พ่ายรัก บทที่ 55

sprite

พอทานยาคุมเข้าไปแล้ว เนตรนภาพยายามนับนิ้วดูว่า เธอเริ่มมีอะไรกับเขาตั้งแต่ตอนไหน "จะทันไหมน้าา" หญิงสาวกลัวว่าจะท้องขึ้นมาอีกครั้ง ถ้าเป็นแบบนั้นเขาคงคิดว่าเธอต้องการจะจับเขาแน่เลย

สายๆ ของวันเดียวกัน..

เนตรนภาได้เอางานขึ้นมาส่งที่ชั้นผู้บริหาร จังหวะนั้นเห็นดวงตากำลังเก็บของบนโต๊ะ ด้วยใบหน้าที่เศร้าสร้อย

"พี่ดวงตาเป็นอะไรคะ แล้วเก็บของทำไม" เธอไม่รู้ว่าหนึ่งในคนที่พูดว่าให้เธอมีดวงตาอยู่ด้วย

"ผู้จัดการช่วยพี่ด้วย พี่ถูกไล่ออก"

"พี่ถูกไล่ออกได้ยังไง"

"พี่ขอโทษที่พูดล่วงเกินผู้จัดการไป พอคุณคันศรได้ยินก็สั่งไล่ทุกคนออก"

"พูดล่วงเกินนภาเหรอคะ" เธอนึกขึ้นได้คงจะเป็นเรื่องยาคุมนั้นแน่

"พี่ขอโทษ ให้พี่คุกเข่าพี่ก็ยอม"

"ไม่นะคะ" หญิงสาวรีบคว้าดวงตาไว้ก่อนที่จะคุกเข่าตามที่พูด

"ช่วยคุยกับคุณคันศรให้พี่ที"

"จะให้ฉันคุยอะไรกับเขา"

"คุยอะไรก็ได้ค่ะ พี่ยังมีลูกต้องเลี้ยงดู" เนตรนภาถึงกับจุกเมื่อพูดถึงเรื่องลูก เพราะนั่นคือหัวอกเดียวกันกับเธอ

"พี่รออยู่ตรงนี้นะ เดี๋ยวฉันมา" หญิงสาวรีบเดินมาที่ห้องทำงานของเขา แต่ก็ไม่เห็นเลขานั่งอยู่หน้าห้อง

มือเรียวยื่นไปหวังจะเปิดประตู แต่ก็เกิดเปลี่ยนใจ เพราะไม่รู้ว่าจะคุยอะไรกับเขา เธอจะมีอิทธิพลมากพอที่จะขอร้องไม่ให้เขาไล่พนักงานออกได้เหรอ แต่ถ้าไม่ลองก็ไม่รู้..หญิงสาวก็เลยเปิดประตูเข้าไปแบบถือวิสาสะ

"ขอโทษค่ะ" ภาพที่เธอเห็นเมื่อเข้ามา ลูกศรกำลังทำอะไรกับเนคไทเขาอยู่สักอย่าง

"เดี๋ยวผมทำเองครับ" คันศรกำลังจะออกไปประชุมนอกบริษัท แต่ลูกศรเห็นว่าเนคไทเขาเบี้ยวก็เลยขอจัดให้

"เดี๋ยวฉันค่อยเข้ามาใหม่ค่ะ"

"คุณมีอะไรจะคุย" เขาถามเพื่อให้เธอหยุดแต่หญิงสาวไม่หยุด เธอเปิดประตูออกมาจากห้อง

พอออกมาได้ ก็มองไปดูดวงตาที่กำลังยืนรอความหวังจากเธออยู่ เนตรนภาก็เลยหันกลับไปเปิดประตูนั้นอีกครั้ง

"คุณไล่พนักงานออกทำไม"

"คุณรู้เหรอว่าผมไล่..แล้วทำไมคุณถึงไม่รู้ล่ะว่าไล่ออกด้วยเหตุผลอะไร"

ลูกศรก็ยืนอยู่ตรงนั้น มองดูหน้าทั้งสองคนที่กำลังคุยกัน แต่ท่าทางของทั้งสองที่คุยกันมันเปลี่ยนไป..ไม่เหมือนแต่ก่อน

"ก็เพราะฉันรู้เหตุผลไง ก็เลยเข้ามาถามว่าคุณไล่พวกเขาออกทำไม"

"ที่ผมไล่ออก ก็เพราะคุณไม่รู้เหรอ"

"ทำไมฉันจะไม่รู้ล่ะ แต่เรื่องแค่นั้นถึงขั้นต้องไล่ออกเลยเหรอ ครอบครัวของพวกเขาจะทำยังไง คุณรู้ไหมว่าพวกเขาคือหัวหน้าครอบครัว"

ลูกศรพอจะเดาออกแล้วว่าทั้งสองคุยกันเรื่องอะไร เพราะตอนขึ้นมาก็พอจะได้ยินพนักงานด้านล่างคุยกันอยู่บ้างเรื่องยาคุมของผู้จัดการ แต่ที่ไม่รู้ทำไมคันศรถึงโมโหที่พนักงานพูดเรื่องนี้จนถึงขั้นไล่ออก

"แต่คนพวกนั้นเอาเรื่องของคุณไปเม้าท์กันกระจาย ทำไมคุณถึงต้องมาขอร้องแทนพวกนั้นด้วย"

"ก็เพราะมันเรื่องของฉันไง แล้วคุณมาเกี่ยวอะไรด้วย"

