อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 898

พูดจบก็สั่งการสาวใช้ "ยกของหวานน้ำชามาให้แขกหน่อยฃ"

"อืม"

องค์หญิงหนานฉือเพิ่งจะพยักหน้าเห็นด้วย หลี่จื่อเหยาทางเอ่ยขึ้นมาอย่างกลัดกลุ้ม

"ข้าพูดกับเจ้าอยู่นะ หนวกหรือไร? นี่มันตั้งกี่โมงแล้ว อ๋องเจวี้ยนยังจะหลับอยู่อีกหรือ?"

องค์หญิงหนานฉือเหลือบมองหลี่จื่อเหยาอย่างประหลาดใจผาดหนึ่ง

ได้ยินว่าหลี่จื่อเหยาเป็นลูกสาวของหมอเทวดาหลี่ และยังเป็นภรรยาของรัฐทายาทเซียว ช่วงนี้รัฐทายาทเซียวก็ดูจะดีกับนางอยู่ ยิ่งไปกว่นั้นยังส่งน้ำใจจากเมืองหลวงแคว้นเจามาไม่น้อยอีกด้วย ทำเอานางดีใจเหมือนกัน

ส่วนเก๋อชีซิงเองก็ทั้งเพราะพูดภาษาหนานฉือได้ และยังถูกองค์จักรพรรดิแนะนำกับนาง บอกว่านางพาคนมาแคว้นเจากลุ่มหนึ่ง คนที่เป็นลูกน้องอาจจะมีอาการปวดหัวตัวร้อนได้ มีหมอใหญ่ที่รู้ภาษาหนานฉืออยู่ก็น่าจะเป็นเรื่องดี

ดังนั้นองค์หญิงหนานฉือพอได้ยินเก๋อชีซิงพูดว่าจะมา แน่นอนว่าพาเขามาด้วย

เก๋อชีซิงเป็นคนที่ชินอ๋องเซียวมาจากด้านนอกด้วย ตอนนี้มีความสัมพันธ์อันดีสุดกับจวนชินอ๋องเซียว และรัฐทายาทเซียวก็ตามเก๋อชีซิงมาด้วย องค์หญิงหนานฉือเองก็ขี้เกียจจะพูดอะไร

แต่ไม่รู้ว่ารัฐทายาทเซียวพาหลี่จื่อเหยามาด้วยนี่คือไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำไปหน่อยเสียแล้ว

องค์หญิงหนานฉือกับอ๋องเจวี้ยนเพิ่งจะพบกันไปสองครั้ง ก็ยังรู้แล้วว่าผู้ชายคนนี้ไม่ควรไปยั่วโมโห คิดไม่ถึงว่าหลี่จื่อเหยามาถึงจวนอ๋องเจวี้ยนแล้วยังจะกล้าขนาดนี้

อันเหนียนเองก็มองหลี่จื่อเหยา

"พระชายารัฐทายาทเซียวคิดจะสั่งสอนท่านอ๋องของข้าหรือ?" ผู้ดูแลจงยืนนิ่งแล้ว หันหน้ากลับมาย้อนถามหลี่จื่อเหยา

"ใครอยากไปสั่งสอนเขากัน?" หลี่จื่อเหยาพอถูกเขาย้อนถามเช่นนี้ สีหน้าก็เหยเกเหมือนกัน นางตอนนี้จึงเพิ่งตระหนักได้ว่าตนเองพูดมากเกินไปแล้ว แต่จะให้นางขอโทษนั้นเป็นไปไม่ได้หรอกนะ ไหนจะเรื่องที่ว่าตอนนี้ที่เจออยู่ก็เป็นแค่ผู้ดูแลคนหนึ่ง

ผู้ดูแลก็เป็นแค่ข้าทาสล่ะนะ

เขาจะกล้าไปพูดให้ร้ายกับแขกของอ๋องเจวี้ยนหรือ?

"เช่นนั้นพระชายารัฐทายาทเซียวหมายความว่าอย่างไรกัน?"

"ข้าพูดถึงอ๋องเจวี้ยนแล้วหรือยัง? ข้าพูดถึงจวนอ๋อง! การรับแขกเช่นนี้มันไม่ถูกต้องนี่นา! ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ฟ้าก็สว่างมากแล้ว อ๋องเจวี้ยนถ้ายังนอนขนาดนี้มันไหวหรือ?"

รอจนสาวใช้นำของว่างมาให้ เขาก็กินของว่างดื่มน้ำชา กินอย่างสุขสำราญ

องค์หญิงหนานฉือมองเขา มองพักหนึ่งจึงเอ่ยขึ้นว่า

"ข้าได้ยินมาว่า ท่านคือเพื่อนรักของอ๋องเจวี้ยนหรือ?"

"องค์หญิงฟังผิดแล้ว ข้าเป็นขุนนาง เขาเป็นคนในราชวงศ์ จะมาเป็นเพื่อนรักได้อย่างไร?" อันเหนียนส่ายหัว

"แล้วข้ายังได้ยินอีกว่า น้องสาวของเจ้ากับพระชายาอ๋องเจวี้ยนเป็นเพื่อนรักกัน" องค์หญิงหนานฉือไม่สนใจ ถามต่อมาอีก

"พระชายาอ๋องเจวี้ยนแค่รู้สึกว่านางไร้เดียงสาบริสุทธิ์ จึงชอบพูดคุยกับนางเท่านั้น" อันเหนียนพูดต่อ

"แล้วท่านกับพระชายาอ๋องเจวี้ยนล่ะ? ท่านมองพระชายาอ๋องเจวี้ยนเป็นอย่างไร?"

องค์หญิงหนานฉือจู่ๆ ก็เปลี่ยนหัวข้อสนทนา