ร้านค้าจากแดนสวรรค์ (仙界淘宝) ข้ามได้รีรันเฉยๆของเก่าหาย นิยาย บท 362

บทที่ 362 การสกัดพลังหยางอาทิตย์

แต่แล้วฉิงเทียนก็พบว่าเขาคิดผิด หลังจากที่ข้อความของเขาได้ส่งออกไป ไม่นานนักลู่ฮ่าวก็ได้ตอบกลับมาทันที: ตกลง ข้าจะแลกเลือดขวดหนึ่งกับขนมของเจ้า!

ฉิงเทียน: ตกลงตามนั้นครับ

หลังจากที่ส่งข้อความนั้นไป ฉิงเทียนก็ได้รับขวดหยกสีแดงในมือของเขา หลังจากที่เปิดปากขวดออกมา ก็พบกลิ่นเลือดที่รุนแรงออกมา

ขวดหยกขวดนั้นเต็มไปด้วยเลือดสีทอง เลือดสีทองนั้นไม่เพียงแต่จะเต็มไปด้วยกลิ่นเลือดแล้ว แต่ยังอุดมไปด้วยความเป็นลูกผู้ชาย ความเป็นชายที่อบอุ่นราวกับพระอาทิตย์ในฤดูหนาว

“นี่หรือเลือดของอีกาทองคำ! มันช่างเป็นของดีจริงๆ ด้วยสิ่งนี้เสวี่ยเอ๋อก็จะรอดแล้ว!” ฉิงเทียนนำขวดหยกใส่เอาไว้ในแหวนเก็บของ

หลังจากที่ฉิงเทียนใส่ขวดหยกลงในแหวนเสร็จ เขาก็พบลู่ฮ่าวที่ส่งข้อความมาเต็มหน้าจอในโทรศัพท์ของเขา

ลู่ฮ่าว: สหายฉิง รีบส่งมาให้ข้าเร็วๆสิ!

ลู่ฮ่าว: ทำไมเจ้าถึงยังไม่ส่งมาอีก!

ลู่ฮ่าว: หรือเจ้าคิดว่าเลือดที่ข้าส่งให้ไปมันน้อยไป? งั้นเอาไปเพิ่มอีกขวดไหม?

ลู่ฮ่าว: ข้ารอจนจะทนไม่ไหวแล้วนะ ส่งมาให้ข้าเร็วๆ!

ในตอนนั้นเองฉิงเทียนรู้สึกว่าเขาได้พิมพ์อะไรผิดไปหรือเปล่า? ทำไมลู่ฮ่าวถึงได้ยินยอมขนาดนั้น? นี่คือเลือดของอีกาทองคำเลยนะแล้วยังส่งมาให้ทันทีด้วย

แต่คำไหนก็ต้องเป็นคำนั้น ในฐานะที่เป็นพ่อค้าแล้วพูดคำไหนก็ต้องเป็นคำนั้น เขาบอกไปแล้วว่าขวดเดียวก็ต้องเป็นขวดเดียว และมันก็เป็นการแลกเปลี่ยนที่เกินคุ้มสำหรับแท่งเผ็ดถุงเดียวกับเลือดอีกาทองคำขวดนึง

ฉิงเทียน: ขอโทษด้วยสหายลู่ เมื่อสักครู่ผมติดธุระน่ะ เลยไม่เห็นข้อความ เดี๋ยวผมส่งแท่งเผ็ดไปให้นะ!

หลังจากนั้นฉิงเทียนก็ได้ถ่ายรูปไปที่ขนมแท่งเผ็ดห่อสุดท้ายที่วางอยู่บนโต๊ะ และส่งแท่งเผ็ดไปให้ทันที!

ทันทีที่ฉิงเทียนส่งขนมเสร็จแล้ว ทั้งกลุ่มก็นั้นก็ได้เด้งข้อความกันรัวๆอีกรอบ

ราชาปีศาจวัว: น้องฉิง เจ้าต้องการเลือดของข้าบ้างไหม? ข้ายินดีแลกกับเลือดของข้าสองขวดแลกกับแท่งเผ็ดเลยนะ ฮือๆข้าชอบแท่งเผ็ดนั่นมาก น้องฉิงเทียนได้โปรดยอมแลกกับข้าเถอะนะ ถือว่าสงสารข้าก็ได้!

ตือโป๊ยก่าย: ตาเฒ่าวัว เจ้าเป็นถึงวัวกระทิงแต่กลับทำอะไรไร้ยางอายเช่นนี้ได้ไง น้องฉิงข้ายินดีขอแลกเลือดหมู 3 ขวดกับแท่งเผ็ด?

