ร้านค้าจากแดนสวรรค์ (仙界淘宝) ข้ามได้รีรันเฉยๆของเก่าหาย นิยาย บท 361

บทที่ 361 เลือดอีกาทองคำ

ฉิงเทียนจึงได้รีบค้นหารายชื่อติดต่อซุนหงอคงในถาวเป่าสวรรค์ทันที

ฉิงเทียน: พี่ซุนอยู่ไหมครับ?

หลังจากนั้นไม่นาน ซุนหงอคงก็ได้ตอบกลับมา: น้องฉิงมีอะไรรึ? หรือว่ามีปัญหาอะไรกับออเดอร์ชุดกี่เพ้าอย่างนั้นเหรอ? ไม่ว่าจะมีปัญหาอะไร เจ้าน้องชายจะต้องซื้อมาให้ข้าให้ได้นะไม่ว่าจะกี่ปีก็ตาม! เจ้าไม่รู้หรอกว่าอาซ้อของเจ้าจื่อเสียนั้นเอาแต่บิดหูข้าอยู่ทุกวันเลยรู้ไหม ข้าจะเป็นบ้าอยู่แล้วน้องฉิง ในอนาคตชีวิตของข้าจะสงบสุขหรือไม่ขึ้นอยู่กับเจ้าแล้ว! 😭😭😭

เมื่อเห็นซุนหงอคงนั้นกลัวนางฟ้าจื่อเสียขนาดนั้นแล้ว เขาก็ได้รีบตอบกลับไป: พี่ลิงครับ ไม่ต้องกังวลเรื่องของชุดกี่เพ้าของอาซ้อนะครับ ผมจะจัดการให้เรียบร้อยแน่นอน ที่ผมติดต่อมาเพราะมีเรื่องอื่นอยากจะถามครับ

ซุนหงอคง: แล้วก็ไม่รีบบอกเล่าน้องฉิง เจ้าทำเอาหัวใจข้าแทบจะทะลักออกมาอยู่แล้ว มีอะไรให้ข้าช่วยอย่างนั้นรึ?

ซุนหงอคงที่อยู่ที่เขาฮัวกั่วซานนั้นก็ได้เหงื่อออกเป็นสายแล้วส่งข้อความมาต่อ: ขอเพียงเอาชุดกี่เพ้ามาให้ได้ก็พอ!

ถ้าเหตุการณ์ในตอนนี้ถูกเห็นในคนอื่นแล้ว เขาที่เป็นเหมือนดั่งเทพไร้กฎที่เคยก่อความวุ่นวายในสวรรค์มาแล้วนั้น กลับต้องมากลัวจนหัวหดเช่นนี้

ฉิงเทียน: พี่ลิงครับ พี่พอจะรู้จักคนของอีกาทองคำบ้างไหมครับ? หลังจากที่ส่งข้อความไป ฉิงเทียนก็ได้จ้องไปที่หน้าจอและรอคำตอบของซุนหงอคงอย่างกระวนกระวาย ซึ่งเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับการบำเพ็ญเพียรหลังจากนี้ของซูเสวี่ย ดังนั้นฉิงเทียนจึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกกระวนกระวาย

ส่วนซุนหงอคงแก่งเขาฮัวกั่วซานก็ได้รู้สึกสงสัยแล้วพูดกับตัวเอง “เจ้าพวกเผ่าอีกาทองคำนั้นล้วนแต่เป็นหัวที่เย่อหยิ่งและสายตาก็มองสูงยิ่งกว่าฟ้าเสียอีก ไม่รู้เลยว่าน้องฉิงนั้นจะอยากติดต่อกับคนพวกนั้นไปทำไม?”

ซุนหงอคงเกาหูของเขาแล้วตอบกลับไป: ข้าก็พอจะรู้จักคนของเผ่าอีกาทองคำอยู่บ้างนะน้องชาย แต่คนพวกนั้นมันเอาแต่เงยหน้ามองฟ้าเท่านั้น ข้าไม่รู้หรอกนะว่าน้องชายจะตามหาพวกเขาไปทำไม? แต่ข้าจะดึงพวกเขาเข้ากลุ่มให้ก็แล้วกัน

ฉิงเทียนอ่านข้อความของซุนหงอคง แล้วทันใดนั้นโทรศัพท์ของเขาก็ได้สั่นขึ้นมาทันใด

“ลู่จ้าวได้เข้าร่วมกลุ่มแล้ว”

