อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 803

"เดิมทียังได้อยู่ แต่ข้าอีกไม่กี่วันก็จะไม่อยู่เมืองหลวงแล้ว ดังนั้นพวกท่านไปที่โรงยาจัดยาจะเหมาะยิ่งกว่า ไม่เป็นไร ข้าเขียนตำรับยาไว้ชัดเจนแล้ว ล้วนเป็นวัตถุดิบยาที่มีในโรงยาทั้งนั้น จัดยามาได้อยู่แล้ว"

"ท่านจะออกไปจากเมืองหลวงหรือ?"

"มีธุระน่ะ น่าจะออกไปพักหนึ่ง" ฟู่จาวหนิงพยักหน้า

ฮูหยินเหล่วเอ่ยขึ้นทันที "เช่นนั้นพระชายาอ๋องเจวี้ยนโปรดวางใจ พวกเราจะช่วยท่านดูแลในบ้านให้"

ฟู่จาวหนิงตกตะลึงไปครู่หนึ่ง

นางคิดไม่ถึงเลยว่าฮูหยินหลิ่วจะเอ่ยขึ้นมาด้วยตนเองเช่นนี้

ฮูหยินจางรีบเข้ามาอธิบาย

"พระชายาอ๋องเจวี้ยน อันที่จริงพวกเราก็เคยได้ยินเรื่องในอดีตของท่านมาบ้าง รู้ว่าบ้านตระกูลฟู่ในเมืองหลวงตอนนี้มีญาติมิตรอยู่ไม่มากนัก แต่หลังจากนี้พวกเราก็ล้วนเป็นมิตรของท่าน ใช่ไหม ดังนั้นพระชายาอ๋องเจวี้ยนถ้ามีเรื่องอะไรต้องการให้พวกเราช่วย ขอแค่เอ่ยมาก็พอแล้ว"

"พระชายาอ๋องเจวี้ยน ตระกูลพวกเราจะดูแลให้" ฮูหยินใหญ่โม่เอ่ยขึ้น

"ขอบคุณมาก" ฟู่จาวหนิงเองก็คิดไม่ถึงว่าจะได้ผลลัพธ์มาเช่นนี้ นอกจากตระกูลโม่ นางยังรู้ว่าบ้านสามีและบ้านฝ่ายหญิงของฮูหยินหลิ่วกับฮูหยินจางก็มีหน้ามีตาอยู่ "เช่นนั้นข้าก็ไม่เกรงใจแล้วนะ ปกติไม่มีเรื่องอะไรมากนัหหรอก แต่ถ้ามีเรื่องอะไร และภายใต้การไม่สร้างความลำบากให้พวกท่าน ก็รบกวนช่วยดูแลคนในบ้านให้ข้าด้วย"

นางรู้ว่าเรื่องนี้สำหรับตนเองก็ถือเป็นสิ่งที่ได้รับมาอย่างหนึ่ง

เดิมทีบ้านตระกูลฟู่ในเมืองหลวงก็ไม่มีเรี่ยวมีแรงอะไรมาโดยตลอด ไม่มีที่พึ่งพา

ตอนนี้ถ้าหากพวกนางยอมช่วยเหลือดูแลสักส่วนหนึ่ง นางไม่มีทางปฏิเสธแน่นอน

ถึงอย่างไรนางก็จะต้องออกไปแล้ว พวกน้าเซี่ยอันห่าวเองยังต้องอยู่ที่นี่

หลังจากฮูหยินเหล่านี้กลับไป ก็ตัดสินใจกันแล้วว่าจะกระพือวิชาแพทย์ของฟู่จาวหนิงให้เลื่องชื่อ ยิ่งไปวก่นั้นหลังจากนี้พวกนางเองก็จะให้ความสำคัญกับเรื่องของบ้านตระกูลฟู่ จะส่งคนแวะเวียนไปส่งของขวัญให้ไม่ขาดสายเพื่อดูแล

ยิ่งไปกว่านั้นเป็นเพราะพวกนาง ไม่นานนักชื่อเสียงหมอเทวดาฟู่จาวหนิงก็ระบือไปในวงคุณหนูฮูหยินครอบครัวผู้ดีในเมืองหลวงเรียบร้อย

นี่เป็นเรื่องภายหลัง

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเขาชินที่ข้างกายมีนางอยู่แล้วหรือเปล่า

"แคว้นหนานฉือกู่ครั้งนี้เหมือนจะส่งของเข้ามาไม่น้อย จริงใจเต็มประดา องค์จักรพรรดิน่าจะรู้สึกพอได้อยู่ ความโกรธขึ้นในอดีตสลายหายไปแล้ว"

เซียวหลันยวนหยิบผ้าฝ้ายชุบน้ำอุ่นมาให้นางเช็ดมือ

ฟู่จาวหนิงรับไปด้วยสัญชาตญาณ หลังจากเช็ดจนสะอาด เซียวหลันยวนก็รับกลับไป

ผู้ดูแลจงมองอยู่ข้างๆ ในใจก็อยากพูดว่า ท่านอ๋อง เรื่องปรนนิบัติพระชายาท่านเองก็ทำได้เป็นธรรมชาติดีนี่ หลังจากนี้คงแก้ไม่ได้แล้วกระมัง?

"แน่นนอน ยังมีอีกหนึ่งเหตุผลคือเจตนาเดิมนั้นอยู่ที่อื่นมิใช่ที่นี่"

เซียวหลันยวนเอ่ยต่อ "ตอนนี้คนที่ช่วยเขาแย่งของจากมือข้าได้ ก็ล้วนเป็นคนดีทั้งนั้น"

ในวัง องค์จักรพรรดินั่งอยู่เบื้องหน้าไทเฮา