บทที่162 พรหมลิขิต2

“ฉันก็รู้สึกว่าใช่”

“โชคดีจังเลย! แฟนทั้งหล่อทั้งมีความสามารถ!”

เจิ้งอี้ทำท่าส่งสัญญาณให้ทุกคนเงียบลง

“เฉียวอวี่ถง ยินดีที่ได้รู้จักเธอนะ”

“หา?” คาดไม่ถึงว่าเรื่องนี้จะเกี่ยวกับตัวเอง

“ความโชคน้อย” เสียงบรรเลงเพลงดังขึ้นแล้ว

เฉียวอวี่ถงที่ถูกทำให้ตกใจสติยังไม่กลับมา รวมทั้งเพื่อนร่วมงานที่มากกับเธอ

เพิ่งจะพูดว่าโชคดี ดูแล้วที่โชคดีเป็นเพราะพวกเขามากับเฉียวอวี่ถง

ครู่หนึ่งหวินอี้ก็มีสติขึ้นมา ตอนนี้เรื่องราวกระจ่างแล้ว นอกจากDestinyจะสนใจเฉียวอวี่ถงแล้วยังมีใจให้เฉียวอวี่ถงด้วย!

ฉินลี่เยี่ยทำบาปอะไรไป ถึงได้มีศัตรูความรักตลอดเวลา

“ความโชคน้อย”นับว่าเป็นผลงานเพลงระดับคลาสสิคในหมู่เพลงรัก……

‘คนนั้นที่เคยตากฝนเป็นเพื่อนฉัน

ทุกภาพความทรงจำเหล่านั้นคือเธอ

ความจริงใจที่บริสุทธิ์

ได้พบกับเธอช่างโชคดี……’

“ถงถง พวกเธอรู้จักกันอย่างไร?”ใครก็ล้วนควบคุมใจที่อยากรู้อยากเห็นไว้ไม่อยู่

เฉียวอวี่ถงต้องอธิบายเรื่องราวที่ซับซ้อนในตอนนั้นอย่างไรดี?

“รู้จักผ่านเพื่อนคนหนึ่ง เคยเจอกันไม่กี่ครั้ง เขาค่อนข้างจะเป็นมิตรกับคนอื่น ก่อนหน้านี้พวกเราเคยพูดกันว่าจะไปผับที่เขาเป็นนักร้องประจำอยู่ คิดไม่ถึงว่าครั้งนี้จะจับพลัดจับผลูมาที่นี่……”

อธิบายแบบนี้ ความสัมพันธ์เป็นเหตุเป็นผลดี และแสดงให้เห็นเหตุผลที่Destinyร้องเพลงให้เธอได้อย่างชัดเจนด้วย

“อ่ออ่ออ่อ อย่างนั้นเขามีแฟนหนุ่มหรือเปล่า?” เพื่อนร่วมงานสาวโสดลองเชิงดู

เฉียวอวี่ถงส่ายหัว “ฉันก็ไม่แน่ใจ” เขาน่าจะนัดบอดอยู่ เรื่องนี้บอกแน่นอนไม่ได้ ยิ่งกว่านั้นสงจื่อหยูนไม่ได้พูดอะไรหลังจากเขานัดบอด

“อ่อ โอเค ถงถง เธอช่วยถามให้ฉันหน่อยได้ไหม ฉันรู้สึกว่าฉันเจอเทพบุตรในชีวิตจริงของฉันแล้ว”

คำพูดนี้ทำให้เฉียวอวี่ถงตกใจ เทพบุตรในชีวิตปรากฏออกมาอย่างสะเพร่าแบบนี้น่ะหรือ?

“เสี่ยวลี่! “เทพบุตรในชีวิตจริงของเธอที่ฉันรู้ในคืนนี้มีห้าคนแล้วนะ นี่เธอจะเปิดฮาเร็มเหรอ?”

เสี่ยวลี่ถูกตอกกลับจนเขินอาย ที่จริงก็เป็นอะไรที่ชินแล้ว

“คนก่อนหน้านี้ต่างก็ไม่เห็นว่าฉันเป็นเทพธิดาในชีวิตจริง ฉันทำอะไรได้ล่ะ!” เสี่ยวลี่น้อยใจจนทนไม่ไหว

เธออายุยี่สิบเจ็ดปีแล้ว ก้าวเข้าสู่การเป็นหญิงโสดที่เหลืออยู่ การหาแฟนสำคัญพอๆกับการงานของเธอ

เจิ้งอี้ทำงานเสร็จแล้วก็เดินมาทางพวกเฉียวอวี่ถง

“ถงถง ถงถง อีกเดี๋ยวต้องช่วยแนะนำฉันหน่อยนะ ขอร้องล่ะ”เสี่ยวลี่หน้าแดง ใจเต้น พอถึงคราวที่ต้องแสดงออกจริงๆก็ไม่มีแรงจะพูดอะไรที่กล้าหาญ

“ถงถง คิดไม่ถึงจะเธอจะมาได้”

“อื้ม พวกเรารวมตัวเพื่อนร่วมกันนิดหน่อย ไม่คิดว่าจะบังเอิญเจอนายแบบนี้”

เจิ้งอี้หัวเราะ “ระหว่างเรานี่ช่างมีพรหมลิขิตมากจริงๆ บังเอิญอยู่บ่อยๆ”

เฉียวอวี่ถงเก้อเขิน

“ใช่แล้ว เจิ้งอี้ ฉันแนะนำให้นายรู้จักสักหน่อย นี่คือเสี่ยวลี่เพื่อนร่วมงานของฉัน เธอชอบนายร้องเพลงมากเลยนะ”

