พ่ายรัก บทที่ 54

sprite

"ผมควรถามคุณมากกว่า เข้ามาหลบอะไรในนี้" ชายหนุ่มรีบเอาผ้าเช็ดตัวผืนนั้นมาพันรอบท่อนล่างของตัวเองไว้ แล้วก็ยื่นมือเข้าไปอุ้มคนตัวเล็กออกมาจากตู้ เพราะกลัวว่าจะหกล้ม

จังหวะนั้นเนตรนภาตกใจ ขาเธอก็เลยถีบเข้ากับกล่องไม้ที่วางอยู่ในตู้เสื้อผ้านั้น

แรงกระแทกทำให้กล่องไม้เปิดออก หญิงสาวถึงกับหน้าแดงเมื่อเห็นของที่อยู่ด้านใน

คันศรรีบปิดฝากล่องนั้นลงเหมือนเดิม เขาไม่ให้ใครมาแตะมัน และแม่บ้านทุกคนรู้ดีว่ากล่องนั้นสำคัญกับเขามาก

"เอ่อ..ฉะ..ฉัน" พอเห็นของในกล่องนั้นแล้ว เล่นเอาเนตรนภาพูดไม่ออก เพราะตอนนี้เธอคิดลึกไปไกลมาก

"หึ..ฉันอะไร" เห็นท่าทางของเธอเขาก็นึกขำ เพราะคิดว่าเธอคงจะจำมันไม่ได้

"ฉะ..ฉันคิดว่าเป็นห้องของครรชิต" เนตรนภารีบบอกจุดประสงค์ที่แอบในตู้เสื้อผ้า เพราะกลัวเขาคิดว่าเธอแอบเข้ามาหา

"ครรชิต?"

"ลูกฉันอยู่ห้องไหน"

"แกอยู่ห้องคุณย่า"

"คะ?"

"จะไปหาลูกใช่ไหม เดี๋ยวผมพาไป" ชายหนุ่มยื่นมือเข้าไปหยิบกางเกงเพื่อที่จะเอามาสวมใส่

"ไม่ค่ะ" เธอคงไม่กล้าบุกเข้าไปหาลูกในห้องของท่านประธานแบบนี้หรอก เพราะกลัวท่านคิดเป็นอื่น

จังหวะนั้นเนตรนภากำลังจะออกมาจากห้อง แต่ถูกเขาคว้าตัวกลับเข้ามาก่อน

"คุณ" หญิงสาวหน้าแดงขึ้นมาทันที ของที่อยู่ในกล่องนั้นมันทำให้เธอคิดลึกมาก

"จะออกไปง่ายๆ แบบนี้เลยเหรอ"

"ปล่อยนะ" หญิงสาวรีบห้ามไว้เมื่อเห็นเขาก้มลงมาหาริมฝีปาก วันนี้ยังไงก็จะไม่ยอมคล้อยตามเขาอีกแน่

แต่มีเหรอที่คันศรจะปล่อยไปง่ายๆ ชายหนุ่มไม่ได้หยุด เขายังก้มลงไปจนชิดริมฝีปาก แต่ยังไม่จูบ หญิงสาวรีบหลับตาลงเสียก่อน

"ตกลงให้ปล่อยหรือไม่ให้ปล่อย" เขากระซิบพูดเบาๆ ใกล้ริมฝีปากนั้น

จากที่หลับตาอยู่ ดวงตาเปิดกว้างขึ้น.และกำลังจะอ้าปากพูด แต่ก็ไม่ทันแล้ว เพราะเขาถามไปโดยไม่ได้ต้องการคำตอบเลย ชายหนุ่มปิดปากของเธอด้วยจูบอันเร่าร้อน

"อืมม" หญิงสาวผลักหน้าอกเขาออกพอเป็นจริต ทั้งๆ ที่ หัวใจมันเรียกร้องมาก ใกล้ชิดเขาทีไรทำไมถึงใจเต้นแรงแบบนี้ อุตส่าห์ห้ามใจตัวเองมาได้ตั้งห้าปี

เขาพาเธอมาที่เตียงแล้วค่อยๆ วางลง โดยไม่ได้ปล่อยจูบออกจากปาก

เนตรนภาไม่รู้ตัวเลยว่าเขาปลดเปลื้องเสื้อผ้าของเธอออกไปจากร่างกายตั้งแต่เมื่อไร มารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ริมฝีปากหนาเม้มลงที่ยอดปทุมทั้งสองข้างสลับไปมา และมือของเขาก็อยู่ไม่นิ่ง จับโน่นคลำนี่ลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างระหง

"อื้อออ" หญิงสาวตกใจ เพราะริมฝีปากนั้นไม่ได้หยุดอยู่แค่หน้าอก แต่เขายังเลื่อนต่ำลงไปเกือบจะถึงหว่างขา