“ลู่ฮ่าวได้เข้าร่วมกลุ่มแล้ว”

“ทั้งสองคนนี้น่าจะเป็นคนของอีกาทองคำที่ซุนหงอคงพูดถึงแน่ๆ!” ฉิงเทียนมองไปที่ชื่อคนที่เพิ่งเข้ากลุ่มมาทั้งสองคน

และในกลุ่มนั้นหลังจากที่มีคนเข้าใหม่มาทั้งสองคนต่างก็พากันคึกคักขึ้นมาทันที

ราชาปีศาจวัว: ฮ่าๆ มีคนเข้าใหม่สองคน ทุกคนอย่ามัวนิ่งเฉยออกมาต้อนรับคนเข้าใหม่กันหน่อยเร็ว!

ปีศาจกระดูกขาว: ว้าว ที่แท้ก็เป็นสององค์ชายมาเข้าร่วมกลุ่มนี่เอง ข้าน้อยยินดีต้อนรับทั้งสองท่าน

ราชาปีศาจมังกร: ข้าก็นึกว่าใครเข้ากลุ่มมา ที่แท้ก็เป็นพวกเจ้าสองคนนี่เอง ทำไมไม่ทักทายกับคนในกลุ่มเสียหน่อยละ

ลู่ฮ่าว: สวัสดีทุกท่าน

ลู่จ้าว: กลุ่มเขาฮัวกั่วซานทุกท่าน ข้าขอขอบคุณที่ชวนข้ามาเข้าร่วม มีอะไรสนุกๆในกลุ่มนี้บ้างหรือไม่?

องค์หญิงพัดเหล็ก: มีคนใหม่มาเข้าร่วมกลุ่มทั้งที ต้องแจกอั่งเปากันหน่อยแล้ว!

ตือโป๊ยก่าย: ใช่แล้ว อั่งเปา!

……….

หลังจากนั้นก็มีอั่งเปาจำนวนมากได้ถูกปล่อยออกมา

ฉิงเทียนยิ้มแห้งๆออกมา เขานั้นตั้งใจที่จะสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับทั้งสองคนนั้นในกลุ่มนี้ และหลังจากที่ผ่านไปได้พักใหญ่ๆ เขานั้นยังไม่ได้แม้แต่จะอ้าปากได้แต่มองดูอยู่พักใหญ่ๆ!

ลู่จ้าว: ในเมื่อคนในกลุ่มนี้ชื่นชอบอั่งเปากันมากขนาดนั้น พวกข้าก็จะแจกอั่งเปาด้วย

เมื่อลู่จ้าวได้ทำการส่งอั่งเปาออกไป ในกลุ่มก็เริ่มคึกคักกันมากขึ้น ทำให้บนจอเลื่อนขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ราชาปีศาจวัว: องค์ชายลู่จ้าวนี่ช่างมีอำนาจจริงๆ

ตือโป๊ยก่าย: มาเลยๆ ข้าพร้อมแล้ว!

“ปิ๊งป่อง”

แล้วลู่จ้าวก็ได้โยนอั่งเปาเข้ามาในกลุ่ม อังเปาขนาดใหญ่ได้ปรากฏขึ้นมาที่หน้าจอ ฉิงเทียนที่กดไม่ทันนั้น บนจอก็ได้แสดงให้เห็นว่าอั่งเปานั้นได้ถูกเอาไปแล้ว

“บ้าจริง, สู้คนพวกนี้ไม่ได้เลย ไม่ได้การ! พวกเผ่าปีศาจพวกนี้มือไวกันจริงๆ

ตรงข้ามกับฉิงเทียนที่ไม่ได้อั่งเปาไป ผู้คนที่ได้อั่งเปาไปแล้วนั้นต่างก็ออกมายินดี

ปีศาจกระดูกขาว: ข้าน้อยขอขอบคุณองค์ชายลู่สำหรับอั่งเปานี้ด้วย

ราชาปีศาจวัว: บ้าจริงเชียว ข้าได้แค่ 10 หินเซียนเอง!

นางฟ้าจื่อเสีย: ไม่นึกเลยว่า ข้าจะคว้าอั่งเปาได้ด้วย

…………….

ลู่ฮ่าว: ถ้าเช่นนั้นคนที่คว้าอั่งเปาได้ต้องเป็นคนโยนอั่งเปาต่อแล้ว

จู่ๆราชาปีศาจวัวที่คิดว่าเขานั้นคว้าอั่งเปามาได้น้อยก็ได้พูดทันที: ใช่แล้ว! คนที่คว้าอั่งเปาได้ต้องโยนต่อแล้ว?

