พิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย นิยาย บท 404

เธอไม่ต้องการให้ร้านอาหารเล็ก ๆ ที่พี่โจวอุทิศตนให้ ต้องมาวุ่นวายกับคนเหล่านี้

บางทีมันอาจจะเป็นสิ่งที่เรียกว่า ‘ความรู้สึกยุติธรรม’ ในร่างกายของเธอที่ลุกขึ้นมาอีกครั้ง แม้ว่าท้ายที่สุดแล้ว เธอไม่ได้เป็นทนายความด้วยความหวังว่าจะได้รับความยุติธรรมหรือไม่?

เมื่อเธอพูดจบ ใบหน้าของผู้ชายคนนั้นก็แสดงออกอย่างน่ากลัว ส่วนคนหนึ่งมองไปรอบ ๆ ด้วยความหวาดกลัว

ขณะที่หลิง อี้หราน กำลังจะจากไป ทันใดนั้นคน ๆ หนึ่งก็คว้าแขนของหลิง อี้หราน ไว้และพยายามห้ามไม่ให้เธอออกไป

ชายคนนั้นดึงอย่างแรงจนทำโทรศัพท์ของหลิง อี้หราน หล่นและตกลงไปที่พื้น

ใครบางคนเห็นหน้าจอโทรศัพท์ของเธอว่ามันกำลังบันทึกเสียงอยู่ และร้องด้วยความโกรธว่า “เธอกำลังบันทึกเสียงอยู่ บอส!”

“เวร คุณกล้าดียังไงถึงทำแบบนี้?” หนึ่งในทีมงานโกรธมาก เขายกมือขึ้นจะตีหลิง อี้หราน โดยลืมไปว่าเขากำลังเปิดเผยสิ่งที่ทำอยู่ให้กับแฟน ๆ ของนักแสดงที่อยู่ ๆ รอบตัวเขา

ทันใดนั้นก็มีเสียงร้องด้วยความประหลาดใจอยู่รอบ ๆ หลิง อี้หราน หลับตาโดยไม่รู้ตัวและยกมือขึ้นเพื่อพยายามขัดขวางมือของเขาที่จะตีเธอ

เสียงร้องด้วยความประหลาดใจดูเหมือนจะเปลี่ยนไปเล็กน้อย มีอาการอ้าปากค้างและเสียงอุทาน แต่หลิง อี้หราน กลับไม่รู้สึกเจ็บปวด เธอรู้สึกถึงมือบนไหล่ของเธอ ดึงเธอเข้าหาอ้อมกอด

หลิง อี้หราน ลืมตาขึ้นและเห็นใบหน้าหล่อคม แต่ใบหน้าที่เฉยเมยของชายคนนี้ ตอนนี้กลับดูโกรธขึ้นเล็กน้อย

“เกิดอะไรขึ้น?” เสียงของกู้ ลี่เฉิน เย็นชาอย่างน่ากลัว ขณะที่เขาคว้ามือที่กำลังจะตีหลิง อี้หราน

หน้าผากของชายคนนั้นเต็มไปด้วยเหงื่อ เขารู้สึกราวกับว่ามือของเขากำลังจะหัก อย่างไรก็ตามสิ่งที่ทำให้เขากลัวมากกว่าความเจ็บปวดในมือของเขาก็คือชายที่อยู่ตรงหน้าเขา

หลิง อี้หราน ก้มลงมองโทรศัพท์ที่ตกลงพื้นและกำลังจะก้มลงหยิบ แต่กู้ ลี่เฉิน กลับหยิบมันขึ้นมาก่อน

“โทรศัพท์ของคุณเหรอ?” เขาถาม

“ค่ะ” เธอตอบ และรับโทรศัพท์จากมือเขา เธอตรวจดูโทรศัพท์คร่าวๆ โชคดีที่มันไม่แตก และหน้าจอก็ไม่แตกด้วย

ดวงตาของเพื่อนร่วมทีมคนอื่นเบิกกว้างด้วยความตกใจ เมื่อพวกเขามองดูกู้ ลี่เฉิน ก้มลงเก็บโทรศัพท์ของหลิง อี้หราน

ตั้งแต่เมื่อไหร่… ที่นายน้อยกู้ช่วยคนหยิบของที่พื้น?

ถึงแม้ว่าจะมีบางอย่างตกลงพื้น ก็จะมีคนอื่นมาเก็บให้ใช่ไหม?