"คุณจะทำอะไรหยุดเดี๋ยวนี้นะ..อ๊อยส์!" เธอรู้สึกเสียวซ่านขึ้นมาทันใด พอลิ้นสาก ๆ ของเขาสัมผัสเข้ากับเม็ดรัญจวน มือไม้ของเธอรีบหาที่คว้าไว้เมื่อเขาเริ่มตวัดมันขึ้นลง

จากที่ปฏิเสธตอนนี้ขาเรียวเริ่มถ่างออกจากกัน เพื่อที่จะให้เขาใช้ลิ้นได้ถนัด.. และเพียงไม่นานเสียงดูดกินความหอมหวานจากร่องสวาทนั้นก็ได้ดังขึ้น และมันก็ทำให้คนที่เป็นเจ้าของเรือนร่างนั้นเสียวมาก จนบิดร่างกายไปมาเพื่อตอบสนอง

"อื้ออ..อ่าา" เนตรนภาเผลอไปกดศีรษะเขาลงกับเนินเนื้อ เพราะตอนนี้เธอกำลังมองเห็นสวรรค์รำไร..

ชายหนุ่มรีบหยุดการกระทำนั้นไว้ ถ้าเธอเสร็จไปก่อน..เขาอาจจะไม่ได้ไปต่อ

หญิงสาวรีบเอามือออกและนึกอายที่ไปกดหัวเขาลงแบบนั้น เธอกำลังจะพลิกตัวหนี แต่ก็ถูกเขาจับหงายขึ้นมาใหม่

ทั้งสองไม่ได้พูดอะไรกัน แต่เขาก็ไม่ได้หยุด ชายหนุ่มยังเลื่อนขึ้นมามองสบตางามคู่นั้น มันยิ่งทำให้เธออายเพิ่มขึ้นไปอีก

จังหวะนั้นท่อนแข็งๆ ของเขาก็ได้ถูกส่งเข้ามาในร่างกาย โดยที่หญิงสาวยังไม่ได้ตั้งรับ

"อ๊อยย.." รอยที่เขากระแทกไว้เมื่อวานยังไม่หายเจ็บ วันนี้โดนเข้าไปอีกครั้งก็เลยรู้สึกเสียวแป๊บขึ้นมา

คันศรค่อยๆ ขยับช่วงล่าง แบบค่อยเป็นค่อยไป มือข้างที่ถนัดจับขาหญิงสาวขึ้น เพื่อที่จะส่งแก่นกายเข้าไปในร่างกายเธอให้ลึกที่สุด..ส่วนมืออีกข้างเขาใช้มันบีบเคล้นสองเต้าสลับไปมา ริมฝีปากหนาซุกไซร้ไปทั่วผิวนวลเนียน

คลืดด~ คลืดดดด~

จังหวะที่ทั้งสองกำลังล่องลอยไปตามวิมานที่พวกเขาได้สร้างมันขึ้นมา..ก็ได้มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมาขัดจังหวะ

เขาไม่ได้สนใจโทรศัพท์นั้นเลย แต่เนตรนภาสนใจ..เธอแอบมองไปดูว่าสายใครเข้า พอเห็นชื่อที่โชว์ขึ้นหญิงสาวถึงกับรัวกำปั้นเข้าที่หน้าอกเพื่อให้เขาหยุดการกระแทก

"อ้าาา ซี๊ดด" แต่เธอยิ่งปล่อยกำปั้นมา เขาก็ยิ่งกระแทกหนักขึ้น

"อ๊อยย!! เอาออกไปนะ!"

ชายหนุ่มแอบมองไปดูที่หน้าจอว่าใครเป็นคนโทรเข้ามาทำไมเธอถึงมีท่าทางแบบนี้

"ปล่อยนะคุณคันศร"

"โทรมาทำไมตอนนี้" เขายื่นมือไปปิดเครื่องไว้

"ปล่อย!!" แต่มันยิ่งทำให้หญิงสาวน้อยใจมากขึ้น..เขาคงไม่อยากจะคุยโทรศัพท์ให้เธอได้ยิน หรือไม่ก็คงจะกลัวปลายสายรู้ว่าเขาอยู่กับผู้หญิงคนอื่น

เช้าวันต่อมา..

