เข้าสู่ระบบผ่าน

พระชายาของท่านอ๋องธงแดง NC นิยาย บท 258

เซียวชิงเฟิง “...”

ไท่จื่อได้แต่ตื่นตะลึง เมื่อเห็นฉินเจียวเยี่ยนคายกุ้งตัวโตเนื้อแน่นออกจากปากในทันทีที่แตะโดนปลายลิ้น สองสายตาสบกันในทันที

ฉินเจียวเยี่ยนกลืนน้ำลายเหนียว งุนงงกับปฏิกิริยาของร่างกายของนางเอง “เอ่อ...”

“ข้าว่า กุ้งเมื่อครู่ พ่อครัวคงจะล้างไม่สะอาด แต่ไม่เป็นไร เจ้าลองซุปเป็ดตุ๋นยาจีนดูดีหรือไม่?”

“เพคะ” ฉินเจียวเยี่ยนตอบรับ ก่อนจะใช้ช้อนตักน้ำซุปมาดม ใบหน้ากลับย่นจมูก กลิ่นยาจีนที่เคยหอมกรุ่นชวนน้ำลายสอ บัดนี้กลับคาวคลุ้งจนน่าเวียนหัว จนนางต้องวางช้อนลงอย่างเงียบเชียบ

“... สงสัย พ่อครัวคงจะใส่ยาจีนมากเกินไป เจ้าจึงไม่ชอบกลิ่น” เซียวชิงเฟิงชวนให้นางลงเปลี่ยนอาหารจานใหม่ “เจ้าลองปลาหิมะนึ่งซีอิ๊วดีหรือไม่? จานนี้ ข้ายืนควบคุมทุกขั้นตอน รับรองว่า เจ้าจะต้องชอบ”

ร่างสูงพยายามใช้มือซ้ายคีบตะเกียบอย่างทุลักทุเล พยายามคีบเนื้อปลาหิมะสีขาวนวลไปที่ปากเรียวของฉินเจียวเยี่ยน นางย่นจมูกเล็กน้อย เมื่อได้กลิ่นคาว ก่อนจะใช้มือปิดปากแน่น พยายามกลั้นรสปร่าในลำคอ แต่ก็สายเกินไป

ฉินเจียวเยี่ยนผุดลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว ใบหน้าขาวซีดเหมือนกระดาษ ไม่สนใจสายตาของพระสวามีที่มองมาอย่างตกใจ นางรีบวิ่งออกไปนอกห้อง ลัดเลาะผ่านสวนดอกไม้ที่ส่งกลิ่นหอมหวลชวนวิงเวียนจนไปถึงพุ่มไม้ใหญ่ เสียงอาเจียนดังออกมาอย่างรุนแรง

นี่ ข้าทำอาหารแย่ถึงเพียงนั้นเลยรึ?

เซียวชิงเฟิงรีบวิ่งไปดูอาการของฉินเจียวเยี่ยนอย่างเป็นห่วง ร่างบอบบางสั่นสะท้านไปทั่ว น้ำตาไหลซึมออกมาจากหางตาโดยไม่ได้ตั้งใจ นางรู้สึกเหนื่อยล้าและอ่อนแรงไปทั่วทั้งร่าง ลมหายใจแผ่วเบา พร้อมกับรสขมเฝื่อนที่ยังติดอยู่ตรงปลายลิ้น

“เสี่ยวเยี่ยน! เสี่ยวเยี่ยน!” เซียวชิงเฟิงประคองร่างบางไว้ในอ้อมแขน “เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง? ไปตามหมอหลวง!!”

“พ่ะย่ะค่ะ!” หยางเซิงรับคำเร็วรี่ แล้วรีบกระโจนหายไปตามหมอหลวงของตำหนักบูรพา

เซียวชิงเฟิงย่อตัวอุ้มร่างเล็กที่อ่อนแรงขึ้นมาในอ้อมกอด พาตรงไปที่ห้องหนังสืออย่างร้อนรน เขาวางร่างของนางให้เอนนอนลงบนเตียงแผ่วเบา เพื่อรอคอยหมอหลวงที่ถูกหยางเซิงอุ้มขึ้นหลังตรงมาอย่างรวดเร็ว

“ไท่จื่อ...” หมอหลวงยืนคำนับอีกฝ่ายอย่างโซเซ หลังจากที่หยางเซิงปล่อยให้เขาลงมายืนบนพื้น

“เจ้า จงรีบไปตรวจดูอาการของไท่จื่อเฟย”

“ท่านพี่...” ฉินเจียวเยี่ยนพยายามยันกายลุกขึ้นนั่ง

เซียวชิงเฟิงปราดเข้าไปประคองซ้อนตัวอยู่ด้านหลัง เพื่อให้นางได้พักพิง “ตอนนี้ เจ้ามิได้มีเพียงตัวคนเดียวอีกแล้ว จะทำสิ่งใดต้องระวังให้มาก เข้าใจหรือไม่?”

“เพคะ ท่านพี่” ฉินเจียวเยี่ยนยิ้มรับอย่างอ่อนแรง

“จริงสิ หยางเซิง เจ้าจงไปรายงานข่าวดีนี้ให้เสด็จพ่อทราบด้วย” เซียวชิงเฟิงเอ่ยขึ้น “เพราะไท่จื่อเฟยกำลังตั้งครรภ์ ข้าขอลาพักงานราชการเป็นเวลาเก้าเดือนก็แล้วกัน”

หยางเซิง “...”

แค่ท่านลาพักห้าวัน ฝ่าบาทก็แทบจะเขวี้ยงฎีกาใส่แล้วนะพ่ะย่ะค่ะ

หากพระองค์ลาพักเก้าเดือนจริง ฝ่าบาทมิเสด็จมาเผาตำหนักบูรพาเลยหรือ?

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: พระชายาของท่านอ๋องธงแดง NC