พลาด น้ำหวาน | ท้อง หรือไม่ท้อง

sprite

และแล้วเวลาผ่านไปเร็วมาก เมื่อวานหมอนายมาส่งฉันที่บ้านเพราะเขาเข้าเวรดึก กลัวฉันนอนเหงาที่คอนโดคนเดียว ส่วนวันนี้หน่ะเหรอ เขาเข้าเวรบ่าย สงสัยคงจะหลับอยู่ที่คอนโด

ฉันตื่นเช้ามาตรวจครรภ์ จัดการทุกอย่างเสร็จก็เริ่มหยอดลงไปทีละอัน

ทีละอันจนครบ

หัวใจเต้น ‘ตึก ตึก’ ฉันตื่นเต้นกระสับกระส่าย มือสองข้างบีบกันแน่น

ได้แต่นั่งรอให้ที่ตรวจครรภ์ทำปฏิกิริยาสักพัก

อื้ม... ผลคงจะออกแล้ว ดูเลยแล้วกัน!

ฉันยื่นมือสั่น ๆ ไปหยิบที่ตรวจครรภ์อันแรกขึ้นมาดู

คุณพระ! ฉันท้อง อีกอัน ฉันท้อง! อีกอัน ฉันท้อง!

“กรี๊ด...”

ฉันกรี๊ดลั่นห้องน้ำ เผลอกระโดดดีใจออกมา

Line

[ฉัน: Send Picture (รูปที่ตรวจครรภ์สามอันเรียงกัน)]

[Nivea: กรี๊ด...]

[TangMo: Omg! ดีไปอีก...]

[ฉัน: อย่าบอกใครนะเว้ย เอาไว้เซอร์ไพรส์สามี]

[Nivea: ระวังเจอเซอร์ไพรส์กลับ กิกิ]

ณีเวีย!

[ฉัน: แฟนกูคนดีย์จ้ะ ไม่ใช่เสือ อิอิ]

[Nivea: เออ!]

[TangMo: เออ!]

ฉันยิ้มดีใจถือที่ตรวจครรภ์สามอันออกมาจากห้องน้ำ พอเปิดประตู

“แม่!” แม่ฉันยืนรออยู่หน้าประตูห้องน้ำพอดิบพอดี

“กรี๊ดอะไรลูก แม่นึกว่าเป็นอะไร แล้วนั่น!” แม่ดึงที่ตรวจครรภ์ไปจากมือฉัน ก่อนจะมองมันอึ้ง ๆ

โดนด่าไหม โดนไหม จะโดนไหมนะ

“ว้าย... มีจะหลานแล้ว พ่อ พ่ออยู่ไหน” แม่ฉันถือวิ่งออกไปจากห้อง ตะโกนหาพ่อไม่หยุด

ถ้าหมอนายรู้คงดีใจมาก! บ่ายนี้เจอกันนะคะคุณหมอสูติ

ฉันนั่งเล่นนอนเล่นอยู่บ้าน จะเดินจะเหิน ระวังสุด ๆ เพราะอายุครรภ์ไม่ได้มากมายอะไร แอบกลัว

“ระวังนะลูกระวัง” แม่ฉันยิ้มไม่หุบ ถึงลูกแม่จะท้องก่อนแต่งก็เถอะ!

“แม่ไม่ว่าหวานเหรอ” ฉันหันไปถามสงสัย ฉันสงสัยจริง ๆ ปกติคงจะโดนบ่นหูชา

“อีกเดือนกว่า ๆ ก็แต่งแล้ว ลูกคงไม่เปลี่ยนแฟนใช่ไหม” แม่เห็นฉันเป็นคนยังไงเนี่ย!

“ไม่ค่ะ ห้ามบอกหมอนะคะ วันนี้จะไปเซอร์ไพรส์” แม่ฉันยิ้มและ

พยักหน้ารัว

และแล้วเวลาที่รอคอยก็มาถึง ฉันรีบมาโรงพยาบาลตั้งแต่สิบเอ็ดโมง

มาจองคิวฝากครรภ์คนเดียว ซึ่งพยาบาลที่แผนกรู้จักฉันแทบทุกคน

“คุณน้ำหวานท้องเหรอคะ ดีใจด้วยนะคะ คุณหมอรู้คงดีใจมากแน่” พยาบาลพี่ภาซักประวัติฉัน

“ค่ะ กำลังจะเซอร์ไพรส์เลย อย่าเพิ่งบอกเขานะคะ”

“คุณหมอจะจำชื่อได้ไหมคะเนี่ย เดี๋ยวตอนไปส่งเคสจะคว่ำไว้ให้นะคะ”

เย้... ฉันยิ้มขอบคุณ และตอบคำถามพยาบาล ให้เขาซักประวัติคร่าว ๆ ก่อน จะไปถึงมือหมอนาย

12.45 ‘ตึ้ง’

[Dr. Nine: ตัวแสบบบ เข้าเวรแล้วนะครับ หาอะไรทานด้วยนะ

รักหวานครับ]

ฉันยิ้มให้จอมือถือ ก่อนจะไปแอบนั่งหลบมุมรอหน้าห้อง

นั่นไงเดินมาแล้วแฟนฉัน! ฉันเห็นคนไข้มองเขาตาเป็นมัน แฟนฉันนะ แฟนฉัน!

