ร้านค้าจากแดนสวรรค์ (仙界淘宝) ข้ามได้รีรันเฉยๆของเก่าหาย นิยาย บท 61

บทที่ 61 อุบัติเหตุทางรถยนต์

ฝังเข็มไปที่หลิวไห่ และฉิงเทียนก็ยังต่อยหน้าของหลิวไห่ต่อไป “หลิวไห่ แกควรจะดีใจนะที่คุณได้เกิดในตระกูลที่มีอำนาจ ไม่อย่างนั้นที่แกจะโดนจะไม่ใช่แค่หมัดพวกนี้หรอก!” ฉิงเทียนตบมือตัวเองปัดฝุ่น

อีกทางด้านหนึ่ง หน้าของหลิวไห่ได้ปูดบวมเป็นหัวหมู และฉิงเทียนก็ได้ใช้วิชาฝังเข็มทำให้หลิวไห่รู้สึกแค่เจ็บปวดโดยปราศจากเลือดออก! ดังนั้นหลิวไห่ในเวลานี้สามารถพูดได้รู้สึกเหมือนตายทั้งเป็น! นี่เป็นครั้งแรกที่เขาถูกทำร้ายตั้งแต่ตอนที่เขาเด็กยันโต ถึงแม้ว่าพ่อของเขาจะสอนเขาเอาไว้เสมอว่าให้เลิกรังแกผู้อื่น ไม่อย่างนั้นเขาก็จะถูกเอาคืนถ้าเกิดเขาไม่รังแกคนอื่นก่อน

มองมาที่ฉิงเทียนที่มีสายตาที่ดุดัน ราวกับว่าเขาจะจำรูปร่างของฉิงเทียนเอาไว้ในหัวของเขาตลอดชีวิต

มองไปที่สีหน้าของหลิวไห่ ฉิงเทียนก็ได้พูดอย่างไม่สุภาพ “แกน่าจะดีใจนะหลิวไห่ วันนี้ฉันจะอัดแกแค่นี้ ถ้าฉันรู้ว่าแกยังมายุ่งกับฉันหรือเสวี่ยเอ๋ออีก มันจะไม่จบง่ายๆอย่างในวันนี้แน่” แล้วฉิงเทียนก็ต่อยเข้าไปที่พวงมาลัยที่อยู่หน้ารถจนพังภายใต้สายตาที่เกรี้ยวกราดของหลิวไห่!

เขาเปิดประตูและออกมาจากรถ หญิงสาวที่มากับหลิวไห่นั้นก็มองมาที่ฉิงเทียนด้วยสีหน้าที่หวาดกลัว และร่างกายของเธอก็อดไม่ได้ที่จะถอยออกไปเพราะความกลัว! ฉิงเทียนไม่ได้สนใจเธอก่อนที่จะหยิบข้าวของของเขาและเดินออกไป

จนกระทั่งฉิงเทียนได้เดินออกไปไกล ผู้หญิงคนนั้นจึงได้โผล่หัวเขามาในรถแล้วเธอก็ต้องตกใจ เพราะใบหน้าของหลิวไห่นั้นปูดบวมอย่างกับหัวหมู!

“นายน้อยหลิว คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหมคะ?” ผู้หญิงคนนั้นพูดพร้อมกับร้องไห้ ถ้าหลิวไห่เกิดเป็นอะไรขึ้นมา ผู้หญิงคนนั้นก็รู้ดีว่าเธอคงไม่อาจมีชีวิตรอดแน่ การไม่ยุ่งกับตระกูลหลิวนั้นไม่ง่ายเท่ากับการไปยั่วโมโหปีศาจ!

ขณะที่หญิงสาวคนนั้นได้เขย่าตัวหลิวไห่ไม่หยุด สายตาที่พร่ามัวของหลิวไห่ก็ได้กลับคืนมาอย่างช้าๆ และมองไปที่กระจกส่องหลังก็มองเห็นหัวหมูของเขา ความเจ็บปวดที่ใบหน้าของเขาก็ได้เข้ามาทันทีจนทำให้เขาต้องกรีดร้อง “ฉิงเทียน ฉันจะทำให้แกรู้สึกว่าตายเสียดีกว่าอยู่!”

