พระชายาของท่านอ๋องธงแดง NC นิยาย บท 270

หลังจากคลอดเซียวชิงเจ๋อ ฉินเจียวเยี่ยนก็เริ่มต้นช่วงเวลาที่ต้องอยู่ไฟเป็นระยะเวลาสามเดือนเต็มในเรือนรับรองที่ถูกจัดเตรียมไว้เป็นพิเศษ

กลิ่นหอมจาง ๆ ของสมุนไพรจีนอบอวลอยู่ในอากาศตลอดเวลา พร้อมกับกลิ่นอายอบอุ่นจากเตาถ่านเล็ก ๆ ที่ตั้งอยู่ในมุมห้อง ซึ่งหนิงซูเฟยได้จัดหานางกำนัลจากวังหลวงให้มาเป็นผู้ดูแลการอยู่ไฟโดยเฉพาะ พวกนางจะคอยดูแลปรนนิบัติอย่างใกล้ชิด

ในเวลากลางวัน ห้องบรรทมของไท่จื่อเฟยแทบจะไม่มีแสงแดดจ้าเล็ดลอดเข้ามาได้เลย ผ้าม่านเนื้อหนาสีเข้มถูกปิดทึบ มีเพียงแสงสลัว ๆ จากตะเกียงที่จุดทิ้งไว้เพื่อให้พอเห็นทางเดิน

หมอหลวงและหมอตำแยจะแวะเวียนมาตรวจชีพจรและอาการของนางเป็นประจำทุกวัน พร้อมกำชับเรื่องอาหารและยาบำรุงอย่างเข้มงวด

อาหารทุกมื้อของฉินเจียวเยี่ยนคือ ซุปบำรุงกำลังที่มีส่วนผสมของสมุนไพรหลากหลายชนิด เนื้อสัตว์ตุ๋นจนเปื่อยนุ่ม หรือโจ๊กอุ่น ๆ ที่ปราศจากเครื่องเทศกลิ่นฉุน ชุนเถาจะช่วยป้อนบนเตียง เพราะฉินเจียวเยี่ยนได้รับอนุญาตให้ลุกจากเตียงได้เพียงไม่กี่ครั้งต่อวัน เพื่อทำกิจส่วนตัวเท่านั้น

ยิ่งยามค่ำคืนที่เงียบสงัดและมืดมิด มีเพียงแสงจันทร์สลัว ๆ ที่ส่องผ่านช่องหน้าต่างเข้ามาได้บ้าง พร้อมกับเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของโอรสองค์น้อยอย่างเซียวชิงเจ๋อที่นอนหลับปุ๋ยอยู่ในเปลข้างเตียง

สาวใช้จะผลัดเปลี่ยนเวรกันเฝ้ายามตลอดคืน เพื่อให้แน่ใจว่าไฟในเตายาจะยังคงคุกรุ่นอยู่ และอุณหภูมิในห้องจะคงที่ เพื่อให้ไท่จื่อเฟยจะรู้สึกถึงความร้อนชื้นที่โอบล้อมกายอยู่ตลอดเวลา ทั้งจากผ้าห่มเนื้อหนาที่คลุมกาย และจากไออุ่นของสมุนไพรที่ประคบประหงมร่างกายที่อ่อนล้า

ตลอดสามเดือนของการอยู่ไฟ ฉินเจียวเยี่ยนแทบจะไม่ได้มองเห็นโลกภายนอกเลย ไม่ได้สัมผัสสายลม ไม่ได้เห็นแสงแดดโดยตรง และไม่ได้ออกกำลังกายมากไปกว่าการพลิกตัวบนเตียง

แต่ฉินเจียวเยี่ยนก็ไม่ได้รู้สึกเดือดร้อนสิ่งใด เพราะตลอดช่วงสามเดือนนั้น เซียวชิงเฟิงมักจะแวะเวียนเข้ามาเยี่ยมเยียนนางอยู่เสมอ พร้อมกับเล่าเรื่องต่าง ๆ นอกตำหนักให้นางรับรู้ทุกความเป็นไป

แม้ว่า ตัวเขาจะต้องยืนเล่าตามระยะห่างที่หมอตำแยกำชับ ด้วยสตรีหลังคลอดจะมีชี่และเลือดลมพร่องไปมาก ร่างกายอยู่ในสภาวะหยางอ่อนแอและยินสูงขึ้น นับว่า ร่างกายไม่สมดุล

การสัมผัสใกล้ชิดกับบุรุษที่มีพลังหยางสูง อาจทำให้สตรีฟื้นตัวได้ยาก เนื่องจากพลังชี่เสียสมดุล และนำไปสู่อาการเจ็บป่วยในระยะยาว เพราะเกิดจากการดูแลตัวเองไม่ดีพอในช่วงอยู่ไฟ

เส้นผมสีดำเงางามเกล้าเป็นมวยเรียบง่าย ประดับด้วยปิ่นปักผมหยกสีขาวน้ำแข็งที่แกะสลักเป็นรูปนกยวนยาง แต่งหน้าด้วยเครื่องประทินโฉมจากร้านเยว่หรง ขับผิวให้ดูงดงามอย่างธรรมชาติ

ระหว่างที่ชุนหลิ่วช่วยจัดแต่งชุดให้เรียบร้อย ประตูห้องก็ถูกเปิดออกช้า ๆ พร้อมกับเงาร่างสูงใหญ่ของเซียวชิงเฟิงที่ก้าวเข้ามา ดวงตาดอกท้อคมกริบของเขาจับจ้องไปยังไท่จื่อเฟยทันที

รอยยิ้มอบอุ่นปรากฏขึ้นบนใบหน้า เมื่อได้เห็นฉินเจียวเยี่ยนในชุดที่สดใสและดูแข็งแรงขึ้นกว่าเมื่อสามเดือนก่อนมาก

เขาเดินตรงเข้ามาหาฉินเจียวเยี่ยนอย่างรวดเร็ว ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความรักและความคิดถึง เขายื่นมือออกไปจับมือเรียวของนางไว้เบา ๆ แล้วกล่าวอย่างอบอุ่น

“พี่มารับเจ้าแล้ว เสี่ยวเยี่ยน”