อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 938

บ้านตระกูลหลินพอเห็นนางกับอันห่าวมีชีวิตดีดีในบ้านตระกูลฟู่ ใจก็คันยุบยิบขึ้นมา

พอบวกกับหลังจากที่เซี่ยซื่อออกมาตระกูลหลินก็ไม่รู้เพราะอะไรถึงได้มีแต่เรื่องไม่หยุดหย่อน มีเรื่องเสียเงินเสียทองอยู่ประจำ วันคืนที่ไม่ค่อยจะมั่งมีก็เหมือนถูกทับถมลงไปอีก พอมาเห็นพวกนางแม่ลูกได้ดิบได้ดี จะไม่เคืองได้อย่างไรกัน?

นี่คือคิดจะดึงเซี่ยซื่อกับอันห่าวให้กลับไปกระมัง?

แล้วยังคิดจะมาขอทานกับบ้านตระกูลฟู่ด้วย

บ้านตระกูลฟู่ตอนนี้ถือว่าไม่เลว ถ้าพวกเขาอยากจะมาขอทานกับบ้านตระกูลฟู่ก็เป็นเรื่องปกติ

"อันห่าวจะอย่างไรก็ยังเป็นเด็กของบ้านตระกูลหลินนะ พวกเราอย่างน้อยขอเข้าไปดูหน่อย เปิดประตู ให้ท่านผู้เฒ่าฟู่ออกมารับแขก!"

"ใช่ เปิดประตู พวกเราล้วนเป็นญาติของฟู่หลินซื่อ ตากับยาย ลุงป้าพี่น้องก็อยู่กันหมด อากาศเย็นขนาดนี้ปล่อยให้พวกเราหนาวอยู่ข้างนอกได้อย่างไรกัน?"

"เห็นว่ามีอ๋องเจวี้ยนหนุนหลังก็เลยไม่เห็นใครในสายตาแล้วหรือ?"

"เช่นนั้นพวกเราจะไปถามอ๋องเจวี้ยน เขาเป็นอ๋องแล้วยอดเยี่ยมนักหรือไร? เป็นอ๋องแล้วจะไม่สนเรื่องจรรยาบรรณความซื่อสัตย์ได้หรือ?"

คนเหล่านี้พูดไปอาละวาดไป คิดจะไปหาอ๋องเจวี้ยนเสียแล้ว

ทูตขุนนางหนานฉือเองก็ว่างจนออกมาเดินเล่น พอได้ยินว่าบ้านของพระชายาอ๋องเจวี้ยนเกิดเรื่อง ก็เลยมาชมมหรสพไปด้วย

ใครให้องค์หญิงของพวกเขาจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ยอมเลือกสามีกันล่ะ? นี่ทำเอาพวกเขาเองก็กลับหนานฉือไม่ได้ด้วย อยู่ที่นี่มาสามเดือนแล้ว ภาษาแคว้นเจาก็แทบจะฟังออกไปครึ่งหนึ่งแล้วด้วย

พอได้ยินพวกเขาพูดถึงอ๋องเจวียน ทูตขุนนางหนานฉือกลัวว่าใต้หล้าจะไม่วุ่นวาย เลยส่งคนไปรายงามกับอ๋องเจวี้ยน

"เร็ว รีบไปแจ้งอ๋องเจวี้ยน บ้านของพระชายาเขาเกิดเรื่องแล้ว!"

อ๋องเจวี้ยนมาอาละวาดกับคนพวกนี้เสียสิ ถ้านี่มาอาละวาดกับบ้านญาติๆ จะแตกหักกับพระชายาอ๋องเจวี้ยนไหมนะ? เช่นนั้นองค์หญิงของพวกเขาก็อาจจะมีโอกาสไปนั่งตำแหน่งพระชายาอ๋องเจวี้ยนก็ได้

ทูตขุนนางคิดคิดแล้วก็ส่งคนไปเชิญองค์หญิง

"ไป ไปเรียกองค์หญิงมาชมมหรสพด้วย มหรสพครอบครัวอ๋องเจวี้ยน บางทีอาจจะมองอะไรออกบ้าง บางทีอาจจะทำให้องค์หญิงคิดตก รู้ว่าตนเองต้องแต่งงานกับใคร?"

"ท่านอ๋อง ด้านนอกบ้านตระกูลฟู่มีคนล้อมอยู่มากมายเลย กระทั่งองค์หญิงหนานฉือก็ไปด้วยแล้ว"

เซียวหลันยวนหน้าเปลี่ยนสี

นี่จะเอะอะอะไรกัน?

"องค์จักรพรรดิสั่งการลงมา ว่าต้องคอยดูแลปลอบโยนพวกผู้ประสบภัยจากเมืองงามตระการให้ดี ต้องให้พวกเขาสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นของเมืองหลวงจักรพรรดิในใต้หล้าใต้ฝ่าเท้า แล้วคนที่ไปอาละวาดที่นั่น ก็เป็นผู้ประสบภัยจำนวนหนึ่งของเมืองงามตระการพอดี"

สีหน้าชิงอีเองก็เปลี่ยนไปแล้ว

"ตอนนี้พวกเขาคิดจะใช้ความสัมพันธ์ที่มีอันน้อยนิดกับตระกูลฟู่ เพื่อจะเข้าไปในบ้านตระกูลฟู่ให้ได้"

เรื่องนี้ พอมีโองการจากองค์จักรพรรดิลงมา ถ้าตระกูลฟู่จัดการได้ไม่ดี คงจะถูกคาดโทษว่าไม่ปฏิบัติดีต่อผู้ประสบภัยเมืองงามตระการแน่ๆ

"ท่านอ๋อง มีคนกำลังกวนน้ำให้ขุ่น!" ชิงอีเอ่ยขึ้นอย่างโมโห