ร้านค้าจากแดนสวรรค์ (仙界淘宝) ข้ามได้รีรันเฉยๆของเก่าหาย นิยาย บท 253

บทที่ 253 ล็อกเป้าหมาย

จิตศักดิ์สิทธิ์ของฉิงเทียนได้ทำการจับตำแหน่งของเจ้าปีศาจจิตใจเรียบร้อยแล้วซึ่งพบว่าเจ้าปีศาจจิตใจนั้นอยู่ ซึ่งพบว่าเจ้าปีศาจจิตใจนั้นอยู่เหนือหัวของฉิงเทียนนี่เอง ฉิงเทียนจึงได้ย้ายพลังจิตศักดิ์สิทธิ์ของเขาทั้งหมดไปที่ตำแหน่งของเจ้าปีศาจ

ด้วยเสียงดัง “ตูม” เจ้าปีศาจจิตใจก็ได้หลุดมาจากมิติ! แล้วเจ้าปีศาจก็ได้ปรากฏตัวออกมาให้เห็น!

เซียนทั้ง 4 คนที่หมายจะโจมตีฉิงเทียนนั้นก็ได้เปลี่ยนเป้าหมายไปที่ตรงนั้นทันที แล้วเข้าไปล้อมเจ้าปีศาจอย่างรวดเร็ว! แม้แต่องค์เง็กเซียนที่สีหน้าซีดเซียวเมื่อสักครู่นั้นก็ได้มาด้วย โดยสีหน้าที่อ่อนแรงนั้นได้หายไปไหนไม่รู้แล้ว

เจ้าปีศาจจิตใจตกใจ และสิ่งที่มันคิดได้อย่างแรกคือหนีกลับเข้าไปในมิติอีกครั้ง แต่ในเวลานี้มีหรือที่ฉิงเทียนจะปล่อยให้มันทำได้สำเร็จ? เขาได้สร้างมิติบริเวณนี้ให้กลายเป็นเหมือนกับกำแพงเหล็กเรียบร้อยแล้ว!

แล้วเจ้าปีศาจก็ได้ท่องคาถาด้วยเสียงเบาๆ แต่เขาก็พบว่าไม่ว่าเขาจะท่องคาถาสักเท่าไร ก็ไม่สามารถกลับเข้าไปในช่องมิติได้เลย เรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นได้อย่างไร ทำไมเราถึงไม่สามารถควบคุมโลกนี้ได้เลยล่ะ, เจ้าปีศาจจิตใจคิดในใจ

ทำไมเจ้าปีศาจจิตใจถึงได้ดูเหมือนกับหั่วเอี๋ยนนักนะ, ฉิงเทียนพูดในใจด้วยความตกใจ เจ้าปีศาจตนนี้ช่างมีหน้าตาเหมือนกับคนที่เขาทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดอะไรอย่างนี้

ฉิงเทียนแค่คิดในใจและไม่เก็บมาใส่ใจมากนัก “ฮ่าๆ จะหนีไปไหนล่ะเจ้าปีศาจจิตใจ มิติบริเวณนี้ถูกปิดโดยผมหมดแล้ว อย่าคิดหนีอีกเลย!” ฉิงเทียนพูดพร้อมกับยิ้มขณะที่เดินเข้าไปหาเจ้าปีศาจ

เจ้าปีศาจจึงได้เลิกพยายามต่อ เมื่อเขารู้ตัวว่าเขาถูกหลอกเสียแล้ว แต่ก็ได้รีบคิดหาทางหนีออกจากสถานการณ์นี้แทน แล้วมันก็ได้พูดขึ้นมาเพื่อหาเรื่องประวิงเวลา “พวกแกพูดถึงเรื่องอะไรกัน? ผมคิดผู้บริหารสำนักงานจัดสรรเวลานะ”

เมื่อเห็นเจ้าปีศาจที่ยังแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง องค์เง็กเซียนก็ได้เดินไปด้านหน้ามันอย่างช้าๆแล้วหัวเราะเบาๆ “อย่างแกล้งทำเป็นไม่รู้ไปหน่อยเลยเจ้าปีศาจจิตใจ เจ้าคิดว่าพวกข้าไม่รู้อย่างนั้นเหรอ?”