เขาดูดีมาก ฉันอดชื่นชมเขาอีกไม่ได้เลย ขนาดกินกันแล้วกินกันอีก

เฮ้อ... ปลื้ม แฟนหล่อ

เขายืนล้วงกระเป๋าคุยกับพยาบาลพี่ภาที่ซักประวัติฉันเมื่อสักครู่ ก่อนที่จะเปิดประตูเข้าไปในห้อง พยาบาลพี่ภารีบเดินมาหาฉันทันที

“คุณน้ำหวานคะ ขออนุญาตให้คุณน้ำหวานคิวสุดท้ายนะคะ เพราะคุณหมอชอบเช็คประวัติคนไข้ก่อน เดี๋ยวตอนจะหมดคิว จะเข้าไปยื่นคิวคุณน้ำหวานเป็นเคสด่วนนะคะ”

ฉันทำนิ้วโอเคไป ดีที่พยาบาลแผนกนี้น่ารัก และดีกับฉันมาก เพราะฉันชอบซื้อขนมติดไม้ติดมือมาฝากประจำ เขาก็ช่วยคอยสอดส่องแฟนให้ นึกไม่ถึง

ล่ะสิ เขาเรียกว่าอยู่เป็นจ้ะ

ฉันนั่งรอเกือบสองชั่วโมง สองชั่วโมงจริง ๆ ทั้งหลับทั้งหาว อยากกินกาแฟก็กินไม่ได้ ส้นสูงก็ต้องหยุดใส่ เศร้า... แต่ต้องทำเพื่อลูก

“คุณน้ำหวานค่ะ พร้อมหรือยังคะ” พยาบาลอีกคนเดินมาถามฉัน

ฉันพยักหน้า หันไปมองที่ประตู พยาบาลพี่ภาถือแฟ้มประวัติฉันอยู่

เธอกำลังเคาะประตู พยาบาลที่เดินมาหาฉัน เธอพาฉันไปรอที่ประตู

เมื่อพยาบาลพี่ภาเข้าไปวางแฟ้มและออกมา นางก็ให้ฉันเข้าในห้องทันที

สูตินารีแพทย์กำลังหันหลังอยู่ เหมือนเช็คความเรียบร้อยของเครื่อง

อัลตราซาวด์ ก่อนจะหันกลับมาก้มอ่านแฟ้มประวัติที่วางบนโต๊ะ

“นั่งก่อนครับ คุณ... ณัฐ... นลิน “เขาเงยหน้าจากแฟ้มประวัติมองหน้าฉันทันที เขามองฉันมองไม่ละสายตา

ฉันเลื่อนเก้าอี้นั่งลง ก่อนจะจ้องตาเขากลับ และฉีกยิ้มหวาน ๆ ส่งไปให้

“สวัสดีค่ะ คุณหมอ” เขาก้มลงเปิดแฟ้มประวัติอ่านรัว ๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองฉันอีกครั้ง

“หวาน...” เขาเรียกเบา ๆ เหมือนคนกำลังช็อกยังไงอย่างงั้น ใจเย็นนะ

|คุณพ่อใจเย็น

“ค่ะคุณหมอ ฉันมาคนเดียวแฟนไม่ว่างค่ะ เขาทำงาน คุณหมอต้องตรวจเลือดพ่อด้วยไหมคะ เดี๋ยวฉันโทรตามให้”

ฉันหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา กดโทรหาเขา

‘ครืน ครืน ครืน’ เสียงโทรศัพท์เขาสั่นอยู่บนโต๊ะ

เขาไม่มองมัน มองแต่ฉัน

“คุณหมอคะ แฟนฉันคงไม่ว่าง ขอโทษด้วยนะคะ เดี๋ยววันไหนที่ว่างพร้อมกันค่อยพาเขามาฝากครรภ์ดีกว่าค่ะ”

ตาชั้นเดียวคู่นั้นมองฉันไม่ละสายตา และตอนนี้มันกำลังมีน้ำใส ๆ หยดลงมาด้วย

“หวาน... มันจริงเหรอ” เขาถามฉันเสียงสั่น

“ค่ะ หวานท้อง”

