พลาด2 น้ำปั่น | สงครามอารมณ์

sprite

ฉันนั่งมองแผ่นหลังเขาบนเตียง ไม่รู้ลมอะไรหอบฉันมาถึงนี่ อยู่ ๆ ก็ขับรถมา… แถมเกือบจะเสียตัวให้เขาอีก

แต่เขาไม่ทำ เป็นไปได้ไงวะ เสือผู้หญิงคนนี้… ให้เกียรติฉัน นี่ขนาดฉันลองเริ่มเองแล้วนะ… เขายังไม่ทำเลย

หรือเขากำลังเปลี่ยนจริง ๆ

ฉันรีบใส่เสื้อและลุกขึ้นจากเตียง เดินไปมองหน้าเขา... ตอนนี้ผู้ชายกะล่อนคารมดีไม่รู้หายไปไหน มีแต่ผู้ชายหน้าบึ้ง ที่ทำฉันข้องใจสุด ๆ

“นายยังเหลืออะไรอีก”

“เลิกกับผู้หญิงอีกสองคน” ฉันถึงกลับยืนนิ่ง โอ้โห สองคนเลยเหรอวะ! แสดงว่าก่อนหน้านี้มีเยอะมากเลยสินะ

“ฉันเลิกหมดแล้ว เหลือแค่สองคนที่ฉันต้องค่อย ๆ เลิกกับเขา เพื่อไม่ให้มีปัญหาเกิดขึ้นตามมา”

ฉันกลอกตามองบนทันที จนเขาลุกขึ้นมาจับมือไว้

“น้ำปั่น… ขอกำลังใจหน่อยได้ไหม ฉันจีบเธอจริงจังนะ” ฉันเบือนหน้าไปทางอื่น เมื่อเขาโน้มลงมาใกล้ ๆ

“ที่นายทำ มันก็ไม่ได้ทำให้ฉันไว้ใจนาย 100% หรอกนะไทม์ คือนาย... ไปเคลียร์ตัวเองก่อนเถอะ ค่อยมาจีบฉัน”

“แล้วยังไง เธอกับคนนั้นก็จะเดทกันไปแบบนี้เหรอ?” เขามองหน้าฉันเค้นคำตอบ ก่อนที่จะเดินกลับไปนั่งที่ปลายเตียงเหมือนเดิม

“ฉันยังไม่เดทกับไคล์ จริง ๆ แล้วฉันมีสิทธิ์เดทกับใครก็ได้นะไทม์ เพราะฉันโสด” เขาตกใจเบิกตากว้าง ก่อนที่จะลุกขึ้นมากอดฉัน

“ไม่เอา… ไม่เดทกับใครนะคะ นะคะ” ฉันหลับตาปี๋ร้อนไปหมดทั้งหน้า พยายามแกะมือเขาออก อะไรวะ? เมื่อกี้ยังทำหน้าบึ้งอยู่เลย!

“พอเลย” ใครก็ได้! แกะมืออิตานี่ออกไปที หัวใจฉันจะวายแล้ว คุณพระ!

“ไม่พอค่ะ ไม่อยากให้เดทกับใคร… ไม่เดทกับคนอื่นได้ไหมคะ รอไทม์นะ” อารมณ์และสีหน้าที่ฉันเห็นก่อนหน้านี้ไม่มีเลย อยู่ ๆ เขาก็เปลี่ยนโหมดมาอ้อนแทน

‘ตึก ตึก ตึก’ โอ้ย! อิหัวใจนี่ก็เต้นแรงชะมัด เดี๋ยวเขาก็รู้หรอก… ว่าฉันกำลังหลงคารมเขา!

“นะ นายเป็นใบโพล่ารึป่าว ไปหาหมอไหม” ฉันแกะมือที่กอดจากด้านหลังไม่ออกเลย มันเหนียวหนึบ... อย่างกับมือปลาหมึก!

“ไม่ไป หมออยู่นี่ไง น้ำปั่นขา… รู้ไหม ไทม์ตามจีบมากี่ปีแล้ว?” ใครจะไปจำได้วะ

“เหอะ ทำอย่างกับว่า นายจีบฉันแค่คนเดียว เอามือออกไปเดี๋ยวนี้ไทม์” เขาไม่เอามือออก แถมยัง… เอาคางมาเกยไหล่ฉันด้วย

‘ฟอด~’ แล้วหอมแก้มกูอีก!

“ไม่เอาออก ก็จีบคนเดียวไง น้ำปั่น… สัญญาได้ไหมคะ ว่าจะไม่ปันใจให้ใครก่อน” แม่ง วิธีนี้อีกแล้ว ทีเมื่อกี้ทำไมไม่เอา เอ้ย... ไม่ใช่!

“ไม่สัญญา”

‘ฟอด~’ ตายเถอะ! แก้มฉันช้ำหมดแล้ว!

“ถ้าไม่สัญญา ก็จะหอมจนแก้มป่อง ๆ นี้ช้ำทั้งสองข้างเลย” ไอ้บ้า!

“โรคจิต...”

‘ฟอด~’ โอ้ย…

“โรคจิตแล้วทำไมคะ...” เขากระซิบเบา ๆ ข้างหูฉัน ทำฉันร้อนผ่าวไปทั้งตัว

พอเถอะ

“อื้อ~” ฉันหลับตาพริ้ม จนเขาโน้มลงมาหอมแก้มฉันอีกครั้ง... แล้วกระซิบอีกว่า

“อยากมีเหรอ” และเขาก็กระชับกอดฉันแน่น ก่อนที่จะขยับลงพรมจูบเบา ๆ ตามซอกคอ

โอ้ย... ดี อื้ม~ ฉันอ่อนปวกเปียกไปทั้งตัว จนเผลอลูบเบา ๆ ตามแขนเขา

“มะ… ไม่รู้ พอเถอะ” แล้วเขา… ก็ขบเบา ๆ ที่ติ่งหู ทำใจฉันตกวูบไปถึงตาตุ่ม ฮือ… ฉันจะบ้า เขากำลังเล่นอะไร พอก่อนได้ไหม!

