อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 874

เกี่ยวกับจุดนี้ เขายังคิดๆ ว่าจะเอาตำแหน่งใดให้กับหมอเก๋อดี

"เช่นนี้ จวนก็สำคัญ จะมอบให้ก่อน เจ้าเองก็เก็บกวาดแล้วย้ายเข้าไปแล้วกัน"

"เป็นพระมหากรุณาธิคุณ!" เก๋อชีซิงลิงโลดขึ้นมา คุกเข่าลงขอบคุณทันที

"เพียงแต่ว่า" องค์จักรพรรดิเปลี่ยนน้ำเสียง "ข้าเองก็มอบให้เจ้าโดยไม่มีเหตุใดได้เสียด้วย ดังนั้น หมอเก๋อ เจ้าว่า..."

"ข้าน้อยเข้าใจแล้ว! กลับไปข้าจะเขียนตำรับยาล้ำค่าให้สิบรายการ มอบให้แก่แคว้นเจา นี่เป็นแค่ความจริงใจอันดับแรกที่ข้าน้อยมอบให้"

องค์จักรพรรดิต้องการคำพูดนี้ของเขา

หลังผ่านไปหนึ่งชั่วยาม หมัวมัวจินก็พาสาวใช้วังสองคนออกจากวังไปซื้อของเล่นบางส่วนมาให้กับไทเฮา

ในจุดที่ไม่มีคนเห็น หมัวมัวจินก็หมุนตัวมุดเข้าไปในรถม้าอีกคันหนึ่ง แอบมายังจวนอ๋องเจวี้ยน

เซียวหลันยวนเห็นหมัวมัวจินจากในห้องหนังสือ

หลังจากได้ยินคำพูดของหมัวมัวจินเขาก็รู้สึกเกินคาดขึ้นมา

"หนังสือแพทย์หกสิบหกเล่ม?"

นี่มันเป็นของที่ล่อตาล่อใจคนมากเลยนะ ถ้าหากหนังสือแพทย์เหล่านี้สามารถปรากฎขึ้นในงานประชุมหมอใหญ่ คนเหล่านั้นก็น่าจะแย่งกันอุตลุต

"บอกว่าหมอเก๋อคนนั้นอาศัยหนังสือแพทย์เหล่านี้ ค้นคว้ามาหนึ่งปีก็กลายมาเป็นหมอใหญ่ที่เก่งกาจเช่นนี้" หมัวมัวจินเอ่ยขึ้น "องค์จักรพรรดิก็เลยมอบจวนให้เขาหลังหนึ่ง อ๋องเจวี้ยน ท่านรู้ไหมว่านั่นมันที่ไหน?"

"อื๋อ?"

"เรือนหลังหนึ่งที่นายท่านจ้าวให้กับจ้าวเฉินไว้ก่อนหน้านี้"

จ้าวเฉินตอนนั้นแทบจะเดินอย่างอหังการอยู่ในเมืองหลวง ตอนเขาอายุสิบหน้านายท่านจ้าวให้เรือนเขามาหลังหนึ่ง เรือนนั้นไม่เล็กเลย ยิ่งไปกว่านั้นด้านในยังจัดวางไว้อย่างสวยงามด้วย

หลังจากขึ้นรถม้านางจึงยิ้มออกมาเหมือนยกภูเขาออกจากอก ดีใจแทนไทเฮาจริงๆ อ๋องเจวี้ยนรู้แล้วว่าไทเฮาเป็นห่วง ถ้าให้ไทเฮาฟังคำพูดของพระชายาอ๋องเจวี้ยน นั่นไม่ใช่ว่าให้ไทเฮาดูแลสุขภาพหรอกหรือ?

พอกลับมาพูดกับไทเฮา ไทเฮาจะต้องดีใจมากแน่

หลังจากหมัวมัวจินออกไป เซียวหลันยวนก็เขียนจดหมายให้ฟู่จาวหนิงทันที หลังจากส่งจดหมายก็เรียกหลานหรงเข้ามา

"เจ้านำคนไปที่ต้าชื่อเสียรอบหนึ่ง" เขาเอ่ยกำชับเสียงต่ำ

ฟู่จาวหนิงเร่งเดินทางราวกับสายฟ้าแลบ บางครั้งยังเดินทางกันกลางค่ำกลางคืนด้วย

ตอนเพิ่งเริ่มก็เหนื่อยแทบจะไม่ไหว ต่อมากลับชินเสียแล้ว ทักษะการขี่ก็ก้าวหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว

วันนี้ พวกเขาในที่สุดก็มาถึงที่หมายแล้ว