หลังจากนั้น ฝนอั่งเปาก็โปรยปรายออกมาเป็นครั้งแรกตั้งแต่กลุ่มเขาฮัวกั่วซานได้ก่อตั้งขึ้นมา!

ในวินาทีต่อมา ที่หน้าจอโทรศัพท์ของเขาก็ได้ปรากฏข้อความขึ้นมา

นางฟ้าจื่อเสียทำการส่งอั่งเปา

ราชาปีศาจวัวทำการส่งอั่งเปา ขุนศึกเซี่ยงอวี่ทำการส่งอั่งเปา

ตือโป๊ยก่าย……..

มีข้อความส่งอั่งเปาขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง ราวกับว่าส่งอั่งเปาไม่เสียเงินสักแดง!

ในเวลานี้นิ้วของฉิงเทียนได้ทำการจิ้มรัวๆที่ตรงกลางจอโทรศัพท์ แต่ถึงเขาจะกดรัวๆก็แล้ว แต่เขาก็ยังไม่เคยคว้าอั่งเปาได้เลย บางทีก็อาจจะเป็นโชคของฉิงเทียนแล้วที่คว้าอั่งเปาไม่ได้

แล้วในตอนนั้นเองที่หน้าจอโทรศัพท์ของเขาก็ได้แสดงข้อความขึ้นมา ยินดีด้วยคุณได้รับอั่งเปาจากปีศาจกระดูกขาว

“บ้าจริง เราไปคว้าอั่งเปาเข้าจนได้!” ฉิงเทียมองไปที่หน้าจอ แล้วก็คิดว่าเขาจะเอาอะไรใส่ไปในอั่งเปาดี? หินเซียน? เขาก็ไม่ได้มีเงินเหมือนพวกปีศาจพวกนี้ด้วยที่แจกทีละ 1แสน, 2แสน, 5 แสน!

ซุนหงอคง: 2,000 หินเซียน

ลู่ฮ่าว: 5,000 หินเซียน

เมื่อเห็นราคาหินเซียนที่สูงมากขึ้นเรื่อยๆในหน้าจอโทรศัพท์แล้ว หัวใจของฉิงเทียนก็ได้เต้นเร็วมากขึ้นเรื่อยๆ! แท่งเผ็ดเล็กๆนี้แต่กลับขายได้ราคาแพงมากขนาดนี้!

รวยแน่ รวยแน่เรา! ฉิงเทียนตะโกนออกมาในใจด้วยความยินดี แต่เงินนั้นหาใช่เรื่องสำคัญในตอนนี้ สิ่งที่สำคัญที่ที่สุดในตอนนี้คือเลือดของอีกาทองคำ

ฉิงเทียนจึงได้พิมพ์ลงไปอย่างด้านๆ: เจ้าแท่งอร่อยนี้จะมีให้ได้ทานแค่ในบางโอกาสเท่านั้นครับสหาย ซึ่งผมเองก็มีอยู่แค่ห่อเดียวและผมก็ชอบมันมากด้วย เอาเป็นว่าผมยินดีที่จะแลกกับใครก็ตามที่เสนอของที่ผมอยากได้ที่สุดละกัน

ปีศาจกระดูกขาว: สหายฉิง เอาเป็นปีศาจกระดูกขาวน้อยของข้าน้อยแลกกับห่อขนมแท่งเผ็ดของเจ้าได้ไหม?

ปีศาจกระดูกขาวน้อยงั้นเหรอ? ฉิงเทียนพลันนึกภาพกระดูกขาวตัวเล็กในหัวของเขา แล้วพอตอนนอนตอนกลางคืน ก็มีหัวกะโหลกจ้องมองเขาอยู่ตลอดเวลา คิดเช่นนี้ฉิงเทียนก็หนาวสันหลังขึ้นมา! และรีบปฏิเสธทันที: ปีศาจกระดูกขาวครับ ผมไม่เอาดีกว่าครับ ผมไม่เอา!

ราชาปีศาจวัว: น้องฉิง เจ้าต้องการที่จะแลกเปลี่ยนเขาของด้วงเขายาวกับข้าไหม?

ซุนหงอคง: น้องฉิง ข้าขอแลกกับยาของไท่ซ่างเหล่าจวินกับเจ้า!