“นี่นาย กะ… แกล้งฉันเหรอไทม์” เขาไม่ตอบ แต่หายใจไล่รดตามซอกคอฉันช้า ๆ จนฉันเชิดหน้าหลับตาพริ้ม อื้ม… ฉันเหมือนมีอารมณ์เลย มันร้อนวูบวาบไปทั้งตัว… เหมือนจะไม่ไหว

ๆ คลายกอดฉัน ก่อนที่จะขยับขึ้น... มาบีบเบา ๆ ตามเอว แล้วจับฉันหันไปหาตัวเอง

เขาโน้มลงมาจูบฉันอีกครั้ง จนฉันรีบกอดคอเขาไว้ ก่อนที่ตัวจะถูกดันไป… ติดชิดผนังห้อง

ลิ้นอุ่น ๆ กับริมฝีปากคู่สวย กำลังบดขยี้ฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก่อนที่ฉันจะยกขาหนึ่งข้างเกี่ยวตัวเขาไว้ แล้วส่งลิ้นตัวเอง… บดจูบเข้าไป ตอบสนองกลับ

จนเขาถอนจูบออกมา… แล้วจ้องฉันตาเป็นประกาย

“เป็นแฟนกันก่อน… ค่อยต่อ”

แกล้งกูเหรอเนี่ย! บ้าจริง เขาทำฉัน… เป็นผู้หญิงที่ต้องการเรื่องอย่างว่าในชั่วพริบตา ทุกสัมผัส ทุกลมหายใจอุ่น ๆ ของเขา คือ… มันดีมาก และเขาจูบเก่งมาก!

ฉันได้แต่ยืนกำมือแน่น พยายามสงบสติอารมณ์ตัวเองสุด ๆ ทั้งที่ความร้อนในตัวมันพลุ่งพล่าน… แทบจะระเบิดออกมาแล้ว!

เฮ้อ… ใจเย็นน้ำปั่น เธอจะใจง่ายแบบนี้ไม่ได้!

“นายมันเจ้าแผนการตลอด!” เขาอมยิ้มแล้วเดินมาใกล้ ๆ ฉันอีก

“ทำไมคะ” กรี๊ด… ฉันหันหน้าหนีทันที ก่อนที่จะรีบเดินไปหยิบกระเป๋า แล้ววิ่งออกมาจากห้องเขา

บ้าจริง บ้า ๆ ๆ ๆ อิไทม์บ้า!

ฉันวิ่งลงบันได เอามือตบหน้าตัวเองที่ร้อนผ่าวไม่หยุด จนขาสองข้างแทบเบรกไม่ทัน เมื่อเห็น…

ลุงทียืนอยู่!

ฉันรีบยกมือไหว้ทันที จนลุงทีเดินเข้ามาใกล้ ๆ

“มาหาแมวเหรอน้ำปั่น” ฉันยิ้มแหง ๆ และพยักหน้าตอบเบา ๆ

“ค่ะ รันรันมันซึม ๆ ค่ะ แหะ ๆ” ลุงทีอมยิ้มทันที

สงสัยจะได้เจอกันเร็ว ๆ นี้” อึก… ฉันกลืนน้ำลายลงคอทันที

ฉันขับรถไปคิดไป โอ้ย… ไม่อยากจะเชื่อ ใจกูสั่นมากค่ะตอนนี้ เหมือนเขาตามมาหลอกหลอนตลอดทาง ภาพ และสัมผัส มันมาเป็นฉาก

‘ตึ๊ง ตึ๊ง~’ และเสียงแจ้งเตือนก็ทำฉันหลุดจากภวังค์…

LINE

KAI: ถึงบ้านรึยังค้าบ

โอ้ยนี่อีกคน...

LINE

TIME: ขับรถดี ๆ นะแม่แมว อย่าลืมสัญญานะคะ

ฉันยัดมือถือใส่กระเป๋าแล้วหันมาขับรถต่อ จนถึงบ้าน ผ่านมาสักพักแล้ว…

ฉันจะบ้า ๆ

ฉันนั่งตบหน้าตัวเองในรถนานสองนาน ไม่รู้ว่าตัวเองรู้สึกอะไรกับไทม์กันแน่ วันนี้ที่เขาแปลกไป… ฉันก็อดสงสัยไม่ได้ว่าเขาเป็นอะไร ไหนจะหวั่นไหวกับเขาในห้องอีก

บ้าจริง! พอนึกถึงตัวเองตอนนั้น ฉันใจง่ายชะมัด ทั้งที่ก่อนหน้านี้ กลัวเขาหลอกฟันแทบตาย!

พลาด2 น้ำปั่น | สงครามอารมณ์

อ่าน น้ำปั่น | สงครามอารมณ์ นิยาย พลาด2 โดย โนเนจัง พลาด2 เป็นแบบเต็มอ่าน น้ำปั่น | สงครามอารมณ์ และบทถัดไปได้ฟรีทางออนไลน์ที่นี่

หมายเหตุ: เว็บไซต์ novelones.com รองรับการอ่านฟรีและดาวน์โหลด PDF สำหรับนิยาย พลาด2

น้ำปั่น | สงครามอารมณ์