อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 871

องค์จักรพรรดิตอนนี้จำเป็นต้องมีคนหนึ่งมาแทนที่ตำแหน่งของหมอเทวดาหลี่

หมอเทวดาหลี่ตอนนี้กำเริบเสิบสานไปหน่อยจริงๆ ลูกสาวของเขาออกเรือนกับเซียวเหยียนจิ่งก็ถือว่าได้แต่งงานสูงเกินตัวแล้ว แต่พวกเขาพ่อลูกก็ยังอาละวาดอยู่ในจวนชินอ๋องเซียว ทำให้คนในเมืองหลวงต้องมาเห็นเรื่องตลกอยู่นานสองนาน

จวนชินอ๋องเซียวก็ถือเป็นครอบครัวของราชวงศ์นะ

พอเห็นเรื่องตลกของจวนชินอ๋องเซียวก้เท่ากับเห็นเรื่องตลกของราชวงศ์

ชินอ๋องเซียวไม่ได้มาฟ้ององค์จักรพรรดแค่ครั้งเดียว แต่องค์จักรพรรดิไม่สามารถให้ความเป็นธรรมกับเขาได้ ใครทำให้พวกเขาต้องเอาแต่พึ่งหมอเทวดาหลี่กันล่ะ?

แต่ก่อนหน้านี้พวกเขามีอาการป่วยบางอย่าง หมอเทวดาหลี่รักษาไม่ได้ พวกเขาแค่คิดว่าอาการป่วยนี้หนักมาก ถ้าไม่ใช่หมอใหญ่ไม่มีทางรักษาได้ จึงทำได้เพียงยอมรับไป

หลังจากที่ฟู่จาวหนิงปรากฎตัว พวกเขาจึงพบว่า ที่แท้ยังมีอีกหนึ่งความเป็นไปได้คือวิชาแพทย์ของหมอเทวดาหลี่อันที่จริงก็ไม่ได้ดีสักเท่าไร

ตอนนี้องค์จักรพรรดิก็หวังว่าจะมีหมอใหญ่ที่วิชาแพทย์เก่งกว่าหมอเทวดาหลี่อีกสักคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้น

เก๋อชีซิงก็ปรากฏตัวขึ้นแล้วตอนนี้

"ชินอ๋องเซียว เจ้าไปพบกับหมอเก๋อท่านนี้ที่ไหนหรือ?" องค์จักรพรรดิเรียกชินอ๋องเซ๊ยวเข้าวังมาถาม

"องค์จักรพรรดิ ข้าได้ยินมาจากสหายเก่าที่กลับมาจากภายนอกคนหนึ่ง ระหว่างทางที่เขากลับเมืองหลวงเห็นท่านหมอเก๋อรักษาชายชราที่เจ็บหนักคนหนึ่งจนหาย มีชื่อเสียงขึ้นมาที่นั่นแล้ว สหายเก่าขอข้าหลังจากกลับมาก็มาพูดเรื่องนี้กับข้า ข้าจึงไปเชิญท่านหมอเก๋อมาโดยเฉพาะ"

ชินอ๋องเซียวหลายปีมานี้ในที่สุดก้ได้ยืดหลังตรงเสียที

กอนหน้านี้เพราะเรื่องของฟู่จาวหนิง เรื่องของพ่อลูกตระกูลหลี่ ทำเอาเขาถูกเมืองทั้งเมืองหัวเราะเยาะ

พอเขาออกไปก็รู้สึกว่าสายตาที่ทุกคนมองเขาล้วนหัวเราะเยาะหรืออาจจะสงสาร ทำเอาเขาไม่อยากจะไปพบผู้คนเลย

แต่ตอนนี้เพราะเก๋อชีซิง เขารู้สึกว่าตนเองสามารถยืดหลังตรงได้เสียที

เก๋อชีซิงคนนี้ เขาต้องดีด้วยจริงๆ

องค์จักรพรรดิประหลาดใจ "นี่มีความสัมพันธ์กับตระกูลเสิ่นด้วยหรือ? ไม่ใช่ว่าเสิ่นเสวียนจากตระกูลเสิ่นคนนั้นก็ป่วยอยู่ตลอดนี่? หมอเก๋อรักษาเขาไม่ได้หรือ?"

"เรื่องนี้ก็เป็นความลับของหมอเก๋อด้วย"

เรื่องนี้ ยังต้องให้หมอเก๋อมาบอกกับองค์จักรพรรดิเอง

เก๋อชีซิงถูกเรียกเข้าวังอีกครั้ง พูดถึงดวงชะตาที่พิเศษของเขาต่อหน้าองค์จักรพรรดิ

"องค์จักรพรรดิ ข้าเดิมทีเป็นวิชาแพทย์ธรรมดาเล็กน้อยเท่านั้น หรือก็สามารถรักษาได้แค่หวัดหรือลมแดดอะไรพวกนี้ แล้วก็พวกพันแผลทั่วไป จัดการเรื่องไข้เล็กๆ ของเด็กๆ ได้เท่านั้น เรื่องเหล่านี้หมอที่เมืองไหนก็ทำได้ทั้งสิ้น ดังนั้นจึงไม่มีคนเห็นว่าข้าน้อยเป็นหมอ"

เก๋อชีซิงพูดไม่เร็วไม่ช้า ฟังแล้วดูซื่อตรงมาก คำพูดที่พูดก็ดูมีน้ำหนัก

"เช่นนั้นเจ้าตอนนี้" องค์จักรพรรดิขมวดคิ้ว

"ข้าน้อยมีบ้านของบรรพบุรุษอยู่แห่งหนึ่ง หลัจากท่านพ่อตายไปก็ไม่มีใครอยู่อีก ข้าเองก็ไม่ค่อยได้กลับไป แล้วเมื่อหนึ่งปีก่อนหน้าบ้านหลังนั้นก็ถูกหิมะทับจนถล่มลงมา ต่อมาข้าก็หาเวลากลับไปเก็บกวาด แล้วก็พบห้องลับเล็กๆ ห้องหนึ่งที่มีอยู่แต่เดิมของท่านพ่อ"