อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 778

"นี่ข้าต้มมาให้เองเลยนะ"

ฟู่จาวหนิงส่งชามมาบนมือเขา

เซียวหลันยวนพอรับไป ชามเอียงนิดหน่อยจนเกือบจะเทราดลงมา

"อ๊ะ ระวังหน่อย" ฟู่จาวหนิงรีบเข้ามารับ ก็เห็นว่ามือของเขาสั่นเล็กน้อย

"ข้า" เซียวหลันยวนรู้สึกขายหน้า ขนาดชามข้าวต้มก็ยังถือไม่ไหว อ่อนแอจนไม่มีหน้าจะไปพบใสครแล้ว "ให้ชิงอีเข้ามาเถิด"

พอเขาพูดก็คิดจะตะโกนเรียกชิงอี

ตอนนี้ยิ่งรู้สึกดูเหมือนอยู่ร่วมกันไม่ได้เข้าไปอีก พระชายาเพิ่งจะยกข้ามต้มเข้ามา ทำไมจะหนีอีกแล้วล่ะ?

"ท่านอาเจียนจนย่ำแย่เลยสินะ ข้าผิดเองที่คิดไม่ถึง ให้ข้าป้อนท่านเถอะ"

ฟู่จาวหนิงหยิบช้อนเริ่มป้อนให้เขา

ช้อนส่งเข้าไปที่ริมปาก เซียวหลันยวนชะงักไปครู่หนึ่ง แต่ก็ยังกินลงไป

ฟู่จาวหนิงดูแลเขาเช่นนี้ เขาไม่อยากจะปล่อยให้นางออกไปเลย

แต่ถัดจากนี้นางยังต้องไปต้าชื่ออีกนะ

"หน้าของท่าน อีกเดี๋ยวตอนที่ท่านหลับข้าจะมาจัดการให้ หลังจากตื่นขึ้นมาก็อย่าไปแตะต้องเข้าล่ะ"

พอได้ยินฟู่จาวหนิงพูดถึงหน้าของเขา เซียวหลันยวนใจก็ดิ่งลงไปอีก ความคิดที่อยากให้นางอยู่ข้างกายเมื่อครู่ถูกกดทับลงอีกทันที

ตอนที่นางป้อนข้าวต้มให้เขาเช่นนี้ คงมองเห็นใบหน้าเขาได้ใกล้ๆ นางไม่รู้สึกรังเกียจเลยจริงหรือ?

หรือว่ากำลังทนอยู่มาตลอด?

"ได้"

"ทุกวันต้องยืนหยัดในการอาบน้ำยาด้วย ดังนั้นไม่ว่าจะมีเรื่องอะไร ท่านก็ต้องพยายามอย่างสุดกำลัง ห้ามขาดเด็ดขาด"

"ได้"

เซียวหลันยวนเดิมทีคิดว่าตนเองจะกินได้แค่ข้าวต้มชามเล็ก ถึงอย่างไรตอนที่ร่างกายเขายังพอไหวก็ยังกินได้แค่ครึ่งชาม เมื่อคืนนี้ทรมานมาทั้งคืนก็หิวเหลือเกิน อย่างมากสุดก็คงกินได้ชามหนึ่ง แต่คิดไม่ถึงเลยว่าข้าวต้มที่ฟู่จาวหนิงต้มจะอร่อยขนาดนี้ เขากินลงไปถึงสองชาม

นี่น่าจะเพราะนางลงมือป้อนให้ด้วยตนเองด้วย

"ข้าไปเก็บกวาดเสียหน่อยแล้วจะเข้ามาอีก ต้องไปเตรียมยา" ฟู่จาวหนิงเดินออกไป

แสงแดนด้านนอกทะลวงชั้นเมฆลงมา สาดแสงทองประกายลงมา จวนอ๋องเจวี้ยนยามเช้าใต้แสงแดดดูสดใสและกว้างขวางถึงเพียงนี้เลย

ฟู่จาวหนิงจู่ๆ ก็รู้สึกว่า พักอยู่ที่นี่ก็ไม่ได้รู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเองเท่าไรเลยนี่

ยิ่งอยู่ก็ยิ่งชิน นี่ถือเป็นเรื่องดีหรือเปล่านะ? ถ้าหากวันไหนต้องมองที่นี่เป็นบ้านของตัวเองขึ้นมา ตอนที่ต้องจากไปจะเสียใจมากไหม?

แต่นางก็ไม่มีเวลามาคิดมาก อีกเดียวหลังจากจัดการใบหน้าของเซียวหลันยวนนางต้องพักผ่อนเสียหน่อย ตอนเที่ยงต้องไปดูตัวกับอันชิงด้วยนี่นะ