อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 897

"อ๋องเจวี้ยนที่"ลำบาก"อยู่ตอนนี้ก็ดูลำบากหน่อยๆ จริงๆ"

องค์หญิงหนานฉือนับตั้งแต่ออกจากวังก็จะมาเป็นแขกในจวนอ๋องเจวี้ยนเสียให้ได้

องค์จักรพรรดิสั่งการลงมา ให้จวนอ๋องเจวี้ยนต้อนรับให้ดี

หลายวันนี้ องค์หญิงหนานฉือทำให้ในเมืองหลวงทั้งหมดได้เห็นถึงพลังความร่ำรวยของแคว้นหนานฉือกู่

นางเข้าร่วมงานเลี้ยงมากมายหลากหลายแบบ เห็นเหล่าคุณชายชั้นสูงในเมืองไปหมดแล้วรอบหนึ่ง

ในเมืองหลวงตอนนี้ก็จัดกิจกรรมเรียนภาษาหนานฉือกันครึกโครม

ขณะเดียวกัน ชื่อเสียงของหมอเทวดาเก๋อคนนั้นก็กระจายไปอย่า่งรวดเร็ว

องค์จักรพรรดิให้ตัวตนฐานะหมอเทวดาเก๋อขึ้นมา จัดตั้งโรงแพทย์ขึ้นแห่งหนึ่ง ให้หมอเทวดาเก๋อรวบรวมเหล่หมอใหญ่ทั้งเมืองหลวงคอยกำหนดวันเข้ามาหารือเรื่องแพทย์เรื่องยา แลกเปลี่ยนกันบ้าง

หลังจากนั้นก็เตรียมจะสร้างชั้นเรียนการแพทย์ไปในสำนักศึกษา ให้หมอเทวดาเก๋อเป็นผู้ดูแล

นี่เป็นครั้งแรกในแคว้นเจาเลย

คนที่อยากส่งลูกๆ ในครอบครัวไปเรียนแพทย์พอได้ยินเข้า ก็ทยอยกันเข้ามาทักทายกับหมอเทวดาเก๋อ คนเข้ามาส่งของขวัญกันไม่ขาดสาย

เรือนเก๋อที่ได้พระราชทานมาอยู่ไม่ห่างจากจวนตระกูลหลี่นัก หมอเทวดาหลี่นั่งนิ่งได้เสียที่ไหน?

นี่ก็ไม่สนใจว่าต้องไปรบกับหลี่จื่อเหยากับเซียวเหยียนจิ่งแล้ว วันวันเอาแต่คิดว่าจะดึงความรุ่งโรจน์กลับมาได้อย่างไร แล้วนี่ยังต้องคอยไปรบราทั้งที่ลับที่แจ้งกับเก๋อชีซิงอีก

ในเมืองหลวงคึกคักมาก

ในความคึกคักเช่นนี้ องค์หญิงหนานฉือเองก็ไม่รู้ว่าเป็นอะไรขึ้นมา เอาแต่จะมาเป็นแขกของจวนอ๋องเจวี้ยนเสียให้ได้

ที่มากับนางด้วยกัน นอกจากจะมีอันเหนียนที่ต้องคอยเป็นล่ามติดตามอย่างจำใจตลอดเวลา ยังมีเก๋อชีซิง ใครให้เก๋อชีซิงพูดภาษาหนานฉือได้กันล่ะ?

และที่มาพร้อมกับเก๋อชีซิง ยังมีเซียวเหยียนจิ่งกับหลี่จื่อเหยาอีก

ตอนที่อันเหนียนพอเห็นพวกเขาก็รู้สึกเหมือนฝันร้ายเสียแล้ว

"อ๋องเจวี้ยนนี่รับแขกกันอย่างไร?" หลี่จื่อเหยาตอนนี้ก็อดพูดขึ้นมาไม่ได้

เซียวเหยียนจิ่งเหลือบมองเขาผาดหนึ่ง ไม่พูดอะไร

เจ้าผู้หญิงโง่คนนี้ ถ้าวันนี้ผิดใจกับอ๋องเจวี้ยนแล้วถูกเล่นงานจนตายไปเลยก็ได้ ประหยัดเวลาเขาได้อีก

ผู้ดูแลจงสีหน้าขรึมลงมา

แม้ว่าเขาจะเป็นแค่ผู้ดูแลคนหนึ่ง แต่ที่นี่เป็นจวนอ๋องเจวี้ยนนะ

คนตั้งมากมายอยู่ที่นี่ยังไม่มีใครถามขึ้นน้ำเสียงแบบนี้เลย หลี่จื่อเหยาที่อาวุโสน้อยสุด อายุก็น้อยสุด ตัวตนฐานะก็ต่ำสุด นี่ถึงกลับกล้าถามว่าท่านอ๋องของพวกเขารับแขกกันอย่างไรแบบนี้ตรงๆ เลยหรือ?

ให้ตายเถอะ ใครให้ความกล้านางมากัน

ผู้ดูแลจงไม่สนใจนาง แต่หันไปบอกกับองค์หญิงหนานฉือ "องค์หญิงโปรดรอก่อน ข้าน้อยจะไปดูว่าท่านอ๋องตื่นแล้วหรือยัง"