โอกาสเพียงไม่นานก็มาถึง
คืนนี้มีหิมะตกห่าใหญ่ วันถัดมาช่วงเช้า ทั่วทั้งเมืองหลวงถูกหิมะขาวปกคลุม ขาวโพลนไปทั้งผืน
ด้านนอกประตูทางเหนือมีประชาชนกลุ่มใหญ่ทะลักกันเข้ามา
พวกเขาล้วนมาจากเมืองเล็กห่างออกไปสิบกว่าลี้
"เมืองเล็กของพวกเราอยู่ในภูเขา ในภูเขาหลายวันก่อนก็เริ่มมีหิมะตกแล้ว ปีนี้หนาวเย็นเป็นพิเศษ ทำเอาไร่นากับผักสดที่พวกเราปลูกไว้หนาวตายหมด หลายวันก่อนหิมะตกหนักมาก จนหิมะทับบ้านเรือนไปหลายหลัง พวกเราเองก็ไม่กล้าอยู่ที่นั่น"
"ถูกต้อง รีบหนีภัยพิบัติออกมาก่อน รอฤดูใบไม้ผลิแล้วค่อยกลับไป พวกเราไม่ใช่ผู้ประสบภัยนะ ปล่อยพวกเราเข้าไปเถอะ"
เมืองเล็กในภูเขานั่น คนในเมืองหลวงก็รู้จักกัน
เพราะตอนที่ฤดูใบไม้ผลิทิวทัศน์ในภูเขานั้นสวยงามเป็นพิเศษ ดังนั้นจึงมีคนไม่น้อยที่ไปพักค้างแรมที่นั่นกันวันสองวันเพื่อชมทิวทัศน์ ล่องเรืออะไรแบบนั้น
ยิ่งไปกว่านั้นเมืองเล็กนั่นก็ชื่อว่าเมืองงามตระการ
เมืองงามตระการ ยังเป็นบ้านเกิดแต่เดิมของตระกูลหลินด้วย
เซี่ยซื่อออกไปซื้อซาลาเปาตอนเช้า และเห็นกับความอึกทึกนี้พอดี เห็นคนจากเมืองงามตระการเข้าเมืองมาแล้ว
เขาตอนนี้ไม่ใช่ฮูหยินรองตระกูลหลินอีกแล้ว ต่อให้เห็นใบหน้าคุ้นๆ ในนั้นก็ไม่คิดจะเข้าไปทักทาย
เซี่ยอันห่าวเองก็เห็นแล้ว ตอนที่ถูกเซี่ยซื่อดึงตัวแล้วรีบเดิน นางยังแอบถามเซี่ยซื่อว่า
"ท่านแม่ เมื่อครู่ไม่ใช่พวกลูกพี่ลูกน้องฝั่งท่านย่าหรือ?"
"ใช่ เจ้าจำได้ด้วยหรือ?"
เซี่ยซื่อดีใจกับการเปลี่ยนแปลงของเซี่ยอันห่าวมาก อันห่าวตอนนี้ดีขึ้นมากแล้วจริงๆ ยิ่งไปกว่านั้นยังจำคนที่เคยเห็นตอนที่ยังป่วยนั้นได้ด้วย อธิบายได้ว่าความทรงจำของนางเองก็ไม่ได้เกิดความผิดพลาด
"จำได้สิ พวกพี่ต้าโถวแต่ก่อนชอบแกล้งข้า บอกว่าข้าโง่"
"ได้เลย"
เรื่องนี้ถูกคนพบเข้าพอดี ลูบๆ คาง จากนั้นก็ตามไปด้วย
บ้านตระกูลหลินรับญาติจนๆ มากขนาดนี้ไม่ไหวหรอก
ดังนั้น หลังจากที่หลินต้าโถวสืบข่าวบ้านตระกูลฟู่ เรื่องนี้ก็วุ่นวายขึ้นมาแล้ว คนตระกูลหลินเองก็ปล่อยให้ทำผิด ญาติจนๆ กลุ่มใหญ่จากเมืองงามตระการก็แห่แหนไปออกกันที่นอกประตูบ้านตระกูลฟู่ในช่วงกลางวัน ร้องป่าวกันว่าจะเข้าไปในบ้านตระกูลฟู่
"เซี่ยซื่อ เจ้าอย่าทำตัวเป็นเต่าหดหัว รีบไสหัวออกมาหาพวกเรา"
"เซี่ยซื่อ เจ้าหย่าร้างกับพี่รองของบ้านพวกเราแล้ว แต่เจ้ายังมีหน้าพาอันห่าวหนีออกมาด้วยหรือ?"
"ลุงต้าโถว นางจะต้องคิดสกปรกกับครอบครัวอาหญิงเล็กแน่ๆ อยากจะให้อาหญิงเล็กกับท่านลุงตายอยู่ข้างนอกไวไว แล้วตระกูลฟู่นี่ก็เหลืออยู่แค่ผู้เฒ่าคนหนึ่ง หลานสาวเองก็แต่งออกไปแล้ว คิดจะเข้ามาช่องหาทางในบ้านคนอื่นเขาสินะ"
ตระกูลหลินมีเด็กก็ดุเสียเหลือเกิน นี่ยังตามมาพัดไฟให้แรงเข้าอีก

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส
บทนี้ก็เปิดไม่ได้ จ่ายเงินแล้ว...
เพิ่งเติมเงิน เปิดอ่านไม่ได้เสียแล้ว...
บท 2173-2187 ก็เปิดอ่านไม่ได้...
บทที่ 2542-2575 และ 2576-2580 ก็เปิดอ่านไม่ได้ ใครก็ได้ตรวจสอบให้ด่วน 11 กพ 69 แจ้งไปแล้ว ก็เงียบๆๆๆๆๆๆ...
ตั้งแต่บทที่ 1705-1906 ก็เปิดอ่านไม่ได้...
แย่มากเลย บทที่ 1705~1874 ยังเปิดอ่านไม่ได้เลย...
ผู้ดูแล ท่านรีบตรวจสอบด้วย มีหลายบท ที่เปิดไม่ได้...
ทำไมเปิดไม่ได้...
😄...
ไม่เข้าใจ?? ซื้อตอนแล้วทำไหมอ่านไม่ได้ ต้องแก่ตรงไหน กดซื้อซ้ำก็ขึ้นerror😞...