พลาด2 ไทม์ | กำลังใจ

sprite

เรื่อง... พ่อผมกับแม่น้ำปั่น? ผมพยายามคิดสิ่งที่เป็นไปได้ แต่คิดยังไงก็คิดไม่ออก... หรือว่าเราเป็นพี่น้องกัน ไม่นะเว้ย!

“มีอะไรคะ บอกมาเถอะ” ผมตัดสินใจถามไปตรง ๆ จนน้ำปั่นนั่งเงียบและก้มมองนิ้วตัวเอง

“พ่อนายกับแม่ฉัน... เคยคบกันมาก่อน” เฮ้ย!

ผมตกใจจนรีบตบไฟเลี้ยวจอดข้างถนน อะไรวะเนี่ย! เชี่ยเถอะ...ไหงเป็นงี้ได้ อย่าบอกนะเว้ย... ว่าน้ำปั่นเป็นพี่น้องคนละแม่ผมอ่ะ กูร้องไห้เลยนะถ้าเป็นแบบนั้น!

“เธอไม่ใช่ลูกพ่อฉันใช่ไหม...” ผมนั่งมองพวงมาลัยรถ ไม่กล้ามองหน้าเธอเลย บอกตามตรง ผมกลัวคำตอบมาก

“จะบ้าเหรอ... แค่ลุงทีกับแม่ฉันเคยคบกัน แล้ว... ลุงทีก็นอกใจแม่ฉันหลายครั้ง จนแม่ฉันเดินออกมา”

นอกใจเหรอวะ! โอ้ย... พ่อนะพ่อ!

ผมพูดไม่ออกเลยว่ะ คือผมก็มีค้างคาอยู่สองคน เดี๋ยวมันจะเข้าตัวเองเปล่า ๆ จนน้ำปั่นถอนหายใจเบา ๆ และพูดต่อ...

“แม่ฉันจึงไม่ค่อยโอเค ถ้าฉันจะคบกับนาย เพราะนายสร้างวีรกรรมเหมือนลุงทีเป๊ะ ๆ แม่เลย... กลัวว่าประวัติศาสตร์จะซ้ำรอย”

ผมเอามือกุมขมับทันที นึกถึงคำที่ไอ้นาวินพูดเลย... ว่าให้ ‘ผ่านด่านแม่มันให้ได้ก่อน’ เฮ้อ! และตอนนี้ ผมก็ยังไปไม่ถึงไหน น้ำปั่นยังไม่โอเคกับผม สองคนนั้นก็ยังไม่ตัด ไหนจะปัญหาที่มาจากเรื่องในอดีตของพ่ออีก!

แม่งเอ้ย!

“ทำไมวะ เฮ้อ...” ผมเอนตัวพิงเบาะ นั่งหลับตาอยู่สักพัก ผมเครียดจริง ๆ ได้แต่ถอนหายใจแล้วถอนหายใจอีก... จนมือนุ่ม ๆ เอื้อมมาจับมือผมไว้

พอผมเปิดตาขึ้นมา... ก็เห็นน้ำปั่นโน้มเข้ามาใกล้ ๆ ก่อนที่เธอจะหอมแก้มผมฟอดใหญ่ และบอกว่า...

“ถ้านายพิสูจน์ตัวเองได้... ฉันก็จะสู้ไปกับนาย” ผมแทบหยุดหายใจ ความท้อแท้ และความเครียดที่มีมันหายไปในพริบตา

ผมไม่ได้ใช้แผน หรือบังคับอะไรเธอเลย... แล้วตอนนี้ ผมก็ได้แต่มองหน้าเธออึ้ง ๆ พร้อมกับถามตัวเองในใจว่า... นี่กูไม่ได้ฝันไปใช่ไหม?

“อะไร... นายตกใจอะไร” เหมือนความหวังผม... มันอยู่ไม่ไกล แต่ติดที่แม่ยายนี่ล่ะ ท่านจะยอมรับผมรึป่าว?

“เอ่อ ทั้งตกใจ ทั้งดีใจเลยค่ะ” ผมจับมือเธอขึ้นมาหอมทันที ก่อนที่เจ้าของมือหอม ๆ นี้จะดึงมือกลับไป

“นี่! ไปจัดการสองคนที่เหลือก่อน ค่อยว่ากัน”

“ค้าบ เดี๋ยวจัดการให้ วันนี้เลยไหม มีกำลังใจแล้ว” ผมหยิบมือถือขึ้นมาแล้วยื่นให้เธอ

“ให้ทำไม” จนน้ำปั่นถามงง ๆ แล้วส่งมือถือคืนให้ผม

“ตรวจได้ค่ะ”

“ตรวจทำไม ไปจัดการเองสิ ไม่เกี่ยวกับฉัน” ตอนนี้ผมยิ้มไม่หุบเลย ปัญหากี่ด่านช่างหัวมันเถอะ แค่คนข้าง ๆ ทยอยเปิดใจให้ผมเข้าไปทีละนิด ผมก็ดีใจแล้ว