ฉิงเทียนนั่นไม่รู้เลยว่าแท่งเผ็ดของเขานั้นได้เกิดความตกตะลึงในเผ่าปีศาจได้ขนาดไหน และทำให้เกิดสงครามใหญ่ขึ้นมา ซึ่งแน่นอนว่าเป็นเรื่องหลังจากนี้ ซึ่งในเวลานี้ฉิงเทียนนั้นได้โทรศัพท์ไปหาซูเสวี่ยให้เธอรีบกลับมา!

“เกิดอะไรขึ้นเหรอฉิงเทียน? ทำไมถึงได้ให้ฉันรีบกลับบ้านเหรอ?” ซูเสวี่ยวางกระเป๋าเอาไว้บนโต๊ะแล้วถาม

“แน่นอนอยู่แล้วว่าจะต้องมีเรื่องดีน่ะสิ” ฉิงเทียนดึงซูเสวี่ยเข้ามาหาพร้อมกับยิ้มแบบกรุ้มกริ่มบนใบหน้าของเขา และหยิบเขาขวดหยกออกมาจากแหวนเก็บของแล้วส่งให้กับซูเสวี่ย

“นี่มันคืออะไรเหรอคะ?” ตากลมโตของซูเสวี่ยก็ได้จ้องไปที่ขวดนั้นอย่างสงสัย และรับมันมาจากฉิงเทียน และทันทีที่เธอเปิดขวดออกมา กลิ่นเลือดก็ลอยออกมาทันที

ซูเสวี่ยก็ได้รีบปิดปากขวดทันทีและถามอย่างสงสัย “ของเหลวสีทองนี่มันอะไรกันน่ะฉิงเทียน? มันดูเหมือนเลือดเลย?”

“อืม ก็เลือดน่ะสิ แต่มันไม่ใช่เลือดธรรมดาหรอกนะ นี่น่ะคือเลือดของอีกาทองคำ” ฉิงเทียนกล่าว

ซูเสวี่ยก็ได้จ้องไปที่ขวดหยกในมือของเธออย่างตกใจ และพูดอย่างตื่นๆ “อะไรนะ? คุณจะบอกว่านี่คือเลือดของอีกาทองคำ ที่ว่าสามารถกลายร่างกลายเป็นพระอาทิตย์ได้ในตำนานจีนของเราน่ะเหรอคะ?” ซึ่งเรื่องนี้ทำให้ซูเสวี่ยตกใจอย่างมาก เพราะมันคือนกศักดิ์สิทธิ์ในตำนานของจีน และในเวลานี้เลือดของมันก็ได้อยู่ตรงหน้าเธอแล้ว ซูเสวี่ยถือขวดหยกในมือของเธออย่างสั่นๆ

ฉิงเทียนที่เห็นซูเสวี่ยกำลังตื่นเต้นแล้วกล่าว “หึๆ เสวี่ยเอ๋อ คุณรู้ไหมว่าผมเอาอะไรไปแลกกับเลือดของอีกาทองคำมา?”

“รถแลมโบกินี่?”

“ไม่ใช่”

“เครื่องบิน?”

“ไม่ใช่?”

“แล้วมันคืออะไรกันล่ะ?” ซูเสวี่ยถามเขาด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง

“ฮะๆ เสวี่ยเอ๋อ คุณไม่มีทางทายถูกหรอก! เพราะผมแลกกับขนมแท่งเผ็ดห่อเดียว!” ฉิงเทียนพูดอย่างภูมิใจ

“อะไรนะ? คุณจะบอกว่าคุณเอาขนมแท่งเผ็ดห่อเดียวไปแลกกับเลือดอีกาทองคำน่ะ” ซูเสวี่ยมองไปที่ฉิงเทียนอย่างไม่อยากจะเชื่อด้วยสีหน้าที่ประหลาดใจ

“คุณตกใจใช่ไหมล่ะ? ผมเองก็ยังไม่คิดเลยว่าขนมแท่งเผ็ดมันจะดึงดูดใจพวกเขาได้ขนาดนั้น” ฉิงเทียนพูดอย่างตื่นเต้น

ต้องใช้เวลาอยู่พักใหญ่ถึงซูเสวี่ยจะยอมรับความจริงๆได้ ขนมแท่งเผ็ดราคาไม่กี่หยวนแต่กลับใช้แลกเลือดของอีกาทองคำได้ นับแต่โบราณกาลคงมีเพียงแค่ฉิงเทียนคนเดียวที่ทำแบบนี้แน่!