เขาดีดตัวลุกจากเก้าอี้ เดินอ้อมมาคุกเข่า กอดฉันแน่น

หน้าขาว ๆ นั้นซุกไซ้ท้องฉันไม่หยุด

“ลูกพ่อ ลูกพ่อ” เขาพูดเบา ๆ อยู่ที่ท้องฉัน

ฉันยิ้มออกมาทั้งน้ำตา ได้เห็นอีกมุมหนึ่งของเขาที่ตอนนี้กำลังจะเป็น

พ่อคน ฉันมีความสุขมาก เขาเองก็ดีใจมาก ดีใจจนร้องไห้ออกมา

เขาละหน้าออกมาจากท้องฉัน ก่อนจะลุกขึ้นยืน ใช้มือนุ่ม ๆ โอบแก้มฉันขึ้นมาจุมพิตเบา ๆ ที่หน้าผาก

“มาดูกัน” เขาจับมือฉันลุกไปนอนที่เตียง ก่อนจะเปิดเสื้อฉันขึ้นมาทาเจล ริมฝีปากสวยคู่นั้นไม่หุบยิ้มเลย

“จะเห็นไหมคะ” ฉันหันไปมองตามจอ หมอนายเลื่อนอุปกรณ์ไปมา

จนเขาหยุดมองที่จอ

“จริงหวาน หนึ่งคน นี่อีกคน เป็นสอง” เขาขยับลงมาอีก ก่อนจะทำ

หน้าตกใจ

“หวาน... อีกคน เป็นสาม นี่หัวใจเต้นเล็ก ๆ เล็ก ๆ เล็ก ๆ

หวานไข่ตกตั้งสามใบ บางทีเขาอาจจะไม่ได้ผสมในวันเดียว วันนี้คนพรุ่งนี้คน อีกวันคน เห็นไหมบอกแล้วต้องทุกวัน”

ฉันตกใจหันไปมองในจอ สามคนเลยงั้นเหรอ!

“จะรู้เพศได้เมื่อไหร่คะ หวานอยากรู้ ๆ” ฉันเขย่าแขนเขาที่จ้องจอ

อัลตราซาวด์ไม่หยุด

“ยังรู้ไม่ได้ แค่เดือนเดียวเอง อีกสักห้าสัปดาห์ค่อยตรวจอีก” เขาตอบแต่ไม่มองหน้าฉัน มองแต่ลูกเขาในจอ

“คุณหมอเก่งจัง ได้ตั้งแฝดสาม” ฉันเอ่ยปากชมเขา ต้องชมสักหน่อย อุตส่าห์พยายาม

“แน่นอน ดูก่อนว่าผมเป็นหมออะไร” ฉันเบะปากใส่ทีนึง ก่อนที่เขาจะเช็ดเจลออกให้

ต้องดูแลตัวเองดี ๆ ห้ามซน เพราะลูกยังไม่เกาะผนังมดลูกเท่าไหร่ เป็นไปได้กลับไปนอนอยู่เฉย ๆ ไม่สิแอดมิทที่โรงพยาบาล นอนเฉย ๆ ยิ่งแฝดสามเสี่ยงมาก”

ฉันทำตาปริบ ๆ ต้องนอนโรงพยาบาลงั้นเหรอ มันจะน่าเบื่อไปไหม

เขาเปิดประตูแง้มออกไป

“คุณภา รบกวนมาเจาะเลือดให้ผมด้วยครับ”

เขาเดินกลับมานั่งที่เดิม ก่อนที่พยาบาลพี่ภาจะเดินยิ้มเข้ามา

“ยินดีด้วยนะคะคุณหมอ โอเคไหมคะ” หมอนายยิ้มเบา ๆ

“ครับ แฝดสาม” พยาบาลพี่ภาทำหน้าตกใจ

“คุณหมอเก่งมาก ธรรมชาติใช่ไหมคะเนี่ย” คราวนี้หันมาถามฉัน

“ค่ะ” พยาบาลพี่ภายิ้มใหญ่ ก่อนจะเช็ดแอลกอฮอล์ที่แขนฉัน ทำไมมันเข็มใหญ่แบบนี้!