เขาผลักหญิงสาวออกไปจากรถแล้วปิดประตู ก่อนที่จะขับรถออกไป

ส่วนฉิงเทียนที่กำลังถือของเดินกลับบ้านนั้น “หลิวไห่ ดูซิว่าแกจะมีชีวิตอยู่ได้กี่วันกัน!” ขณะที่คิดเช่นนี้ ฉิงเทียนก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา “แพทย์แผนจีนเนี่ยมันทรงพลังจะเลยนะ สามารถฆ่าคนได้โดยที่ไม่มีใครรู้ได้เนี่ย!”

ดูเหมือนว่าฉิงเทียนนั้นจะได้ใช้ตามที่เขียนเอาไว้ในตำราการฝังเข็ม ด้วยการแทงเข็มเข้าไปที่ต้นขาของหลิวไห่ จุดฝังเข็มนี้ไม่ใช่จุดฝังเข็มทั่วไป จากตำราการฝังเข็มแล้ว จุดฝังเข็มที่ต้นขานั้นจะทำให้ประสาทช่วงล่างนั้นถูกตัดขาด สำหรับผู้ชายแล้วในตอนแรกนั้นจะทำให้อวัยวะเพศไม่ตื่นตัวและถ้าผ่านไปเป็นเวลานานๆจะทำให้เป็นอัมพาต!

“หลิวไห่ แกจะไม่มีวันที่จะไม่คิดถึงฉันไปตลอดชีวิต!”

กลับมาถึงที่บ้าน ฉิงเทียนก็ไม่รอช้าที่จะเปิดโทรศัพท์มือถือขึ้นมาและเปิดถาวเป่าสวรรค์ แล้วจากนั้นก็รีบส่งของไปให้ราชาปีศาจวัวกระทิงทันที!

บนสวรรค์ ราชาปีศาจวัวกระทิงนั้นกำลังเพลิดเพลินกับการดูทีวีอยู่ แล้วทันใดนั้นเขาก็พบว่ามีถุงมากมายอยู่ในมือของเขา หลังจากที่เปิดดูเขาก็อดไม่ได้ที่จะตื่นเต้นขึ้นมาทันที!

ราชาปีศาจวัวกระทิง: “ไอ้น้องชาย ข้าส่งหินเซียนไปให้เจ้าแล้วนะ!

ด้วยความเร็วในการตอบกลับมาของราชาปีศาจวัวกระทิงนั้น เมื่อฉิงเทียนเปิดเข้าไปดูในบัญชีเขาก็ยิ้มขึ้นมาและพบว่าตอนนี้เขามีเงินในบัญชีเพิ่มขึ้น 3000 หินเซียนแล้ว เขานั้นรู้สึกยินดีมากแล้วพูดขึ้นกับตัวเอง “เสร็จสิ้นไปอีกหนึ่งงาน!”

แล้วเขาก็ปิดโทรศัพท์มือถืออย่างมีความสุข และคิดว่าถึงแม้ว่าเขาจะสั่งสอนหลิวไห่ไปแล้ว แต่จากนิสัยของเขาแล้วเขาจะต้องหาทางล้างแค้นอีกแน่ ถึงแม้ว่าตัวเขานั้นจะไม่กลัว แต่ฉิงเทียนก็ยังเป็นห่วงซูเสวี่ยมาก

“จริงด้วยสิ เรายังไม่ได้สอนวิชาที่ได้รับมาจากท่านมหาเซียนให้กับซูเสวี่ยเลยนี่นา ถ้าซูเสวี่ยสามารถฝึกวิชาได้ เธอจะกลัวการล้างแค้นไปทำไมอีก?” เมื่อคิดได้เช่นนี้ ฉิงเทียนก็ได้เปิดโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแล้วโทรศัพท์หาซูเสวี่ย

หลังจากที่รับสายแล้ว ฉิงเทียนก็ได้รีบพูดทันที “ภรรยาจ๋า คุณกำลังทำอะไรอยู่?”

