พระชายาของท่านอ๋องธงแดง NC นิยาย บท 267
บานประตูห้องเตรียมคลอดปิดลง เซียวชิงเฟิง หลินซื่อ และฉินเยี่ยนฟางยืนรออยู่ที่หน้าห้องอย่างเป็นกังวล เสียงร้องครวญครางของฉินเจียวเยี่ยนดังก้องอยู่ในห้องอย่างน่าหวาดกลัว
หลินซื่อได้ยินเช่นนั้น ก็กลัวว่า จะทำให้ฉินเยี่ยนฟางหวาดกลัวการคลอดบุตรไปด้วย จึงเรียกชุนหลิ่วให้มาพาฉินเยี่ยนฟางไปพักที่ศาลากลางสวนเสียก่อน
ภายในห้องเตรียมคลอดตกแต่งด้วยผ้าขาวสะอาดตาและฉากกั้นที่กางออก เพื่อความเป็นส่วนตัวและความสะอาด แม้แต่แสงเทียนก็ถูกลดทอนลงเหลือเพียงความสลัว
หมอตำแยมากประสบการณ์สองนาง และสาวใช้อีกหลายคน วิ่งวุ่นกันอยู่ในห้องอย่างตึงเครียด ใบหน้าของพวกนางเต็มไปด้วยเหงื่อและแววความกังวล
ทันทีที่ไท่จื่อเฟยถูกประคองวางลงบนเตียงที่ปูด้วยผ้าขาวสะอาด นางกำนัลก็รีบถอยออกไปยืนล้อมวงอย่างเงียบเชียบ เหลือเพียงหมอตำแยผู้สูงวัยสองนางที่ก้าวเข้ามาใกล้
หมอตำแยผู้หนึ่ง ใบหน้าเปื้อนริ้วรอยแห่งประสบการณ์ ความกังวลฉายชัดในแววตา ขณะที่นางค้อมตัวลงข้างเตียง มือเหี่ยวย่นแต่แผ่วเบาของนางค่อย ๆ สอดเข้าไปใต้ผ้าห่มที่คลุมร่างของไท่จื่อเฟย เพื่อคลำตรวจบริเวณพระครรภ์อย่างพิถีพิถัน หมอตำแยหลับตาลงเล็กน้อย เพื่อตั้งใจสัมผัสการบีบตัวของมดลูกและตำแหน่งของทารกในครรภ์
ในขณะเดียวกัน หมอตำแยอีกนางหนึ่ง ก็รีบเข้ามาจับชีพจรที่ข้อมือของไท่จื่อเฟยอย่างรวดเร็ว สีหน้าของนางเคร่งเครียด คิ้วขมวดเข้าหากันเล็กน้อย นางนับจังหวะการเต้นของชีพจรอย่างตั้งใจ เพื่อประเมินความแข็งแรงของพระวรกายและความถี่ของการบีบรัดตัวของมดลูก
ภายในห้องที่เคยเงียบสงัด ตอนนี้ ได้ยินเพียงเสียงลมหายใจที่หนักหน่วงของไท่จื่อเฟยที่ต้องทนกับความเจ็บปวด กับเสียงกระซิบกระซาบเบา ๆ ของหมอตำแยทั้งสองที่กำลังปรึกษาหารือกันถึงอาการที่ตรวจพบ
“ชีพจรเร็วและแรงกว่าเมื่อครู่ ภายในบีบตัวถี่ขึ้นแล้ว” หมอตำแยที่จับชีพจรกระซิบ
“ใช่... ทารกกำลังเตรียมพร้อมแล้ว” หมอตำแยอีกนางตอบเสียงเบา “ใกล้ได้เวลาแล้ว”
พวกนางเงยหน้าขึ้นมองกันและกันแวบหนึ่ง แววตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและจริงจัง ก่อนที่หมอตำแยผู้เป็นหัวหน้าจะหันไปสั่งสาวใช้ด้วยเสียงที่หนักแน่นแต่ยังคงความเยือกเย็น
“เตรียมน้ำร้อนเพิ่ม! ผ้าสะอาดอีก!!”
“อุแว๊! อุแว๊!” เสียงร้องแหลมเล็กของทารกแรกเกิดดังก้องไปทั่วห้อง! ทำลายความเงียบและความตึงเครียดที่ปกคลุมมานานลงอย่างสิ้นเชิง
หมอตำแยผู้ทำคลอดรีบรับร่างน้อย ๆ ที่แดงก่ำและเปื้อนคราบเลือดมาไว้ในอ้อมแขนอย่างชำนาญ มืออีกข้างผูกและตัดสายสะดืออย่างรวดเร็ว ก่อนจะห่อหุ้มร่างเล็กด้วยผ้าสะอาดที่เตรียมไว้
“ไท่จื่อเฟย ขอแสดงความยินดีด้วยเพคะ! เป็นพระราชโอรสเพคะ!” หมอตำแยโค้งคำนับด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มและน้ำตาคลอเบ้า แววตาเต็มไปด้วยความปีติยินดีที่ได้ทำหน้าที่อันสำคัญนี้สำเร็จลุล่วงด้วยดี
หมอตำแยค่อย ๆ อุ้มทารกน้อยมาวางไว้ข้างพระวรกายของไท่จื่อเฟย ฉินเจียวเยี่ยนมองลูกน้อยด้วยสายตาอ่อนโยน
แววตาเต็มไปด้วยความรักและความสุขที่ยากจะบรรยาย แม้จะเหนื่อยล้าจนแทบหมดสติ แต่รอยยิ้มบาง ๆ ก็ผุดขึ้นบนใบหน้า บ่งบอกถึงความปีติที่ได้เห็นหน้าเลือดเนื้อเชื้อไขของตนเองอย่างปลอดภัยในที่สุด
บทใหม่
ตอนฟรี
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: พระชายาของท่านอ๋องธงแดง NC
เมื่อไหร่ตอนใหม่จะมาหรอคะ รอนานจุงเบย อดใจไม่ไหว 🥹...