“จะว่าไป แล้วจะเอาเลือดอีกาทองคำนี้มาใช้ทำอะไรเหรอคะ?” ซูเสวี่ยมองไปที่เลือดของอีกาทองคำอย่างสงสัย ถึงจะบอกว่ามันเป็นของดีก็จริง แต่ถ้าเอามาใช้มาทำอะไรไม่ได้ ไม่ว่าจะเป็นของดีแค่ไหนมันก็เปล่าประโยชน์!

แล้วฉิงเทียนก็ครุ่นคิดอยู่พักใหญ่ เพราะเขานั้นได้ปิดบังความจริงเรื่องของร่างกายเก้าหยินเสวียนหยินของซูเสวี่ยเอาไว้มาโดยตลอด เพราะเขากลัวว่าเธอนั้นจะคิดมาก แต่ในเวลานี้เขามีเลือดอีกาทองคำแล้ว ก็เหลือแค่เขาปรุงยาพลังหยางอาทิตย์ขึ้นมาแล้วให้ซูเสวี่ยทาน แล้วจากนี้ไปซูเสวี่ยก็จะไม่ต้องทรมารจากร่างกายเก้าหยินเสวียนหยินแล้ว

“เสวี่ยเอ๋อ คุณรู้ไหมว่าทำไมผมถึงไม่ยอมให้คุณบำเพ็ญเพียรอย่างเต็มที่?” ฉิงเทียนพูดกับซูเสวี่ย

ฉิงเทียนนั้นไม่คิดว่ามันจะทำให้เกิดเสียงดังขนาดนี้ เขาแค่ใส่เลือดของอีกาทองคำลงไปในเตาเท่านั้นเอง แต่กลับการตอบสนองที่รุนแรงเช่นนั้นออกมา

จากนั้นเขาก็ผงกหัว และนึกถึงคำพูดของฉางเอ๋อที่ดังอยู่ในหัวของเขา “พลังของหยางอาทิตย์นั้น จำเป็นต้องสกัดอามาจากเลือดของอีกาทองคำอย่างระมัดระวัง และเลือดของอีกาทองคำนั้นมีพลังหยางอยู่มากที่สุดในโลก ดังนั้นจึงจำเป็นต้องเติมสมุนไพรบางอย่างลงไปด้วย”

แล้วฉิงเทียนก็เปิดฝาหม้อออกแล้วใส่หญ้าสามดาราและใบบัวห้าแฉกลงไปในเตาปรุงยา หลิงฉ่าวนั้นละลายในทันทีที่ใส่ลงไปในเลือดของอีกาทองคำ ฉิงเทียนทำการควบคุมพลังวิญญาณหลี่ให้ไฟนั้นเบาลงแต่ไม่เบามากเกินไป หากไฟนั้นเบามากเกินไป ก็จะไม่สามารถสกัดเอาพลังหยางออกมาจากเลือดของอีกาทองคำได้ แต่ถ้าไฟแรงมากเกินไป พลังหยางก็จะถูกทำลายด้วยอุณหภูมิของไฟ ขั้นตอนในการสกัดนั้นจึงจำเป็นต้องใช้ความอดทนสูง”

“ไม่ต้องเร่งรีบ นิ่งเข้าไว้และค่อยๆควบคุมพลังวิญญาณ ไม่อย่างนั้นพลังวิญญาณจะหมดลงเสียก่อนที่จะสกัดเอาพลังหยางอาทิตย์ออกมาได้แน่”

“ใส่หญ้าโหวชี่ลงไปเพิ่มลงไป แล้วใส่น้ำค้าง……”

ฉิงเทียนแอบดูทุกอย่างที่อยู่ในหม้อปรุงยาด้วยพลังจิตศักดิ์สิทธิ์ของเขา เขาเห็นสสารสีแดงระเรื่อค่อยๆออกมาจากเลือดของอีกาทองคำ

ในการเฝ้าดูอย่างช้าๆของเขานั้น ฉิงเทียนก็ได้ค่อยๆเข้าสู่ขั้นตอนถัดไป สสารสีแดงในเตานั้นค่อยๆเพิ่มจำนวนอย่างช้าๆ

แล้วในตอนนั้นเองที่เลือดของอีกาทองคำที่อยู่ในเตาปรุงยาก็ได้มีอาการคลั่งขึ้นมา เลือดของอีกาทองคำนั้นหมุนไปทั่วในเตาหลอมยา ราวกับน้ำต้มเดือดราวกับว่ามันจะยกเอาเตาปรุงยาให้ลอยขึ้นมา

ในใจของฉิงเทียนนั้นก็พลันรู้สึกแย่ขึ้นมา พลังวิญญาณของเขานั้นเริ่มที่จะไม่ค่อยเสถียรมากขึ้นเรื่อยๆ และไฟในเตาปรุงยานั้นก็เริ่มส่งเสียงออกมาและแรงมากขึ้นเรื่อยๆ เลือดของอีกาทองคำเองก็เริ่มเดือดมากขึ้นเรื่อยๆเช่นกัน!

