ร้านค้าจากแดนสวรรค์ (仙界淘宝) ข้ามได้รีรันเฉยๆของเก่าหาย นิยาย บท 383

บทที่ 383

โจรปล้น (ตอนสุดท้าย)

หลังจากจัดการโจรสองคนได้สำเร็จ โจรอีกสองคนที่ประตูที่เห็นลูกพี่และสหายของเขาตายอย่างสงบนั้น

โจรอีกสองคนก็ได้รีบหันไปรอบๆ พร้อมกับถือปืนในมือและตะโกน “ฆ่าลูกพี่ของเรางั้นเหรอ พวกแกทั้งหมดตายซะ!”

เมื่อใช้นิ้วเหนี่ยวไกปืนแต่กระสุนปืนกลับไม่ออกมา ในชั่วขณะนั้นเองกระบี่บินสองเล่มในมือของฉิงหยูก็ได้ถูกปล่อยออกไปยังปากกระบอกของโจรสองคนนั้น ภายใต้การควบคุมของฉิงหยู กระบี่บินก็ได้พุ่งไปปากกระบอกปืนอย่างรวดเร็ว

“ตูม” แล้วโจรทั้งสองคนก็ได้ลงไปกลิ้งกับพื้น เหลือเอาไว้เพียงจุดสีแดงที่หน้าผากของเขา จุดสีแดงนั้นเล็กมากถ้าไม่มองให้ดีๆก็จะไม่เข้าใจ แล้วโจรทั้งสองคนก็ได้ตามลูกพี่ของพวกมันไปและตายลงโดยที่ไม่รู้อะไร

เมื่อเห็นโจรทั้งสี่คนตายลง บนรถก็เกิดความสับสนวุ่นวายทันที ชายกับหญิงต่างพากันกรีดร้อง แต่ก็ยังมีผู้คนที่ไม่กลัวตายที่อาศัยช่วงชุลมุนนี่ในการหยิบเอาข้าวของของโจรพวกนั้น

ส่วนฉิงเทียนเมินเฉยต่อผู้โดยสารที่ชุลมุนและออกจากโบกี้นี้ไป

แต่ว่าเขาไม่รู้สึกตัวว่าสวี่เมิ่งนั้นต่างจากคนอื่นบนขบวนรถ ที่รับรู้ถึงการจากไปของเขา

สวี่เมิ่งนั้นพบว่าชายคนนี้นั้นดูมั่นใจในตัวเองมากเกินไปแม้อยู่ต่อหน้าพวกโจรเหมือนกับไม่กลัวตาย เธอจึงสงสัยและคอยจับตามองฉิงเทียนอยู่ตลอด และอย่างที่คิดเธอพบว่าชายคนนี้มีอะไรไม่ธรรมดาจริงๆ

การที่รถไฟถูกปล้นได้ก็หมายความว่าขบวนรถไฟนี้ถูกควบคุมโดยพวกโจรแล้ว ซึ่งถ้าไม่รีบจัดการโดยไวที่สุด จนกระทั่งโจรที่เหลือรู้ถึงสถานการณ์ที่เกิดขึ้นที่นี่แล้ว สิ่งที่จะตามมานั้นอาจจะเป็นหายนะได้

อย่างไรก็ดีโจรพวกนี้เองก็น่าจะมีอาวุธอื่นๆหรือระเบิดอยู่ในครอบครองก็ได้ ซึ่งถ้าหากพวกมันรู้ตัว ชีวิตของผู้โดยสารทั้งหมดก็อาจจะตกอยู่ในอันตรายได้

“เสี่ยวหยู ฝากจัดการพวกนี้ด้วย เดี๋ยวพี่จะไปที่ดูที่หัวขบวน!” ฉิงเทียนบอกกับฉิงหยูแล้วเดินไปที่หัวรถจักรอย่างเงียบๆ

อย่างที่ฉิงเทียนคิด มีโจรอีกสองคนที่อยู่ที่หัวขบวนและมีปืนกลมือ

ฉิงเทียนแอบเข้าไปมองดูด้านใน และพบว่ายังโชคดีที่โจรทั้งสองคนนั้นยังไม่รู้ถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในโบกี้ และพวกเขาก็นั่งนอนอย่างสบายใจอยู่ที่เก้าอี้โซฟาด้านข้าง ในมือถือแก้วโคล่าแล้วจ้องไปที่คนขับรถไฟ

แล้วคนขับรถก็กล่าว “ตอนนี้พวกเราหยุดรถไม่ได้หรอกครับ” แล้วคนขับรถอีกคนก็กล่าว “ตอนนี้พวกเราหยุดรถไม่ได้จริงๆครับ ตอนนี้มีรถไฟอีกขบวนกำลังตามเรามาอยู่ครับ ถ้าเกิดพวกเราหยุดตอนนี้อีกขบวนได้ชนท้ายพวกเราแน่ครับ”