ฉิงเทียนก็ได้พูดบ้าง แล้วมองไปที่เจ้าปีศาจพร้อมกับยิ้ม “เจ้าปีศาจจิตใจ โลกนี้ถูกสร้างขึ้นมาโดยอาศัยความทรงจำของผม คราวนี้แกหมดโอกาสที่จะหนีออกไปจากที่นี่แล้ว”

เจ้าปีศาจจิตใจนั้นถูกฉิงเทียนมองอย่างทะลุปรุโปร่งแล้ว แต่ก็ยังแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องต่อแล้วหัวเราะ “คิดว่าจะจับข้าได้งั้นเหรอ?”

“งั้นก็มาดูกันว่าใครมันจะแน่กว่าใคร” ฉิงเทียนยิ้มอย่างดูถูก แล้วคิดว่ามีทั้ง 4 เซียนและองค์เง็กเซียนอยู่กับเขาด้วยเช่นนี้ เจ้าปีศาจจิตใจหมดทางหนีแน่นอน!

“เลิกคุยกับเขาเถอะ พวกเรารีบจัดการเขาแล้วกลับไปยังโลกความจริงกันเถอะ!” เซียนอวี้ชิงพูดอย่างดูถูกถ้าไม่ใช่เพราะพลังของเจ้าปีศาจนี้ เขาคงจัดการเป่าให้มันตายในลมหายใจเดียวไปแล้ว

“ได้เลย!” แล้วทั้ง 5 คนก็ผงกหัวพร้อมกัน! และในขณะเดียวกัน พวกเขาก็ได้รีบพุ่งเข้าหาเจ้าปีศาจจิตใจ ด้วยพลังมหาศาลของทั้ง 5 คน ได้พลุ่งพล่านออกมาไปยังท้องฟ้าและได้ปล่อยพลังออกไปพร้อมกับหมัด

มิติรอบๆมีรอยแตก และมิติมืดก็ได้ปริแตกออกมาแล้วมีกระแสพลังดูดออกมาจากช่องที่เปิดนั้นราวกับปากขนาดใหญ่ที่ดูดกลืนทุกสิ่งเข้าไป

ฉิงเทียนก็ตกใจมากที่องค์เง็กเซียนกับเซียนอีก 4 คนนั้นมีพลังมหาศาลอย่างมากแม้แต่ในโลกจินตนาการนี้ พลังของเง็กเซียนที่ใช้ออกมาเมื่อสักครู่นั้นเป็นเพียงแค่เด็กๆเท่านั้น!

ในเวลานี้เจ้าปีศาจจิตใจนั้นทำได้แค่ตั้งรับเท่านั้น เมื่อถูกล้อมโดยองค์เง็กเซียนและพรรคพวกเช่นนี้แล้ว พวกเขาย่อมไม่ปล่อยให้เขาหนีไปได้อย่างแน่นอน

เจ้าปีศาจจิตใจจึงรู้สึกแย่มาก แต่ในเวลานี้มันก็ได้ความคิดอย่างมาก แล้วก็ได้ใช้พลังควบคุมสิ่งรอบๆสร้างกำแพงขึ้นมาตรงหน้ามัน ราวกับมีกระจกใสโผล่ขึ้นมาตรงหน้า ถึงแม้ว่าฉิงเทียนจะทำการควบคุมมิติรอบๆเอาไว้แล้ว ทำให้เจ้าปีศาจไม่สามารถควบคุมสิ่งต่างๆได้ดั่งใจ แต่เจ้าปีศาจก็ยังพอที่จะสร้างกำแพงได้อยู่!

