อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 872

องค์จักรพรรดิฟังแล้วมึนหัวหน่อยๆ

นี่ทำไมเหมือนฟังเรื่องเหลือเชื่ออยู่เลย?

"หลังจากนั้นล่ะ?"

"ของในห้องลับนั้นมีไม่น้อยเลย หลังจากข้าจัดการออกมาจึงพบถึงสถานที่ที่พ่อของข้าจากมา เขาบอกว่าตนเองไม่ใช่คนต้าชื่อ เป็นคนของตงฉิง ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นผู้สืบทอดตระกูลขุนนางแพทย์แห่งแคว้นตงฉิงด้วย ตอนนั้นเขากับปู่ของข้าติดตามใต้ฝ่าพระบาทไปทำการทูตที่ต้าชื่อ นำคัมภีร์ยาหนังสือแพทย์มาด้วยส่วนหนึ่ง คิดจะส่งมอบให้กับต้าชื่อ"

ซู๊ด

องค์จักรพรรดิฟังถึงตรงนี้แล้วอดสูดปากไม่ได้

ตงฉิง!

เป็นคนตงฉิงจริงหรือ?

ได้ยินว่าแคว้นเจาตอนนั้นก็ได้รับของดีดีมาจากตงฉิงด้วยเหมือนกัน เรื่องนี้พูดขึ้นมาก็ไม่ค่อยน่าภูมิใจเท่าไร ประชาชนแคว้นเจาไม่รู้กัน ตัวเขาเองก็ยังไม่ค่อยชัดเจนเท่าไรนัก

น่าจะต้องเป็นพวกเหล่าขุนนางเก่าในราชวงศ์ที่แก่หง่อมจนฟันหลุดหมดปากแล้วเท่านั้นที่จะรู้อยู่บ้าง

แต่องค์จักรพรรดิก็ยังรู้ว่าไม่น่าภาคภูมิใจเท่าไร ดังนั้นเขาจึงไม่อยากจะไปถามให้ชัดเจน ตงฉิงหายไปนานแล้ว และไม่ใช่แคว้นเจาที่ทำให้มันล่มสลาย ใครจะยังไปสนใจอดีตกันว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น?

เพียงแต่ตอนนี้พอเผชิญหน้ากับคนของตงฉิงคนหนึ่ง องค์จักรพรรดิจะมากน้อยก็ยังรู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเอง สีหน้ายังดูเหยเกอยู่บ้าง

แต่เขาพอเห็นท่าทีของเก๋อชีซิง ก็เหมือนจะยังไม่ได้สนใจเรื่องอะไรของแคว้นเจา ถึงถามต่อ

"หลังจากนั้นล่ะ?"

"ข้าน้อยเองก็ไม่รู้ว่าตอนนั้นทำไมคัมภีร์ยากับหนังสือแพทย์พวกนี้จึงไม่ได้ส่งให้กับต้าชื่อ ตอนนั้นในเมื่อไม่ได้ส่งออกไป จะต้องมีเหตุผลอยู่แน่ๆ ตอนนี้ข้าเองก็ส่งออกไปไม่ได้ด้วยเช่นกัน" เก๋อชีซิงเอ่ยต่อ

องค์จักรพรรดิพยักหน้าทันที "แน่นอน เรื่องนี้แน่นอน ข้าเองเข้าใจได้"

นี่มันยอดเยี่ยมมาก!

ต้องรู้ด้วยว่าใต้หล้านี้เดิมทีเคยมีการขาดช่วงของวิชายาวิชาแพทย์อยู่ช่วงหนึ่ง ไม่เช่นนั้นตัวตนฐานะของหมอจะสูงส่งขนาดนี้ได้อย่างไร?

หนึ่งเล่มที่เขียนได้ดีหน่อย คัมภีร์ยาตำราแพทย์ที่มีตำรับยาหายากมากหน่อยพูดได้ว่ามีมูลค่ามหาศาลเท่ากับเมืองเลยทีเดียว ตอนนี้เก๋อชีซิงมีอยู่ถึงหกสิบหกเล่ม!

"องค์จักรพรรดิ เล่มหนึ่งบางแค่ไม่กี่หน้าเท่านั้น" เก๋อชีซิงยังอธิบายต่อ เพื่อไม่ให้องค์จักรพรรดิคิดว่าเล่มหนา

นั่นก็ยังน่าตกตะลึงอยู่!

แค่เล่มเดียวก็อวดทั้งครอบครัววงศ์ตระกูลได้แล้ว เก๋อชีซิงมีอยู่หกสิบหกเล่ม

เช่นนั้นเก๋อชีซิงตอนนี้ไม่ใช่ว่าเป็นผู้มั่งคั่งชั้นสุดยอดหรอกหรือ? ใช้แค่คำว่าผู้มั่งคั่งก็ยังห่างชั้นอยู่ไกลโข เพราะนี่ไม่ใช่แค่เรื่องเงิน แต่ยังมีเรื่องชื่อเสียงและบารมีด้วย!

จะไปที่ไหนเขาก็ถูกยกให้เป็นแขกระดับสูงทั้งสิ้น