พระชายาของท่านอ๋องธงแดง NC นิยาย บท 265

265 /282

วันเวลาพัดผ่านไปสองเดือนอย่างรวดเร็ว แม้ว่าเรือนร่างของฉินเจียวเยี่ยนจะยังคงบอบบาง แต่ครรภ์ของนางกลับใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ด้วยการดูแลทะนุถนอมเป็นอย่างดีจากเซียวชิงเฟิง

หลังจากที่อายุครรภ์ของฉินเจียวเยี่ยนล่วงเข้าเดือนแปดย่างเข้าเดือนเก้า ใกล้ถึงกำหนดคลอดที่หมอหลวงและหมอตำแยต่างคาดการณ์ไว้ เซียวชิงเฟิงก็ทูลขอพระบรมราชานุญาตจากฮ่องเต้เจิ้นหลงในการตรวจฎีกาที่ตำหนักบูรพาแทนจนกว่าฉินเจียวเยี่ยนจะอยู่ไฟเป็นระยะเวลาหนึ่งร้อยวันเสร็จสิ้น

คงไม่ต้องคาดเดากันว่า ฮ่องเต้เจิ้นหลงจะมีพระพักตร์เช่นไร แต่สุดท้าย ฝ่าบาทก็ไม่อาจหักพระทัยเขวี้ยงฎีกาใส่หน้าพระราชโอรสองค์โปรดองค์นี้ได้ ทำได้เพียงกัดพระทนต์อนุญาตไปอย่างจำพระทัย

แม้ว่า พระราชนัดดาที่ใกล้ประสูติพระองค์นี้ จะมิใช่พระราชนัดดาองค์แรกของฮ่องเต้เจิ้นหลง หากแต่เป็นพระราชนัดดาที่ประสูติจากไท่จื่อ ที่มีสายเลือดของชุยเสียนเฟย สนมที่ทรงรักมากที่สุด ฮ่องเต้เจิ้นหลงจึงแทบจะตามใจทุกอย่าง

เซียวชิงเฟิงคิดคำนวณเตรียมการทุกอย่างไว้อย่างพร้อมสรรพ จัดเตรียมห้องเตรียมคลอดให้พร้อมใช้งานตลอดเวลา บรรดาหมอตำแยและหมอหลวงพำนักรอที่ตำหนักบูรพา รวมถึงการซักซ้อมสาวใช้ และอุปกรณ์ต่าง ๆ ที่จำเป็นต้องใช้งาน

ฉินเจียวเยี่ยนได้แต่นอนหลับตาเอนกายอาบแดดยามซื่ออยู่บนเก้าอี้ไม้กลางสวนในตำหนักบูรพา โดยมีชุนเถาและชุนหลิ่วช่วยนวดคลายความเมื่อยล้า

สาวใช้ก็ได้เข้ามารายงาน “ทูลไท่จื่อเฟย ท่านหญิงหมิ่นและฮูหยินจวนซ่านเต๋อโหวมาขอเข้าเฝ้าเพคะ”

“ท่านแม่และพี่หญิงหรือ?” ฉินเจียวเยี่ยนยกเปลือกตาขึ้นมาในทันที น้ำเสียงสดใสสดชื่น เมื่อจะได้เจอหน้ามารดาและพี่สาว “ไปพาเข้ามาเถิด”

“เพคะ” สาวใช้ยอบกายอย่างนอบน้อม แล้วล่าถอยออกไป

เพียงไม่ถึงหนึ่งจิบชา หลินซื่อก็เดินเข้ามาพร้อมฉินเยี่ยนฟาง รอยยิ้มสูงวัยปรากฏอย่างชัดเจน ฉินเจียวเยี่ยนพยายามยันกายลุกขึ้นนั่งอย่างลำบาก โดยมีชุนเถาและชุนหลิ่วช่วยประคอง

หลินซื่อเห็นดังนั้น จึงปราดเข้าไปช่วยประคองอีกแรง “ครรภ์เจ้าใหญ่นัก อาเป่าจะต้องแข็งแรงเป็นแน่”

ฉินเจียวเยี่ยนพยักหน้ารับ “ลูกว่า อาเป่าใกล้อยากจะเจอท่านยายแล้วเป็นแน่”

“เจ้าปวดท้องแล้วรึ?” หลินซื่อถามอย่างร้อนรนด้วยความกังวล

“ยังเจ้าค่ะ แต่ลูกรู้สึกได้ว่า ไม่น่าจะเกินวันสองวันนี้”

ฉินเยี่ยนฟางได้ยินดังนั้น ก็ขมวดคิ้วเป็นห่วง “แล้วในตำหนักจัดเตรียมหมอตำแยไว้แล้วหรือไม่?”