เนตรนภาตื่นแต่เช้าเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อไปทำงานเหมือนเดิม ก่อนออกจากบ้านเธอก็แอบมองเผื่อว่าลูกจะเดินเล่นอยู่แถวนั้น แต่ก็ไม่มีแม้แต่เงา

@บริษัท

"อุ๊ย.. ขอโทษค่ะผู้จัดการ" พนักงานหญิงเดินเข้ามาใกล้แล้วแกล้งชน จนทำให้กระเป๋าสะพายของเนตรนภาหล่นลงที่พื้น และคนเดิมก็จับกระเป๋าของเธอขึ้นแบบไม่ระวัง

คว้ากก~ ของที่อยู่ในกระเป๋าหล่นลงมาต่อหน้าพนักงานที่กำลังทยอยกันเข้ามา

"อุ๊ย.. นั่นอะไร" อีกคนเดินมาแกล้งหยิบยาคุมฉุกเฉินของเนตรนภาขึ้นมาดู "ผู้จัดการพกยาคุมฉุกเฉินด้วยเหรอคะ" พูดออกมาเสียงดังมาก เพราะอยากจะให้คนได้ยินกันทั่ว

ทั้งสองคือคนที่ถูกจ้างวานมาเพื่อที่จะทำให้เนตรนภาขายหน้า จากฝีมือผู้จัดการคนใหม่ที่ถูกเอาออกกระทันหัน เพราะว่าเนตรนภากลับเข้ามาทำงาน..มันก็เลยกลายเป็นการสร้างศัตรูขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

ตายแล้วเราลืมกินยาเหรอ?!" หญิงสาวพูดออกมาเบาๆ กับตัวเอง เพราะเธอเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าเมื่อวานนี้รีบมาก เอายาใส่กระเป๋าแล้วรีบขึ้นไปที่ห้องประชุม

กว่าจะรู้ตัวว่าถูกประจานก็ตอนที่คนหยุดมองมาที่เธอ สายตานับสิบมองมาแล้วหันไปพูดกับคนที่ยืนอยู่ข้างกาย

"ขอโทษอีกทีนะคะ" พอผู้หญิงสองคนนั้นเก็บของเสร็จก็ยื่นกระเป๋าส่งคืนให้

"สมัยนี้ยาคุมฉุกเฉินเขาพกติดตัวแบบนี้เลยเหรอคะ" แกล้งถามทำเป็นใสซื่อ

เนตรนภาไม่ตอบ เพราะตอนนี้กะจิตกะใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว จะว่าอายก็ใช่ แต่กลัวว่าจะกินยาคุมไม่ทันมากกว่า

พอหญิงสาวได้กระเป๋าคืนแล้วเธอก็รีบขึ้นไปบนห้องทำงาน ส่วนคนที่เห็นเหตุการณ์ต่างก็นำเรื่องนี้ไปพูดต่อๆ กัน

คล้อยหลังเนตรนภาไม่นานเท่าไหร่เกษรก็เข้ามา

"มีอะไรกัน" นางถามดวงตาเลขาหน้าห้องของลูกชาย ที่อยู่ในกลุ่มคนพวกนั้นด้วย

"ไม่มีอะไรหรอกค่ะท่านประธาน แค่ได้ยินว่าผู้จัดการทั่วไปพกยาคุมฉุกเฉินติดกระเป๋ามาทำงานด้วย" พูดแล้วก็แกล้งทำเป็นขำ

"ใครนะ?" คันศรเดินตามแม่เข้ามาก็ได้ยินพอดี

พนักงานหลายคนที่อยู่แถวนั้นต่างก็นึกขำเหมือนกัน และก็คิดว่าถ้าเรื่องนี้ถึงหูผู้บริหารใหญ่ ผู้จัดการทั่วไปต้องโดนปลดกลางอากาศแน่ เพราะทำตัวไม่เหมาะสม

"ก็เมื่อสักครู่นี้สิคะ ผู้จัดการนภาทำกระเป๋าหล่น และยาคุมฉุกเฉินก็กระจายออกมาจากกระเป๋าเลยนะคะ สงสัยคงเตรียมพร้อมน่าดู"

เกษรหันไปมองหน้าลูกชายตัวเอง ตอนนี้นางไม่ได้คิดเป็นอื่นเลย ที่เนตรนภาได้กินยาคุมฉุกเฉินคงเพราะฝีมือลูกชายนางอีกเป็นแน่

คันศรแอบโล่งใจ คงเป็นยาที่เนตรนภารีบออกจากห้องประชุมเพื่อไปซื้อเมื่อวานนี้

"คุณดวงตา..ไปได้ยินใครพูดมาครับ"

"พอดีดวงตาเข้ามาเห็นเหตุการณ์ตอนนั้นเองเลยค่ะ" ที่จริงดวงตาไม่เห็นหรอก แต่อยากจะได้หน้า

อัปเดต บทที่ 54 ของ พ่ายรัก

ประกาศ พ่ายรัก ได้อัปเดต บทที่ 54 พร้อมรายละเอียดที่น่าทึ่งและคาดไม่ถึงมากมาย ในการเขียนที่คล่องแคล่วในข้อความที่เรียบง่าย แต่จริงใจบางครั้งความโรแมนติคที่สงบของผู้แต่ง ชะนีติดมันส์ ใน บทที่ 54 พาเราไปสู่ขอบฟ้าใหม่ ลองอ่านซีรี่ส์ บทที่ 54 พ่ายรัก ที่นี่ แป้นค้นหา: พ่ายรัก บทที่ 54