ฉิงเทียนจึงได้รีบควบคุมไฟและคิดอย่างตกใจในใจของเขา การสกัดเอาพลังหยางออกมานี้ช่างยกกว่าการปรุงยาจริงๆ ถึงจะดูเหมือนง่ายแต่เป็นก็เป็นเรื่องยากมากสำหรับเขา

“เราจะต้องหาจุดเดือดของเลือดของอีกาทองคำให้ได้” ฉิงเทียนพูดในใจ

ภายในห้องนั้น ไฟในเตาปรุงยานั้นสะท้อนเข้ากับกำแพงหินในห้อง และสายฟ้าอัคคีก็ได้แรงมากขึ้นเรื่อยๆ อุณหภูมิภายในห้องนั้นสูงมากขึ้นเรื่อยๆเช่นกัน ฉิงเทียนนั้นรู้สึกเหงื่อไหลออกมา และเหงื่อที่หน้าผากของเขาก็ไหลออกมาราวกับฝน

สองชั่วโมงผ่านไป ฉิงเทียนรู้สึกได้ว่าพลังวิญญาณในร่างกายของเขานั้นลดลงเรื่อยๆ และการสกัดพลังหยางอาทิตย์นั้นใช้พลังวิญญาณมากกว่าการปรุงยามากนัก

ในเวลานี้ลำพังแค่การหลอมวัตถุดิบทั้งหมดให้กลายเป็นของเหลวนั้น ฉิงเทียนก็เริ่มรู้สึกได้ว่าเขานั้นจะทำต่อไปไม่ไหวแล้ว

“ใช้ได้แล้วเจ้าค่ะ ตอนนี้นายท่านจะพักสักหน่อยก็ได้นะเจ้าคะ” ในขณะที่ฉิงเทียนกำลังจะบอกกับเพ่าฝูว่าเขาไม่ไหวแล้ว เสียงของเพ่าฝูก็ได้ดังเข้ามาในหัวของเขา

แล้วในตอนนั้นเองฉิงเทียนก็ได้หยุดปล่อยพลังวิญญาณเข้าไปในเตาปรุงยา แล้วจากนั้นราวกับพลังวิญญาณได้ถูกปลดปล่อยออกมาจนหมด ฉิงเทียนก็ได้นอนในห้องนั้นหายใจหอบถี่ๆ ราวกับเพิ่งวิ่งมาราธอนมา ร่างกายของเขานั้นไม่อยากขยับเลยแม้แต่น้อย

“นายท่านรีบปรับลมหายใจเถอะเจ้าค่ะ แล้วดูดซับเอาพลังวิญญาณรอบๆมา มันจะช่วยฟื้นฟูพลังวิญญาณของนายท่านได้เจ้าค่ะ” เพ่าฝูพูดขึ้นมาในหัวของฉิงเทียน

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ฉิงเทียนก็ได้ลุกขึ้นมานั่งขัดสมาธิทันทีแล้วจากนั้นก็เริ่มปรับลมหายใจของเขา นั่งขัดสมาธิหลับตาแล้วทำตัวให้กลืนเข้ากับฟ้าดิน แล้วในตอนนั้นเองก็มีแสงสว่างออกมาจากหัวของเขา และพลังวิญญาณก็ค่อยๆฟื้นฟูขึ้นมาอย่างช้าๆ ด้วยวิชาสวรรค์โลกาทำให้เขาสามารถฟื้นฟูพลังวิญญาณได้อย่างรวดเร็วมาก เพียงแค่สองชั่วโมง ฉิงเทียนก็ลืมตาขึ้นมาและรู้สึกได้ว่าความอ่อนล้าทั่วทั้งตัวเขาเมื่อสักครู่นั้นได้หายไปแล้ว และในเวลานี้เขากลับมากระปรี้กระเปร่าอีกครั้ง ในความคิดของเขา เขานั้นรู้สึกได้ว่าพลังวิญญาณของเขานั้นเต็มเปี่ยมมากกว่าแต่ก่อนเสียอีก ดูเหมือนว่าเขาจะพัฒนาขึ้นไปอีกขั้นแล้ว และร่างกายของเขานั้นรู้สึกสบายอย่างบอกไม่ถูก