อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 873

องค์จักรพรรดิก่อนหน้านี้ที่เห็นหมอเก๋อ ก็เป็นแค่ผู้เฒ่าที่มีวิชาแพทย์คนหนึ่ง แน่นอนว่าเป็นชายชราที่มีประโยชน์กับเขา แต่ตอนนี้พอมองหมอเก๋ออีกครั้ง กลับดูมีแสงประกายแห่งผู้วิเศษที่ดูเหมือนเซียนขึ้นมาเสียอย่างนั้น

"หมอเก๋อ จะยืนพูดกันอยู่ทำไม? นั่งลงคุยกันเถิด"

องค์จักรพรรดิร้องเรียกขึ้นทันที "ใครก็ได้ ยกน้ำชามา ยังต้องให้ข้าสอนพวกเจ้าทำงานอีกหรือ?"

เก๋อชีซิงนั่งลง ดื่มชา และรู้สึกว่าที่ตนเองเลือกมาแคว้นเจาคือถูกต้องแล้ว หลังจากนี้เขาก็จะเป็นคนเหนือคนแล้ว

ที่ต้าชื่อ เขากังวลว่าถ้าจักรพรรดิต้าชื่อถูกโค่นไป ของทั้งหมดคงถูกแย่งไปทั้งหมด

ราชวงศ์ต้าชื่อ เดิมทีก็มีสัญชาตญาณสัตว์ป่าแย่งชิงของชาวบ้านอยู่แล้ว ยิ่งไปกว่านั้นต้าชื่อก่อนหน้านี้จะต้องทำเรื่องที่แม้แต่ฟ้าก็ยังรับไม่ได้กับตงฉิงอย่างแน่นอน พวกเขายิ่งต้อนรับคนรุ่นหลังของตงฉิงไม่ลง กลัวว่าความลับในอดีตจะถูกเปิดโปงออกมามากกว่าแคว้นเจาแน่นอน

พวกเขาไม่มีทางให้รุ่นหลังของตงฉิงได้เห็นแสงเดือนแสงตะวัน

ดังนั้นถ้าเขาเปิดเผยจุดนี้กับต้าชื่อ คงได้ตายแบบไม่มีหลุมฝังแน่นอน

ลองดูบทลงเอ่ยของตระกูลเสิ่นที่แต่เดิมโดดเด่นแต่ต้องมาตกอับเหมือนปัจจุบันนี้ก็รู้แล้ว

"หมอเก๋อ เจ้าเอาหนังสือเหล่านั้นมาด้วยหรือเปล่า?"

องค์จักรพรรดิพอถามคำนี้ออกไป ตนเองก็รู้สึกว่าตัวเองจะร้อนรนเกินไป ทำเอาตนเองดูไม่ใจเย็นไม่มั่นคง จึงรีบกระแอมขึ้นมาทีหนึ่ง

ชินอ๋องเซียวช่วยขัดตาทัพขึ้นมาอย่างเหมาะเจาะ "หมอเก๋อ องค์จักรพรรดิเองก็กังวลว่าหนังสือเหล่านั้นจะถูกคนพบเอา แล้วท่านจะมีอันตรายนะ"

หนังสือแพทย์แค่เล่มเดียว ยังต้องมีชื่อเสียงระดับหนึ่งถึงจะล่อให้คนโจรเข้ามาปล้นชิง แต่นี่มีหกสิบหกเล่ม ถ้าถูกคนรู้เข้า จะต้องอันตรายอย่างแน่นอน

ขโมยไปขาย นั่นมันก้อนเงินมหาศาลเลยนะ

"ข้าน้อยขอบพระทัยฝ่าบาทที่เป็นห่วง ข้าน้อยออกมาคนเดียว แน่นอนว่าไม่ได้นำหนังสือเหล่านั้นมาด้วย"

เก๋อชีซิงคารวะ เอ่ยต่อว่า "หนังสือเหล่านั้นถูกซ่อนไว้ในสถานที่ปลอดภัยแล้ว มีแค่ข้าน้อยที่รู้"

หลังจากมาถึงเมืองหลวง เขาก็พึ่งพาตะรับยามากมายบนหนังสือแพทย์เหล่านั้น ถึงได้รักษาคนได้เยอะแยะ ภายหลังถ้ารักษาได้ไม่ดี ถึงตอนนั้นเขาก็แค่บอกว่าเวลาที่ตนเองเรียนมายังสั้นเกินไปก็พอ

ตอนนี้เขามาบอกกล่าวต่อหน้าองค์จักรพรรดิแล้ว หลังจากนี้ก็ไม่ถือเป็นการกล่าวเท็จต่อหน้าพระพักตร์ ใครก็ไม่กล้าพูดอะไรกับเขาหรอก

แล้วยังมีคัมถีร์แพทย์หนังสือแพทย์เหล่านั้นคอยค้ำไว้อีก เขาไม่กังวลว่าองค์จักรพรรดิจะทำอะไรเขา

และเป็นไปตามคาด พอได้ยินคำพูดเขา องค์จักรพรรดิก็ทั้งยินดีทั้งตื่นเต้น

"หมอเก๋อดูท่าจะเป็นอัจฉริยะด้านการศึกษาแพทย์" องค์จักรพรรดิอารมณ์ดี หัวเราะร่าขึ้นมา "ฟังจากที่ชินอ๋องเซียวพูด หมอเก๋ออยากจะมาอยู่ระยะยาวที่เมืองหลวงแคว้นเจาหรือ?"

"ใช่แล้ว เรื่องนี้ข้าน้อยต้องบังอาจรบกวนให้องค์จักรพรรดิช่วยด้วย ข้าน้อยถ้าใช้ตัวตนฐานะต้าชื่อมาเป็นแขกอาศัยที่นี่ตลอด ก็คงจะไม่สะดวกเท่าไร"

"เรื่องนี้ง่ายจะตายไป?" องค์จักรพรรดิเอ่ยขึ้นทันที "เพื่อแสดงน้ำใจต้อนรับหมอเก๋อของแคว้นเจา ข้าจะมอบจวนให้กับเจ้า จากนั้นจะให้ตัวตนฐานะเจ้าอีกด้วย"