แน่นอนว่าโจรทั้งสองคนนั้นไม่สนใจฟังที่พวกเขาอธิบาย หากพวกเขาไปถึงสถานีได้เมื่อไร พวกเขาก็จบเห่กันพอดี พวกเขานั้นไม่โง่พอที่จะโยนตัวเองเข้าไปในแห “พวกแกจะหยุด หรือจะให้ข้าหยุดเอง” โจรคนหนึ่งพูดขึ้นมาโดยปราศจากความลังเล

“แต่ว่า….ไม่ใช่ว่าพวกแกต้องการแค่เงินไม่ใช่เหรอ? ถ้าพวกเราหยุดรถตอนนี้ จะมีคนมากมายต้องตายเลยนะ” คนขับรถไฟพูดอย่างช่วยไม่ได้ รถไฟนั้นจะต้องไปถึงที่สถานีตามเวลาอย่างเคร่งครัดที่สุด ถ้ามีความผิดพลาดเกิดขึ้น อาจจะก่อนให้เกิดการชนท้ายขึ้นได้ อย่างไรเสียรางรถไฟหนึ่งรางก็ไม่ได้มีรถไฟที่วิ่งอยู่แค่ขบวนเดียวเท่านั้น

“ไม่เป็นไรขอบคุณครับ” ฉิงเทียนตอบปฏิเสธไป และ ฉิงเทียนเองก็ตัดสินใจที่จะลงจากรถไฟทันทีเมื่อถึงสถานี เพราะถึงแม้เขาจะปฏิเสธคนขับรถไฟไป แต่เหตุการณ์ใหญ่เช่นนี้เกิดขั้น ยังไงเสียคนขับรถก็ต้องรายงานต่อตำรวจอยู่ดี

คนขับรถก็ตกใจเมื่อได้ยินที่ฉิงเทียนตอบปฏิเสธไป อย่างไรเสียนี่ก็เป็นบุญคุณครั้งใหญ่และรวมกับหากสื่อเผยแพร่เรื่องนี้ออกไปแล้ว เขาจะต้องกลายเป็นคนดังแน่ แต่พวกเขาก็ไม่คิดว่าฉิงเทียนจะตอบปฏิเสธโดยไม่ลังเลเช่นนี้ แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ยังผงกหัวและยอมรับอยู่ดี อย่างไรก็ตามพวกเขาก็ต้องรายงานเรื่องนี้ออกไปอยู่ดี อย่างไรเสียเหตุการณ์ใหญ่เกิดขึ้นเช่นนี้ไม่มีทางที่พนักงานขับรถไฟต๊อกต๋อยอย่างพวกเขาจะจัดการได้

ไม่นานนักเมื่อรถไฟแล่นมาถึงสถานีถัดไปอย่างราบรื่นและปลอดภัย ฉิงเทียนกับฉิงหยูนั้นได้ออกจากรถไฟไปก่อนที่จะถึงสถานีแล้ว ที่ชานชาลานั้นก็มีเหล่าผู้สื่อข่าวรออยู่จำนวนนับไม่ถ้วนรวมถึงตำรวจพร้อมอาวุธครบมือ แน่นอนว่าเมื่อคนขับรถไฟลงจากรถไฟมา ก็ได้อธิบายเรื่องที่เกิดขึ้นออกไป

“ฮีโร่ล่ะคะ?” ผู้สื่อข่าวที่ถือกล้องเล็กกล้องใหญ่ก็ได้ส่งไปที่รถไฟ และมองหาคนที่พวกเขาต้องการที่จะสัมภาษณ์ แต่สุดท้ายก็ต้องผิดหวัง

“หืม จู่ๆพวกเขาจะหายไปได้อย่างไร?” พนักงานขับรถไฟมองหาอย่างสงสัยว่าพวกเขาไม่เจอฉิงเทียนได้อย่างไร เหล่าผู้สื่อข่าวก็ยังคงมองหาฮีโร่คนนั้น แต่ในท้ายที่สุดพนักงานขับรถนั้นก็ถูกสอบถามอย่างหนัก

ส่วนจางเอี้ยวที่อยากจะล้างแค้นฉิงเทียนนั้นก็หาตัว ฉิงเทียนไม่พบเหมือนกัน

อีกทางด้านหนึ่งสวี่เมิ่งก็คิ้วขมวดอย่างตกใจ ในขณะที่เธอกำลังมองชายคนนั้นอยู่ จู่ๆเขาก็ได้หายไปแล้ว

“หรือว่าพวกเขาจะเป็นเซียน?” เมื่อคิดได้เช่นนี้ หัวใจของสวี่เมิ่งก็ได้เร่าร้อนขึ้นมา เธอนั้นเดินทางมาที่เขตตะวันตกนั้นไม่ได้มาเพื่อเที่ยวเฉยๆ แต่เพื่อมาตามหาคนที่จะสามารถช่วยพ่อของเธอได้

เธอตัดสินใจแล้วว่าไม่ว่าจะใช้วิธีการไหน เธอจะต้องตามหาฉิงเทียนและอีกคนให้พบในเขตตะวันตกให้ได้