‘ครืน ครืน~’ อยู่ ๆ มือถือน้ำปั่นก็สั่นขึ้นมา จนไอ้แมวที่นอนบนตักสะดุ้งตื่น

‘เมี้ยว~’ นั่นไง… เงยหน้าขึ้นไปร้องใส่แม่มันเลย

“อะไรรันรัน อย่าสร้างปัญหา ยิ่งเครียด ๆ อยู่!” ไอ้แมวตกใจที่ถูกดุ มันรีบลุกขึ้น… เดินมานั่งตักผมแทน

“แมวเอาแต่ใจตัวเอง” ผมก้มมองไอ้แมว ที่ค่อย ๆ นอนบนตัก จนเธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมารับ

“ฮัลโหล เออ ทำไมไม่ถามไอ้ซินน์ล่ะ? แล้วกูจะเลือกยังไง มึงไปทำอะไรอ้วนขึ้น? บวมยาคุมเหรอ? ตลกอ่ะ นี่พี่เวียร์ซื้อชานมไข่มุกให้กินทุกวันเลยเหรอ? อ้วนเพราะชานมไข่มุกหรือว่าท้อง โอ้ย! กูจะรู้ได้ไงผัวกูยังไม่มีเลย… ได้ ๆ เคร พรุ่งนี้เจอกัน”

วางสายเสร็จ เธอก็หันมาหาผมทันที

“พรุ่งนี้ไปเลือกชุดแต่งงานกับไออุ่นนะ โอ้ย! แล้วฉันจะบอกนายทำไมเนี่ย”

น้ำปั่นดูแปลก ๆ ไป ดูงง ๆ ดูมึน ๆ ผมเดาไม่ออกเลย ว่าตอนนี้เธออารมณ์ไหน รู้สึกอะไร จนมาถึงคาเฟ่แมวร้านเดิม เธอก็ถามผม

“ทำไมนายถึงชอบฉัน”

“แม่แมวน่าเอาไงคะ” น้ำปั่นวางช้อนลง ก่อนจะค้ำโต๊ะ และมองผมอย่างหาเรื่อง

อย่าตบกูนะ กูแค่อยากให้อารมณ์ดี

“ถ้านายต้องการแค่จะเอา วันนั้นทำไมไม่เอาล่ะ” น้ำปั่นไม่ได้พูดประชดประชันผม เธอพูดปกติ แถมยังทำหน้าจริงจังใส่ผมด้วย

“ล้อเล่นค้าบ บอกไปแล้ว ว่ายังไม่ถึงเวลา แม่แมวมีค่ามากกว่านั้น” น้ำปั่นถอนหายใจทันที สรุปเธอเซ็งเรื่ิองอะไรวะ เดี๋ยวอารมณ์ดี เดี๋ยวอารมณ์ร้าย ผมตามไม่ทัน

“ไทม์… ฉันไม่อยากกลับบ้านเลย ฉันไม่อยากเจอแม่ตอนนี้ ฉันไม่ชอบให้ใครมาบังคับ ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ช่าง แต่ถ้าไม่กลับ ฉันก็คิดถึงพ่ออีก เฮ้อ… ทำไมแม่ฉันถึงดุและอคติขนาดนี้”

แสดงว่าพ่อผมทำไว้เยอะ แม่เธอถึงได้อคติรุนแรงแบบนี้ พ่อนะพ่อ... โดนมาถึงผมเลย

“ป้าหวานคงไม่อยากให้แม่แมวเสียใจ... เหมือนที่เคยเจอมามั้ง อย่าโกรธแม่เลย มันอยู่ที่แม่แมวมากกว่า… ไว้ใจไทม์ไหม”

“ไม่อ่ะ” อ้าว! ผมหุบยิ้มทันที จนน้ำปั่นขยี้ผมตัวเองรัว แล้วบ่นอุบอิบว่า…

“เป็นอะไรวะกู เป็นอะไร ไม่เข้าใจตัวเองเลย!” ผมจึงเอื้อมมือไปบีบไหล่น้ำปั่นเบา ๆ หวังให้เธอหายเครียด แต่เธอกลับปัดมือผมออก

เฮ้ย… หัวใจผมตกวูบไปถึงตาตุ่ม ผมไม่อยากเห็นน้ำตาเธอเลยให้ตาย!

“เป็นอะไรแม่แมว”

“มันอึดอัดอ่ะ อึดอัดกับความรู้สึกตัวเอง อึดอัดกับปัญหา ฉันทนไม่ไหวแล้ว ฮือ ๆ” เธอโผกอดผมแน่น จนผมต้องรีบเช็คบิล แล้วพาเธอออกมาจากร้าน

เมื่อไอ้แมวเห็นแม่นั่งร้องไห้ มันก็เดินไปนั่งตักทันที ทั้งคลอเคลีย ทั้งเอาหัวชน จนน้ำปั่นกอดไอ้แมวร้องไห้โฮอีกรอบ

“ฮือ ๆ เกิดเป็นรันรันก็ดี สบายจะทำอะไรก็ได้ ฮือ ๆ” ผมเริ่มแสบจมูกเหมือนจะร้องไห้ตาม ได้แต่พยายามปลอบเธอ และให้กำลังใจ ถ้าผมอ่อนแออีกคนเมื่อไหร่…