ลูกศรก็สงสัยเหมือนกัน เขาเกี่ยวอะไรด้วย ทำไมต้องโมโหถึงขั้นเป็นไล่พนักงาน

"ทำไมผมจะไม่เกี่ยว ก็ไอ้ที่คุณกินยาคุมนั่น เพราะผมเป็นคนทำไม่ใช่เหรอ"

"ห๊า" ลูกศรได้ยินเต็มสองหู และไม่สามารถที่จะคิดเป็นอื่นไปได้

"คุณพูดอะไร" เนตรนภามองดูหน้าลูกศร..ทำไมเขาถึงกล้าพูดต่อหน้าผู้หญิงของเขาล่ะ

"คุณลูกศรช่วยยกเลิกประชุมนอกบริษัท วันนี้ผมไม่ว่างแล้ว..และคุณก็ออกไปก่อน"

"คะ..เอ่อ ค่ะ" ลูกศรออกจากห้องไปแบบงงๆ

"จะไปไหน" ชายหนุ่มก้าวยาวๆ แค่ไม่กี่ก้าวก็ถึงตัวเธอ เพราะตอนนี้เนตรนภากำลังจะเดินตามลูกศรออกจากห้อง

"ฉันหมดธุระจะคุยกับคุณแล้ว"

"แต่ธุระของผมยังไม่หมด" จบคำพูดคันศรก็ได้ยื่นมือไปปิดประตูห้องไว้

"คุณจะคุยอะไรกับฉัน อืมมม" จังหวะที่เธอเงยหน้าขึ้นไปมองคนตัวสูงที่ยืนอยู่ตรงหน้า เขาก็ก้มลงมาจูบโดยที่ไม่พูดพร่ำอะไรเลย

หญิงสาวตกใจกลัวจะมีใครเข้ามาเห็นจึงรีบผลักเขาออก..แต่ก็ไม่เป็นผล

ชายหนุ่มไม่ได้จูบแค่ริมฝีปาก ลิ้นหนาของเขายังพยายามสอดแทรกเข้าไป แต่เธอก็ไม่เปิดโอกาส เนตรนภากัดฟันไว้เพื่อไม่ให้เขาล่วงล้ำเข้าไปข้างในได้

ในเมื่อเธอไม่ยอมให้สัมผัสถึงด้านในเขาก็จูบแค่ริมฝีปากอยู่แบบนั้นจนพอใจแล้วก็ปล่อย

"ฉันไม่ใช่ที่รองรับอารมณ์ของคุณนะ ที่จะทำอะไรก็ได้" เนตรนภารีบเช็ดรอยจูบนั้นออกจากปาก นึกโมโหคิดจะจูบตรงไหนก็จูบงั้นเหรอ

"คุณไม่ต้องไปช่วยพูดให้ใครเขาทั้งนั้น พวกนั้นสมควรแล้วที่จะโดน"

"แต่พวกเขาก็มีครอบครัว"

"มีครอบครัวแล้วไง คนที่พวกเขาบูลลี่ไม่มีครอบครัวหรือไง"

เนตรนภาคิดไว้แล้วว่าตัวเองคงไม่มีอิทธิพลพอที่จะขอร้องให้เขายกเลิกคำสั่งได้ โดยลืมคิดไปว่าที่เขายืนกระต่ายขาเดียวแบบนั้นเพราะเขาทำเพื่อเธอ

"ขอโทษนะคะ นภาช่วยอะไรพี่ไม่ได้เลย" พอเดินออกมาเธอก็กล่าวคำขอโทษคนที่ดูหมิ่นตัวเอง

"ช่วยไม่ได้? หรือไม่ตั้งใจช่วยกันแน่! อุตส่าห์รอ!" จบคำพูดดวงตาก็รีบเก็บข้าวของใส่ในกล่องแบบทำประชด แล้วก็ยกกล่องนั้นลงมาเพื่อที่จะไปห้องฝ่ายบุคคล

เย็นวันเดียวกันนั้น..

วันนี้เนตรนภารีบกลับมาเร็ว เพราะอยากจะชื่นใจลูก พอกลับมาทุกคนก็พร้อมกันที่โต๊ะอาหารแล้ว แต่วันนี้มีไกรสรร่วมโต๊ะด้วย

"แม่ครับ" เด็กน้อยดีใจที่เจอแม่ ครรชิตลุกขึ้นวิ่งมากอดแม่ไว้

"คิดถึงหนูจังเลย" เนตรนภากอดลูกชายไว้แน่น เธอจะได้กอดลูกแบบนี้อีกนานแค่ไหน ถ้าพวกเขาให้ออกจากบ้านไป คงจะไม่ได้เจอหน้าลูกอีก

ไกรสรมองไปดูหน้าเนตรนภาแบบไม่พอใจ เห็นหน้าเด็กอยู่ในบ้านก็ไม่ค่อยพอใจอยู่แล้ว แต่พอเห็นหน้าแม่โผล่มา

เพล้ง! เสียงวางช้อนลงที่จานข้าวอย่างแรง "ผมอิ่มแล้วครับ" จบคำพูดไกรสรก็เดินออกมาที่รถ

อ่าน พ่ายรัก บทที่ 55 - ซีรีส์ที่ร้อนแรงที่สุดของผู้แต่ง ชะนีติดมันส์

โดยทั่วไปแล้วฉันชอบประเภทของเรื่องราวเช่น พ่ายรัก story ดังนั้นฉันจึงอ่านหนังสือเล่มนี้อย่างมาก ตอนนี้ บทที่ 55 มาพร้อมกับรายละเอียดหนังสือมากมาย อ่านไม่ออก! อ่าน พ่ายรัก บทที่ 55 story วันนี้ ^^