อีกด้านของโทรศัพท์ ซูเสวี่ยได้ตอบกลับมาด้วยเสียงที่เศร้าสร้อย “เรื่องที่ฉันลาออกจากงานนั้นครอบครัวของฉันรู้เข้าแล้วตอนที่ทานมื้อค่ำ”

อย่างไรก็ตาม หัวหน้าจางที่ในปากของเขากำลังสูบบุหรี่อยู่นั้น ก็ได้พ่นควันออกมาเป็นวงแล้วพูดขึ้น “หยุดเถอะ รถเป็นของหลวงนะ เขาน่ะไม่เป็นไรหรอก แต่พวกเราเนี่ยถ้าเกิดอุบัติเหตุขึ้นมา พวกเราต้องจ่ายค่าปรับอานเลยนะ พวกคนที่ขับรถแบบนั้นน่ะ เขาไม่ห่วงเรื่องเงินกันหรอกนะ อย่างไรก็ตามพวกเราก็จดทะเบียนรถเอาไว้แล้ว ค่อยไปตามเก็บค่าปรับทีหลังก็ได้!”

“แล้วจะปล่อยให้รถคันนี้ขับละเมิดกฎจราจรโดยที่พวกเราไม่สนใจอย่างนั้นเหรอครับ?” เสี่ยวหวังคิ้วขมวด

หัวหน้าจางตบไหล่ของเสี่ยวหวังแล้วพูดขึ้น “ฉันนึกถึงสมัยตอนที่ฉันเข้าทำงานใหม่ๆอย่างนายจริงๆ ตอนนั้นฉันก็ขับรถไล่ตามลูกเศรษฐีแบบนี้นี่แหละ แต่สุดท้ายฉันก็ถูกถมด้วยเงินจำนวนมากและฉันต้องยิ้มต้อนรับเขา ช่างมันเถอะน่า! ยังไงมันก็ไม่มีผลอะไรกับเราอยู่แล้ว ทำไมพวกเราจะต้องไปรู้สึกไม่ดีกับมันด้วย?”

ขณะที่ตำรวจจราจรทั้งสองนายกำลังพูดกันอยู่นั้น รถของหลิวไห่ก็ได้ขับเร็วมากขึ้นเรื่อยๆ และขาของเขาก็เริ่มสั่นขึ้นมา หลิวไห่ก็รู้สึกว่าขาของเขานั้นเริ่มควบคุมไม่ได้ และยิ่งไปกว่านั้นเท้าของหลิ่วไห่นั้นยังคงเหยียบคันเร่งอยู่ และความเร็วของรถนั้นก็เหยียบไปไม่ต่ำกว่า 150 กิโลเมตรต่อชั่วโมงแล้ว!

“อ๊าก ช่วยด้วย!” หลิวไห่ที่อยู่ในรถนั้นน้ำตาเริ่มที่จะไหลออกมา ทำไมขาของเขาถึงไม่สามารถใช้การได้เลย? แล้วรถก็ได้พุ่งทะยานไปด้านหน้าอย่างรวดเร็ว แต่ข้างหน้านั้นเป็นโค้งหักศอก

เมื่อเห็นโค้งหักศอกที่อยู่ข้างหน้า เขาก็ได้พยายามมากขึ้นแต่ว่าเขาก็ทำอะไรไม่ได้เลยแล้วเขาก็ทุบตีที่ขาของเขาอย่างเร่งรีบ “ขยับสิ ขยับ!” แต่ก็เปล่าประโยชน์!

มองไปที่โค้งหักศอกที่เข้ามาใกล้เขามากขึ้นเรื่อยๆ หัวใจของหลิวไห่ก็เต้นเร็วมากขึ้นเรื่อยๆ และเขาก็ไม่อยากที่จะตาย เขานั้นเพิ่งอายุได้แค่ 20 ปีเท่านั้น เขายังใช้ชีวิตอย่างมีความสุขไม่พอเลย!

“ฉันยังไม่อยากตาย ฉันยังไม่อยากตาย” เขาพูดขึ้นไม่หยุด

แล้วเขาก็คิดบางอย่างได้ มือของเขานั้นยังสามารถขยับได้อยู่! แล้วหลิวไห่ก็ตื่นเต้นขึ้นมาแล้วใช้มือของเขาขยับขาของเขาไปที่เบรกอย่างยากลำบาก แล้วจากนั้นก็ใช้ทั้งร่างกายของเขากดลงไปที่ขาของเขาอย่างเต็มแรง แล้วจากนั้นความเร็วก็เริ่มตกลง แต่ทว่ารถเองก็ได้มาถึงโค้งแล้ว

ทันทีที่เขาเห็นโค้ง รถที่หลิวไห่ขับอยู่นั้นก็ได้เหินลอยขึ้นไป!