ฉันยกมือข้างนึงปิดตา ‘จึก’

“ฮือ...” เจ็บกว่าตอนกรีดข้อมืออีก พอเสร็จจากฉันก็ถึงคราวหมอนาย

เขาปกติ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เราต้องส่งเลือดตรวจพาหะธาลัสซีเมีย

เมื่อพยาบาลนำเลือดออกไป ว่าที่คุณพ่อก็เริ่มเขียนอะไรลงสมุดสีชมพู

“ไม่คิดเลย ว่าจะได้รับฝากครรภ์ลูกตัวเอง” เขายิ้มไม่หุบ เขียนไปยิ้มไป

“ดีใจไหมคะ คุณพ่อ” เขาพยักหน้า

“มาก มากที่สุด” ฉันยิ้มให้กับสูตินารีแพทย์ตรงหน้า เขาเป็นหมอเจ้าของไข้ แถมยังได้เซ็นรับรองพ่ออีกด้วย

ห้องพิเศษข้างบน ฉันต้องไปนอนนิ่ง ๆ เปื่อย ๆ มียาบำรุงมากมายมาให้กิน เขาเองไม่เข้าเวร นั่งให้กำลังใจ

“เราต้องงดกิจกรรมอย่างว่าใช่ไหมคะ” ฉันบีบมือเขาแน่น

“ตามจริงก็ได้ แต่ตอนนี้งดเด็ดขาด อดทนแล้วกันนะ” แหม... ใครกัน

“คุณหมอนั่นล่ะค่ะต้องอดทน หวานยังไงก็ได้” ฉันตีแขนเขาไปที

“ไม่เชื่อ... ไม่ไหวค่อยสลับกันทำนะ” ฉันเขินหน้าแดง

“โอเคค่ะ” เขาเองก็ยิ้มไม่หุบ นั่งฟุบข้างเตียงลูบท้องฉันเบา ๆ ไปด้วย

รวมถึงพ่อแม่ เขาเองก็โทรไปบอกพ่อแม่ตัวเองเหมือนกัน หลานคนแรกของทั้งสองตระกูลไม่สิ สามคนแรก

ไม่นาน ณีเวีย คุณเซ็น แตงโม พี่เอสก็เข้ามาเยี่ยมฉันพร้อมกัน

“หมอทำยังไงให้ได้แฝดมากขนาดนี้” พี่เอสเริ่มแซวหมอนายทันที

“ดูวันไข่ตก ก็จัดการทุกวันเลย แต่โชคดีที่หวานไข่ตกตั้งสาม”

“ทำยังไงให้ไข่ตกสามใบแก” แตงโมทำตาโตสะกิดถามฉัน นางคงอยากได้แฝดเหมือนกัน

“ไม่รู้เหมือนกันบังเอิญมากกว่า ไม่ได้ทำอะไรเลย”

“แล้วทำทุกวันคือบางฟองไม่ได้ผสมวันเดียวเหรอ” คุณเซ็นถามขึ้นมาบ้าง คุณเซ็นก็โหดแฝดเหมือนกัน สงสัยคงทำทุกวัน

“แฝดเทียมไม่จำเป็นจะต้องผสมไข่ในวันเดียวกันก็ได้ครับ สมมุติวันนี้ผสมแล้ว วันอื่นอาจจะมีการผสมกันอีกกับไข่หนึ่งใบและอสุจิอีกหนึ่งตัว หลังจากไม่เกินสี่สัปดาห์ เหมือนพี่น้องที่อายุห่างกันแล้วอยู่ในครรภ์เดียวกัน”

“เลิศจัง ขอย้ายมาฝากครรภ์กับคุณหมอนายได้ไหมคะ” ณีเวียดี๊ด๊า สมควรย้ายย่ะ มาช่วยอุดหนุนโรงพยาบาลนี้บ้าง!

“ได้ครับ ทำเรื่องมาเลยเดี๋ยวผมรับไว้” ฉันมองท้องณีเวียมันโต กว่าแตงโมมาก ไม่อยากจะคิดของตัวเองสามคน!

“เนี่ยท้องแกยังโตขนาดนั้น ดูฉันสามคน จะอยู่ได้ไหมนะ” ฉันลูบท้องตัวเองเบา ๆ

อ่าน พลาด น้ำหวาน | ท้อง หรือไม่ท้อง

นวนิยาย พลาด น้ำหวาน | ท้อง หรือไม่ท้อง ได้รับการอัปเดตพร้อมรายละเอียดที่ไม่คาดคิดมากมายเพื่อลบปมทางอารมณ์มากมายระหว่างผู้นำชายและหญิง นอกจากนี้ผู้แต่ง โนเนจัง ยังมีความแยบยลในการทำให้สถานการณ์แตกต่างไปจากเดิมอย่างมาก มาติดตาม น้ำหวาน | ท้อง หรือไม่ท้อง ของซีรี่ส์ พลาด โดยผู้แต่ง โนเนจัง

คีย์เวิร์ดที่ค้นหา:

Story พลาด น้ำหวาน | ท้อง หรือไม่ท้อง

พลาด โดย โนเนจัง