ราชาปีศาจมังกร: น้องฉิง ข้าขอแลกกับลูกแก้ววิญญาณน้ำขั้นต้นกับเจ้า หากว่าเจ้านำสิ่งนี้ไปยังแม่น้ำหรือทะเลสาบ เขาก็จะสามารถข้ามแม่น้ำได้อย่างสบาย!

เมื่อเห็นความสามารถที่ยอดเยี่ยมของลูกแก้ววิญญาณน้ำแล้ว ฉิงเทียนก็รู้สึกอยากได้ขึ้นมา จนแทบอยากที่จะเอาแท่งเผ็ดในมือของเขาไปแลกกับเขาทันที แต่เขาก็บอกไปแล้วว่าแท่งเผ็ดอันนี้หายากมาก แล้วถ้าเกิดฉิงเทียนเอาแท่งเผ็ดอีกห่อมา คนในกลุ่มก็จะรู้ว่าที่เขาบอกไปเมื่อสักครู่นั้นเป็นเรื่องโกหก!

ฉิงเทียนจึงมองไปที่จออย่างกระวนกระวาย และรอคอยคำตอบของลู่ฮ่าว ตอนแรกลู่ฮ่าวนั้นได้แสดงออกว่าเขาอยากที่จะได้แท่งเผ็ดนี้มาก แต่ทำไมเขาถึงไม่เสนออะไรมาเสียทีนะ!

รีบตอบกลับมาเร็วๆหน่อยซี่! ฉิงเทียนตะโกนในใจและจ้องไปที่จอ รอคอยำตอบของลู่ฮ่าวกับลู่จ้าว

ขณะที่รออย่างใจจดใจจ่ออยู่นั้น ข้อความของลู่ฮ่าวก็ได้ปรากฏขึ้นมาในจอโทรศัพท์ของเขา: ข้าเสนอไฟของอีกาทองคำขั้นต้น

ทันทีที่ข้อความของลู่ฮ่าวปรากฏออกมา ในกลุ่มก็พากันแตกตื่นทันที

ตือโป๊ยก่าย: ลู่ฮ่าว เจ้าถึงกับเอาไฟของอีกาทองคำมาแลกเลยเหรอ?

ราชาปีศาจมังกร: ดูเหมือนว่าเจ้าอาหารนั่นจะอร่อยเหนือความขาดหมายของข้าไปอีกนะเนี่ย!

ปีศาจกระดูกขาว: องค์ชายช่างใจป้ำเสียจริงๆ ข้าน้อยไม่อาจเทียบได้เลย

………….

มองดูท่าทีของคนในกลุ่มแล้ว ฉิงเทียนก็รู้ว่าเจ้าไฟของอีกาทองคำนั้นจะต้องเป็นอะไรที่สุดยอดมากแน่ๆ แต่ในเวลานี้ของที่สำคัญมากที่สุดสำหรับฉิงเทียนนั้นก็คือเลือดของอีกาทองคำ ดังนั้นฉิงเทียนจึงได้สะกดความต้องการของเขาเอาไว้ในใจ แล้วส่งข้อความออกไป: องค์ชายลู่ฮ่าวครับ ผมไม่อยากได้ไฟของอีกาทองคำหรอกครับ ที่ผมต้องการคืออย่างอื่นต่างหากครับ ถ้าเจ้าชายยอมแลกกับผม ผมก็ยินดีที่จะแลกกับแท่งเผ็ดทันที

ลู่ฮ่าว: โอ้ มันคืออะไรรึ? สหายฉิงเจ้าบอกกับข้ามาได้เลยว่าเจ้าต้องการอะไร แต่แท่งเผ็ดของเจ้าจะต้องเป็นของข้า

มองดูคำตอบของลู่ฮ่าวแล้ว ฉิงเทียนก็รู้สึกยินดีขึ้นมาและคิด เรานี่ช่างมีฝีปากดีจริงๆ

ฉิงเทียน: องค์ชายทั้งสองครับ ผมอยากที่จะได้เลือดของพวกคุณสัก 2 ลิตรครับ

หลังจากที่ส่งข้อความไป ฉิงเทียนก็มองไปที่จออย่างกระวนกระวาย เขาไม่รู้ว่าทั้งสองคนนั้นจะยินดีแลกกับแท่งเผ็ดหรือไม่ อย่างไรเสียมันก็เป็นเลือดของคนอื่น ไม่ว่าใครจู่ๆก็เจอคนมาขอเลือดตัวเองเช่นนี้ ก็ต้องมีลังเลกันบ้างล่ะ