เข้าสู่ระบบผ่าน

พระชายาของท่านอ๋องธงแดง NC นิยาย บท 272

เซียวชิงเฟิงเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง เมื่อได้ยินฉินเจียวเยี่ยนกล่าวเช่นนั้น อีกทั้งท่าทางอ้าแขนเรียวออกกว้าง เพื่อเติมเต็มปรารถนาของเขา

“ดะ... ได้หรือ?” เสียงทุ้มถามด้วยความตะกุกตะกัก

ฉินเจียวเยี่ยนเอียงคอส่งรอยยิ้มบาง “แล้วเหตุใดจึงจะไม่ได้เล่าเพคะ?”

สิ้นเสียงอนุญาต เซียวชิงเฟิงก็ลุกพรวดจากเก้าอี้ ก้าวขายาว ๆ ไปคุกเข่าชิดริมเตียงแทรกตรงกลางหว่างขาของอีกฝ่าย ใบหน้าหล่อเหลาคมคายอยู่ในระดับเดียวกับทรวงอกกลมกลึงพอดิบพอดี

“ข้าสามารถดูดได้จริง ๆ หรือ?” เซียวชิงเฟิงเงยหน้าถามซ้ำอีกครั้งอย่างไม่แน่ใจ ใบหน้านั้นเต็มไปด้วยความไม่มั่นใจ แลดูน่ารักจนฉินเจียวเยี่ยนอดใจไม่ไหว ต้องยกมือขึ้นมาหยิกสองแก้มไปมา

“ท่านพี่ทำราวกับว่าไม่เคยดูดเช่นนั้นแหละ” ฉินเจียวเยี่ยนบ่นแกมระอา ก่อนจะสะดุ้งสุดตัว “อ๊ะ!”

ริมฝีปากหนาของเซียวชิงเฟิงอ้างับยอดเม็ดอิงเถาข้างเดียวกับที่เซียวชิงเจ๋อดูด คราบน้ำลายของบุตรชายยังคงเปียกชื้น แต่เขาก็ไม่ได้คิดรังเกียจ ตวัดปลายลิ้นเลียรอบเม็ดเล็กนั้นอย่างรักใคร่

สิ่งนี้เคยเป็นของเขามาก่อน...

แต่สิ่งที่ทำให้เซียวชิงเฟิงรู้สึกแปลกไปคือ เมื่อเขาตวัดปลายลิ้น ออกแรงดูด กลับมีของเหลวรสหวานเล็กน้อยไหลเข้าปากของเขาด้วย

นี่สินะ น้ำนมจากอกของแม่...

มือหยาบกร้านคว้าหมับเข้าที่เอวคอดเปลือยเปล่า ก่อนจะลูบไล้ไปตามผิวเนียนที่เขาคิดถึง ด้วยช่วงบนของฉินเจียวเยี่ยนเปลือยเปล่า เพราะนางถอดเสื้อคลุมออกไปตั้งแต่ตอนที่ให้นมบุตรชาย

สองมือหนาของเซียวชิงเฟิงลูบไล้สัมผัสไปมาทั่วเรือนร่างของชายาอย่างคิดถึง ด้วยห่างหายจากการเชื่อมความสัมพันธ์กันมามากกว่าสามเดือน แม้ว่า ฉินเจียวเยี่ยนจะพร่ำบอกให้เขาสามารถไปปลดปล่อยความสุขที่หอไป่ฮวาก่อนก็ได้

หากแต่เซียวชิงเฟิงก็ไม่ยอมไป เขาเพียงแต่คิดว่า ฉินเจียวเยี่ยนกำลังลำบากตั้งครรภ์ลูกของเขา แล้วเหตุใดเขาจึงต้องไปแสวงหาความสุขเพียงลำพังด้วย ครั้นเป็นสามีภรรยากัน หากเขาจะมีความสุข เสี่ยวเยี่ยนของเขาก็ต้องมีความสุขด้วย

และเวลานี้ก็คือเวลาที่เขารอคอย เพราะเขาแอบไปสอบถามทั้งหมอหลวงและหมอตำแยไว้แล้วว่า หลังจากที่สตรีมีครรภ์คลอดบุตรแล้ว สามารถร่วมอภิรมย์ได้ในยามใด จึงจะไม่ส่งผลกระทบต่อร่างกาย

หมอหลวงและหมอตำแยต่างก็บอกว่า ควรรอให้ไท่จื่อเฟยอยู่ไฟเสร็จเรียบร้อยก่อน แล้วเมื่อตรวจชีพจรอีกครั้ง หมอหลวงและหมอตำแยหลายคนก็ล้วนแต่มายืนยันกับเขาว่า บัดนี้ ไท่จื่อเฟยมีสุขภาพแข็งแรงดีแล้ว สามารถร่วมชมลมวสันต์กับเขาได้อย่างไม่มีปัญหา

“เพราะเจ้าต้องอยู่ไฟ จึงต้องปล่อยให้เจ้านอนเพียงลำพัง” เซียวชิงเฟิงกระซิบเสียงแหบพร่า “คืนนี้ ให้พี่ได้อยู่ดูแลเจ้าเถิดหนา”

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: พระชายาของท่านอ๋องธงแดง NC