“สวัสดี”เจิ้งอี้รับเพื่อนใหม่อย่างใจกว้าง “เสี่ยวลี่ ต่อไปถ้าอยากฟังฉันร้องเพลงก็มาได้เลยนะ”

ฆ่าอย่างนุ่มนวล

เสี่ยวลี่อ่อนระทวยไปหมด

ตอบกลับแบบขอไปที

เจิ้งอี้นั่งลงที่โต๊ะของพวกเขาข้างๆเฉียวอวี่ถง

ข่าวนี้หวินอี้ต้องรายงานฉินลี่เยี่ยสักหน่อย……

ทุกคนต้อนรับเจิ้งอี้เป็นอย่างมาก แต่ละคนล้วนมีคำถามมาถามไถ่

และเจิ้งอี้ก็ตอบทุกคำถาม สุดท้าย

หวินอี้หามุมไปโทรศัพท์ “ฉันบอกนายแล้ว! ถ้านายไม่มาอีกน้องสะใภ้ก็จะถูกแย่งไปแล้ว นายใจใหญ่ขนาดนั้นได้อย่างไรนะ!”

“ฉันรู้แล้ว ฉันเชื่อใจถงถง นายดูเจิ้งอี้ไว้ก็พอ!”

บนถนน ฉินลี่เยี่ยรู้สึกว่าช่วงนี้เจิ้งอี้ปรากฏตัวระหว่างพวกเขาบ่อยๆ

และทุกครั้งที่ปรากฏก็มีนัยยะสำคัญด้วย

ครั้งหนึ่งฝนตกหนักเขาเองไม่ได้ไปรับเฉียวอวี่ถง อีกครั้งหนึ่งบังเอิญเจอกินข้าวด้วยกัน จากนั้นเฉียวอวี่ถงก็พบว่าตัวเองหลอกลวง ครั้งนี้เป็นที่ผับ……

เรื่องราวบังเอิญอย่างนี้ได้อย่างไร

“ถงถง เธอออกแบบเครื่องแต่งกายใช่ไหม? เครื่องแต่งกายผู้ชายหรือผู้หญิง?”

“มีหมดแหละ”เจิ้งอี้พูดพลางหัวเราะ “อย่างนั้นก็ดีเลย ต่อไปฉันจะได้ใส่เสื้อผ้าที่เธอออกแบบแล้ว”

เฉียวอวี่ถงเป็นนักออกแบบเครื่องแต่งกาย แน่นอนว่าเพื่อนร่วมงานของเธอก็ต้องเป็นนักออกแบบเครื่องแต่งกาย แต่เจิ้งอี้เจาะจงที่เฉียวอวี่ถงคนเดียว เห็นได้ชัดถึงความในใจ

แบรนด์ของบริษัทออกแบบกอล์ฟเทคออกมาตั้งนานแล้ว วันนี้ก็มีนักออกแบบมากประสบการณ์มาหลายคนรวมทั้งเสี่ยวลี่ มีการออกแบบรุ่นใหม่ๆผลิตต่อเนื่องกันสองปี และได้รับผลตอบรับที่ไม่เลวเลย

เฉียวอวี่ถงเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว “ตอนนี้การออกแบบของฉันยังไม่เสร็จดี เสี่ยวลี่ช่วงนี้เธอมีหลายชุดที่ผลิตแล้วใช่ไหม? แนะนำเจิ้งอี้หน่อยได้ไหม เธอเป็นคนออกแบบน่าจะเข้าใจกว่า”

แบบนี้ช่วยทั้งเพื่อนร่วมงานช่วยทั้งตัวเอง

เสี่ยวลี่มีโอกาสฉายเดี่ยว ตื่นเต้นก็ตื่นเต้น ถึงอย่างไรที่พูดก็เป็นสิ่งที่ตัวเองถนัดและมั่นใจมาก

“อื้อ”เจิ้งอี้ไม่ได้แสดงออกอะไรมาก

ความตั้งใจเห็นได้ชัดเจนว่าเพียงแค่อยากคุยกับเฉียวอวี่ถง ที่ปฏิบัติต่อคนอื่นก็ตามมารยาทเท่านั้น

ฉินลี่เยี่ยมาถึงแล้ว โทรหาเฉียวอวี่ถงอยู่ที่หน้าประตูผับ

“ฉันได้ยินหวินอี้พูดว่าพวกเธออยู่ที่Hello,night ฉันผ่านมาทางนี้พอดี เธอเสร็จหรือยัง?”

ความเกี่ยวข้องระหว่างหวินอี้และฉินลี่เยี่ยถูกพบตั้งนานแล้ว ตอนนั้นเสี่ยวจิ่นทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นหักหลังพ่อตัวเอง

“โอเค ฉันจะออกไปเดี๋ยวนี้แหละ”

เฉียวอวี่ถงวางสายแล้วบอกลาทุกคน เวลาก็ดึกแล้ว

“สามีฉันมารับแล้ว ฉันขอตัวก่อนนะโทษที”

“ไปเถอะ ไปเถอะ สามีเธอช่างเอาอกเอาใจจริงๆ”

มาส่งทำงาน มารับตอนเลิกงาน เป็นสามีหรือคนขับรถ คนอื่นอิจฉาแล้ว ที่สำคัญที่สุดคือฉินลี่เยี่ยทั้งรวยทั้งมีอำนาจ ผู้ชายระดับนี้ยังสามารถรักเดียวใจเดียวต่อภรรยาได้อย่างนี้ไม่ง่ายเลย

 

Bình Luận ()

0/255