“หึ ลูกไม้ตื้นๆ!” เซียนอวี้ชิงพูดขึ้นมา และในขณะเดียวกัน 4 คนที่เหลือก็ได้ทำสีหน้าดูถูกเช่นกัน แล้วทั้ง 5 คน ก็ได้เพิ่มพลังหมัดให้มากขึ้นไปอีก

ฉิงเทียนก็ได้อธิบายอย่างช้าๆชัดๆ “จริงๆแล้วโลกที่พวกเราอยู่ตอนนี้เป็นแค่ของปลอมเท่านั้น!”

“อะไรนะของปลอม?” เฉียงเวยนั้นมีสีหน้าไม่ประหลาดใจเท่าไร แต่ก็ยังตกใจอยู่หน่อยๆ! โลกที่เธออาศัยอยู่ตั้งแต่เด็กจนโตนั้นเป็นแค่ของปลอม เรื่องแบบนี้ไม่ว่าใครก็ไม่อยากจะเชื่อ

เมื่อเห็นว่าเฉียงเวยนั้นมีทีท่าไม่เชื่อ ฉิงเทียนจึงได้จับมือของเธอแล้วปลอบเธอ “โลกนี้นั้นเป็นโลกที่เจ้าปีศาจจิตใจสร้างขึ้นมา ซึ่งเจ้าปีศาจตนนี้ก็คือผู้บริหารของสำนักงานจัดสรรเวลานั่นเอง เขาเป็นผู้ที่สร้างโลกนี้ขึ้นมาโดยอาศัยความทรงจำของผม”

ในเวลานี้เฉียงเวยถึงกับนิ่งสนิทไป ถ้าที่ฉิงเทียนพูดเป็นเรื่องจริง ถ้าอย่างนั้นเธอเป็นแค่ของปลอมอย่างนั้นเหรอ?

แต่ในขณะที่ฉิงเทียนกำลังจะอธิบายอยู่นั้นเอง จู่ๆโลกก็ได้สั่นไหว แล้วมิติของทั่วทั้งโลกนี้ก็ได้แตกระแหงราวกับกระจกร้าว!

และในเวลานี้ที่การต่อสู้นั้น เจ้าปีศาจจิตใจนั้นก็ได้ราวกับเป็นมนุษย์ปูนปั้น แล้วร่างกายทั้งหมดของเขาก็ได้แตกออกจากกันเหมือนรูปปั้นร้าว

เหลือเพียงสีหน้าที่ดุดันขององค์เง็กเซียนและคนอื่นๆ “อย่าเพิ่งดีใจไป แล้วข้าจะกลับมาแน่นอน!” หลังจากที่พูดจบ เจ้าปีศาจจิตใจก็ได้แหลกสลายไปราวกับรูปปั้น

“หึ เป็นแค่เจ้าปีศาจตัวจ้อยแต่กลับทำให้พวกเราต้องเข้ามายุ่งเช่นนี้ ถือเป็นโชคของแกแล้ว” เซียนอวี้ชิงมองไปที่เจ้าปีศาจที่พังทลายไปอย่างดูถูก!

ในเวลานี้เฉียงเวยก็ได้ฟื้นจากอาการตกใจ แล้วเธอก็ได้เริ่มเชื่อแล้วว่าที่ฉิงเทียนพูดนั้นเป็นความจริง เพราะในขณะนี้เธอเริ่มรู้สึกได้ว่าตัวของเธอนั้นกำลังจะหายไป

ฉิงเทียนจึงได้รีบตะโกนบอกไป “ไม่เป็นไรนะเฉียงเวย คุณจะได้กลับมาชีวิตอีกแน่” หลังจากที่ฉิงเทียนพูดจบ เขาก็รู้สึกได้ถึงความมืดเข้ามาถาโถมใส่เขาอีกครั้ง แล้วฉิงเทียนก็รู้สึกได้ว่าสติของเขานั้นได้หายไป ฉิงเทียนจึงได้รู้ว่าโลกของเจ้าปีศาจจิตใจนั้นได้สลายไปแล้ว และเขาก็กำลังกลับสู่โลกของความจริง