อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 687

ถ้าไม่ใช่เซียวหลันยวนสุขภาพตอนนี้ไม่เหมาะจะไปเสี่ยง ฟู่จาวหนิงก็คงไม่ให้องครักษ์ลับปลอมตัวเป็นเขาหรอก

แต่ว่าร่างกายขององครักษ์ลับ ตอนนี้ก็ปลีกตัวได้ง่ายกว่าเขาจริงๆ

ขอแค่พบว่าในรถม้าไม่ใช่เซียวหลันยวน อีกฝ่ายก็ไม่แน่ว่าจะลงมือสังหารอย่างเด็ดขาด ดังนั้นจึงค่อนข้างปลอดภัยกว่า

แต่สุขภาพของเซียวหลันยวนตอนนี้ ถ้าไปเองคือไม่ไหวจริงๆ

"ข้าจะพยายามไม่ใช้วิชายุทธ์ให้มากที่สุด เพียงแค่โผล่หน้าออกไป ถึงตอนนั้นชิงอีกพวกเขาก็จะคุ้มกันข้าออกไปเอง ทางนั้นมีคนไปสำรวจเส้นทางไว้แล้ว"

เซียวหลันยวนพอเห็นว่านางโมโหขึ้นมาแล้วจริงๆ จึงทำได้แค่อธิบายดีดี

"พวกเราได้เปรียบพวกเขาตั้งขนาดนี้ พวกเขารู้ทิศทาง รู้ว่าจะต้องเดินเส้นทางไหน ดังนั้นจึงส่งคนไปดูก่อน แต่ว่าพวกเขาไม่รู้ ทำได้แค่คอยตามพวกเรา ตามเข้ามาถึงสถานที่นี้จึงเพิ่งรู้ว่าจะเข้าหุบเขาซานชิง"

"ถ้าอย่างนั้นช่วงที่พวกเราพักกันนี่ล่ะ? ท่านรู้ได้อย่างไรว่าพวกเขาจะไม่ส่งคนออกไปตรวจสอบ?"

"ข้าส่งคนไปซุ่มที่นั่นแล้ว พวกเขาถ้าส่งคนเข้าไปก่อน ก็คงเข้าไปแต่กลับออกมาไม่ได้" เซียวหลันยวนยิ้มๆ "แต่ว่าพวกเขาที่ไม่ได้รับข้อมูล ก็คิดได้แค่ว่าในหุบเขานั้นอันตรายมาก คงคิดไม่ถึงว่าที่นั่นจะมีการซุ่มกำลังไว้"

รอจนตอนที่เขาเข้าไปแล้ว พวกเขาต่อให้รู้ว่าอันตราย แต่ก้ยังต้องติดตามเข้าไป

"ถึงอย่างไรท่านก็ตัดสินใจไปแล้ว"

ฟู่จาวหนิงพอเห็นว่าเขาจะพูดอย่างไรก็ไม่เปลี่ยนความคิด ก็รู้ว่าคงกล่อมเขาไม่ได้แล้ว

เซียวหลันยวนคิดจะจับมือนางด้วยสัญชาตญาณ แต่พอมือเพิ่งยื่นออกมาก็หดกลับมาทันที เปลี่ยนเป็นมาไพล่ไว้หลังเอว

"ไม่ต้องกังวล ข้ามั่นใจว่าจะถอยตัวออกมาได้"

ฟู่จาวหนิงเองก็สังเกตเห็นการกระทำเมื่อครู่ของเขา นางขมวดคิ้ว ในใจไม่ค่อยสบายใจนัก

"ข้าไปกับท่านก็แล้วกัน"

ถ้าหากเกิดเรื่องอะไรจริง นางอย่างน้อยก็ยังสามารถช่วยเขาระงับอาการพิษกำเริบได้

ไป๋หู่พอได้ยินก็รู้สึกเกินคาดหน่อยๆ แต่ก็ไม่ได้มีความคิดอะไร "ขอรับ"

หลังจากพักผ่อน พวกเขาก็เตรียมตัวเดินทางอีกครั้ง

ฟู่จาวหนิงเดิมทียังคิดอยู่ว่าพวกเขาจะแยกตัวออกไปอย่างไร ผลลัพธ์คือตอนเดินตรงเข้าไปพักหนึ่งจึงพบว่าก่อนหน้าจะเข้าหุบเขามีเส้นทางคดเคี้ยวอยู่ช่วงหนึ่ง ยิ่งไปกว่านั้นยังมีหญ้ารกครึ้ม สภาพพื้นดินก็ซับซ้อน ช่วงรถม้าเลี้ยงก็อาจจะมองไม่เห็น

คนของตนเองก็ล้วนต้องตามติดเข้ามาหน่อย ไม่เช่นนั้นก็อาจจะถูกทิ้งห่างได้ เดินเข้าไปในทางแยก

เซียวหลันยวนรู้สภาพพื้นที่ของที่นี่แล้วอย่างเห็นได้ชัด วางแผนเอาไว้แล้วเรียบร้อย

"พระชายา ท่านเดินทางนี้"

องครักษ์ลับคนหนึ่งของอ๋องเจวี้ยนเข้ามา เอ่ยขึ้นเสียงต่ำ จากนั้นก็เข้าไปนั่งข้างเฉินซานอย่างรวดเร็ว รับช่วงแส้ในมือเขา หมุนทิศทางของรถม้า พวกพวกเขารีบพุ่งออกไปอีกทางหนึ่ง

ฟู่จาวหนิงเลิกม่านออก และเห็นรถม้าของเซียวหลันยวนจู่ๆ ก็เพิ่มความเร็วทะยานไปเบื้องหน้า