อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 916

"ใช่ๆๆ ถูกต้อง"

ผู้อาวุโสตู้ตบลงที่มือ พิจารณาตัวฟู่จาวหนิง "ถ้าไม่บอกก็ไม่รู้สึก พอพูดขึ้นมา รูปร่างของเจ้าก็ดูคล้ายกับแม่ของข้ากับน้าของข้าเหมือนกัน แม่ของข้าเองก็รูปร่างสูงโปร่ง นางบอกว่าพี่น้องนางก็เป็นเช่นนี้ เพราะเนื้องจากร่างกายอรชนอ้อนแอ้นเป็นพิเศษ ตอนนั้นก็มีชื่อเสียงไปไกลอยู่"

ฟู่จาวหนิงดูสูงกว่าหญิงสาวคนอื่นอยู่บ้าง น่าจะเพราะยีนของทางยายกระมัง แต่ฟู่จาวหนิงรู้สึกว่ามันใช่ทั้งหมด คนตระกูลฟู่เองก็สูงมากด้วย

"ข้าไม่เคยเห็นท่านย่าเลย"

"นางตอนนี้ไม่อยู่แล้วกระมัง?"

"ใช่แล้ว"

"แล้วปู่ของเจ้าล่ะ?" ตอนที่ผู้อาวุโสตู้ถามขึ้นมายังรู้สึกตุ้มต่อม อายุมากแล้วอยากจะหาญาติสักคน ก็ดูจะสายเกินไปหน่อย คนคงไม่อยู่บนโลกกันแล้ว

"ผู้เฒ่าฟู่เดิมทีป่วยหนักมาก เป็นจาวหนิงที่วิชาแพทย์สำเร็จแล้วไปรักษาเขาจนดีขึ้นมา ตอนนี้ร่างกายแม้จะดูธรรมดาๆ แต่ก็ดีขึ้นมากแล้ว"

ครั้งนี้เสิ่นเสวียนเป็นคนตอบแทนฟู่จาวหนิง ดึงฟู่จาวหนิงกลับไปอยู่บนด้านวิชาแพทย์ด้วยเลย

ผลลัพธ์คือ ความสนใจของผู้อาวุโสตู้จึงไปอยู่บนวิชาแพทย์ของฟู่จาวหนิงแล้ว

"ก่อนหน้านี้คุณชายเสิ่นร่างกายก็ไม่ค่อยดี ต้นปีที่แล้วเขาบอกว่าอยากกินขนมดอกท้อที่ข้าทำ ตอนนั้นข้าเห็นเขาเหมือนป่วยจนไร้ทางเยียวยาแล้ว ดูเหมือนจะเป็นการกินครั้งสุดท้ายด้วย"

ผู้อาวุโสตู้เวลาพูดขึ้นมาดูไม่ค่อยเกรงใจใคร ฟู่จาวหนิงฟังออก ผู้อาวุโสตู้เองก็น่าจะมีตัวตนฐานะชื่อเสียงอยู่พอควร ดังนั้นอยู่ต่อหน้าเสิ่นเสวียนจึงไม่ต้องกังวลอะไร

"คิดไม่ถึงว่าไม่กี่วันก่อนเขามาหาข้า ข้าเห็นว่าเขาดีขึ้นมากแล้ว เขาบอกว่าไปแคว้นเจาหาหมอใหญ่ หมอใหญ่ที่ว่าก็น่าจะเป็นเจ้าหรือ?"

"เป็นนางนี่ล่ะ" เสิ่นเสวียนตอบ "ครั้งนี้นางเดินทางมาต้าชื่อกว่าพันลี้ ก็เพื่อดูอาการป่วยแม่ของข้า"

"เก่งกาจขนาดนี้เชียว?" ผู้อาวุโสตู้พิจารณาตัวฟู่จาวหนิง "เจ้าอายุยังน้อยก็เป็นหมอเทวดาแล้วหรือ?"

ผู้อาวุโสตู้ตื่นเต้นจนหน้าแดงหน่อยๆ "ข้าต้องกลับแล้ว เจ้ายังอยู่ที่นี่อีกหลายวันใช่ไหม?"

"ใช่..."

"พรุ่งนี้ข้าจะมาอีก! เจ้าอยู่รอข้าที่นี่นะ" ผู้อาวุโสตู้ต้องรีบไปแล้ว เดินอย่างเบิกบานไปได้ไม่กี่ก้าว ก้หันหน้ากลับมาบอกกับเสิ่นเสวียน "คุณชายเสิ่น พวกเราก็มีมิตรภาพกันมาหลายปีแล้ว ท่านต้องดูแลเด็กคนนี้ให้ดีแทนข้าด้วยนะ!"

"แน่นอน"

เสิ่นเสวียนตอบ หลานสาวของบ้านข้า ต้องให้ท่านพูดอีกหรือ?

ผู้อาวุโสตู้พอได้รับการยืนยันจากเขา ก็หมุนตัวเดินไปทันที ผลคือเจอเข้ากับอวี๋อวี่เวยที่วิ่งเข้ามา

ทั้งสองคนล้วนฉุกละหุก อวี๋อวี่เวยพอหมุนตัวผ่านต้นเหมย ก็มองเห็นฟู่จาวหนิงที่ยืนอยู่ข้างๆ เสิ่นเสวียนก่อน ยังไม่ทันได้มองเห็นผู้อาวุโสตู้ชัดๆ ซ้ำยังไม่คิดจะหลบเบี่ยง และคิดว่าเขาคงจะหลีกทางให้ จึงชนโครมเข้าไปเต็มๆ