“ใจเย็น ๆ นะ อย่าคิดมาก เดี๋ยวจัดการเอง บอกไทม์มาสิ ว่าเครียดเรื่องอะไรสุด”

“เรื่องแม่ เฮ้อ… ทำไมฉันคิดแต่เรื่องนี้ไม่รู้ ไทม์… นายไปจัดการผู้หญิงของนายก่อนได้ไหม ฉันไม่กล้าทำอะไรเลยตอนนี้ ฉันกลัวเฟล จะเถียงแม่ก็ไม่กล้า… เพราะกับนายฉันก็ยังไม่ไว้ใจเลย ฮือ ๆ”

ผมดึงเธอเข้ามากอด และเช็ดน้ำตาให้ ก่อนที่จะขับรถไปคอนโดที่เพิ่งซื้อใหม่ และจะเข้าอยู่วันนี้

พอขึ้นมาบนห้อง เธอก็เดินไปเอนตัวนอนที่โซฟา ร่างเล็กนอนหลับตา กอดอก เธอทั้งถอนหายใจ ทั้งบ่นพึมพำกับตัวเอง จนผมเห็นแล้วทนไม่ไหว ต้องรีบออกมาจัดการทุกอย่างให้มันจบ ๆ

“แม่แมวเดี๋ยวมานะคะไปธุระ จะกินอะไรอีกไหม”

“ไม่... ไปเถอะ” ผมมองเธอด้วยความเป็นห่วง แล้วหันหลังเดินออกมา

พอออกจากคอนโดได้... ผมก็รีบโทรหาผู้หญิงที่เหลือทันที อืม คนนี้ก่อนละกัน

Calling | Cream

(พี่ไทม์! เจอกันไหมคะวันนี้ ไม่ได้เจอกันหลายอาทิตย์แล้วน้า)

“ครับ พี่มีเรื่องจะคุยด้วยพอดี”

(เปิดห้องเลยไหมคะ) เวร ชวนผมเปิดห้องทุกคนเลย พอแล้ว... ขอจำศีล ผมไม่อยากมีปัญหาตามมาจริง ๆ

“ร้านกาแฟสักร้านก็ได้ เลือกเลย”

(ค่ะ งั้นร้านเดิมไหม ร้านที่เคยไปด้วยกัน) ร้านไหนวะ กูลืม

“ร้านอะไรนะ?”

(ร้านเดิมไงคะ)

“พี่จำไม่ได้ ส่งโลเคชั่นมาในไลน์แล้วกัน” ผมรีบวางสาย ขี้เกียจคุยมากความ จนครีมส่งชื่อร้านมาให้ผมในไลน์ ครับ... คนนี้ชื่อครีม เธอเข้ามาหาผมเพราะอยากเป็นเพื่อนเที่ยว แต่ไม่รู้ทำไม... เธอไม่ยอมไปจากผมสักที ผมเองก็เจอเธอไม่บ่อยหรอก เพราะเธอไม่ค่อยโทรหาหรือก้าวก่ายอะไรผม ผมเลยเก็บไว้กินเงียบ ๆ

ผมมาถึงร้านที่เธอบอกก่อนเวลา นั่งนึกอยู่สักพัก ไม่รู้จะบอกเธอยังไงดี แต่มันถึงขนาดนี้แล้ว ผมคงต้องบอกเธอไปตามตรงแล้วล่ะ

“พี่ไทม์มาเร็วจัง คิดถึงครีมเหรอคะ” มาถึงเธอก็เข้ามากอดคอผมทันที ก่อนที่ผมจะรีบจับแขนเธอออกไป ไม่อยากให้ใครมาเห็นเข้า

จนครีม... เดินหน้ามุ่ย ไปนั่งตรงข้ามผม

“อยากกินอะไร... สั่งสิ” เธอมองผมแว๊บนึง แล้วเปิดเมนูที่ผมยื่นให้

ครีมทำอะไรผิด” ผมหันไปมองทางอื่นทันที แม่ง ผมไม่ชอบอะไรแบบนี้เลย

“ไม่ สั่งก่อน” ผมผายมือให้เธอสั่ง แต่เธอกลับปิดเมนูลง แล้วจ้องหน้าผมแทน

พลาด2 ไทม์ | กำลังใจ

อ่าน ไทม์ | กำลังใจ ของนวนิยาย พลาด2, ผู้แต่ง: โนเนจัง, ประเภท: Romance, Drama, .... พลาด2 Hinovel เยี่ยมชม novelones.com เพื่ออ่าน ไทม์ | กำลังใจ ฟรีและบทต่อไปของ พลาด2 ตอนนี้! ... ไทม์ | กำลังใจ ให้การสนับสนุนการดาวน์โหลด PDF ฟรี

การค้นหาที่เกี่ยวข้อง:

พลาด2 ไทม์ | กำลังใจ

พลาด2 โดย โนเนจัง

ไทม์ | กำลังใจ pdf