

ถ้าไม่ได้เห็นกับตาว่าของสิ่งนี้นำออกมาจากบนตัวเขา เฮ่อเหลียนเฟยก็อาจจะคิดว่าเขาหยิบถุงหิมะออกมาใบหนึ่ง

ของสิ่งนี้ทาไว้บนตัวเขานานขนาดนี้ ก็ยังไม่มีกลิ่นอะไรเลย

ยิ่งไปกว่านั้นหลังจากทาไปที่เชือก เขาก็เหมือนแค่โดนหิมะบางส่วนมาเปื้อนตัวเท่านั้น มองไม่ออกถึงความผิดปกติตรงไหนเลย

"เจ้าทาอะไรให้ข้า? นี่มันคืออะไรกัน?" เฮ่อเหลียนเฟยใจกำลังดำดิ่ง

"แน่นอนว่าเป็นของดี" ผู้บัญชาการมู่ขยำถุงกระดาษ จากนั้นก็ยื่นมือขว้างออกไปไกลๆ กระดาษก้อนนั้นก็ตกลงไปก้นเหว

เขาหัวเราะ มือที่ใสวมถุงมือหนังกระต่ายก็ตบลงไปบนหน้าของเฮ่อเหลียนเฟย

"เจ้าเองก็หน้าตาหล่อเหลา ถ้าไม่ใช่ตัวตนฐานะไม่ถูกต้อง ข้าเองก็สนใจตัวเจ้าอยู่ น่าเสียดาย"

เฮ่อเหลียนเฟยรู้สึกในท้องปั่นป่วนขึ้นทันที

"ถุด!"

เขาออกแรงถ่มน้ำลายไปบนหน้าผู้บัญชาการมู่

"ข้าได้ยินแล้ว เจ้าคือคนของต้าชื่อ! ยิ่งไปกว่านั้นสำนักของเจ้าก็เป็นคนวางยาพิษอ๋องเจวี้ยน ทางที่ดีเจ้าฆ่าข้าทิ้งเสียตอนนี้จะดีกว่า ไม่เช่นนั้นเดี๋ยวพออ๋องเจวี้ยนมา ข้าจะต้องเอาเรื่องพวกนี้บอกเขาแน่!"

ผู้บัญชาการมู่หน้าขรึมลง เดินถอยออกไป

เขาถอดถุงมือ ยัดถุงมือนั้นเข้าไปในถุงผ้าใบหนึ่ง จากนั้นก็ยัดกลับเข้าไปที่หน้าอกตนเอง แล้วจึงเอ่ยขึ้นอย่างเย็นชา "เจ้าคิดว่าถัดจากนี้เจ้ายังจะพูดได้อีกหรือ?"

หมายความว่าอย่างไรกัน?

เฮ่อเหลียนเฟยยังไม่ทันตั้งตัว ก็คิดจะกระตุ้นให้พวกเขาเข้ามาสังหารตนเองอีกครั้ง แต่พออ้าปาก เขาก็รู้สึกว่าคอหอยอของเขาร้อนวูบวาบขึ้นมา

เขาตกตะลึงในใจ

"เจ้า..."

รอบด้านคลุมผ้าหยาบๆ เป็นกระโจมง่ายๆ กระโจมหนึ่ง

เฮ่อเหลียนเฟยร้อนรนจนจะสำรอกอยู่แล้ว

เขาเองก็ไม่รู้ว่าพวกเขาจะทำเจ้าของสิ่งนี้ออกมาทำไม หรือว่าแค่เพื่อไว้กั้นหิมะชั่วคราว?

เพียงไม่นาน เขาก็ถูกแบกเข้าไปในกระโจม จึงพบว่าด้านในบนพื้นพวกเขายังปูพรมชั้นหนึ่งไว้

"เตรียมของพวกนี้ให้เจ้าด้วย เอาใจใส่ดีไหม?" จ้าวเฉินยื่นหัวมองเข้ามาดูๆ เฮ่อเหลียนเฟย "น่าเสียดายที่ภูเขาหิมะนี้เป็นสถานที่ที่ดี แต่บนเขากลับหาถ้ำที่เหมาะๆ ไม่ได้เลยจริงๆ ไม่เช่นนั้น พวกเราต้องมาเสียเวลาทำพวกนี้ทำไมกัน?"

"เพื่อฟู่จาวหนิงกับอ๋องเจวี้ยน พวกเราเองก็ลงทุนลงแรงไปไม่น้อยนะ"

จ้าวเฉินพูดพลางถอยออกมา

เฮ่อเหลียนเฟยนอนอยู่บนพื้น ยังส่งเสียงไม่ออก กระทั่งคางก็ยังหุบเข้ามาไม่ได้ เมื่อครู่ก็ฝืนทนเจ็บขยับตัวจนตอนนี้เขาแทบจะคลั่งอยู่แล้ว

กระโจมผ้านี้ต้องมีปัญหาแน่ๆ !

พวกเขาเพื่อจะรับมือพี่หญิงกับอ๋องเจวี้ยน ดังนั้นกระโจมนี้ไม่มีทางเสียเวลากางออกมาอย่างไม่มีเหตุผลแน่นอน!