ร้านค้าจากแดนสวรรค์ (仙界淘宝) ข้ามได้รีรันเฉยๆของเก่าหาย นิยาย บท 82

บทที่ 82 เงื่อนงำใหม่

“หืม มีคนที่แท็กชื่อฉันมาด้วย!” จ้าวเมิ่งเหยานอนอย่างขี้เกียจบนเตียง ก็ไล่เปิดดูเพจของเธอในเวยป๋อ

จากนั้นเธอก็กดเข้าไปดูวิดีโอที่เธอถูกแท็กมา ยิ่งเธอดูมากเท่าไรเธอก็ยิ่งตกใจมากขึ้น “นี่มันผู้ชายที่อยู่บนเครื่องบินไม่ใช่เหรอ? ไม่นึกเลยว่าวิชาฝังเข็มของเขาจะเก่งขนาดที่ใช้เข็มเงินฝังเข้าไปในหัวได้” แล้วมือของเธอก็ได้กดปุ่มไลค์ไปโดยไม่ได้ตั้งใจ

“จ้าวเมิ่งเหยากดไลค์ให้ฉันในเวยป๋อด้วยล่ะ!” ตำรวจสาวคนนั้นก็ตะโกนอย่างยินดี จากนั้นเธอก็ได้แอบออกไปดูและพบว่าไม่มีใครอยู่ในห้องน้ำจึงได้ลูบอกของเธออย่างกลัวๆ

ด้วยการกดไลค์ของจ้าวเมิ่งเหยาในเวยป๋อนี้ ได้ทำให้กลายเป็นเรื่องระเบิดเถิดเทิงในเวยป๋อทันที! เดิมที จ้าวเมิ่งเหยาก็ได้ส่งคลิปของฉิงเทียนช่วยเหลือคนบนเครื่องบินลงเวยป๋อก็ได้ทำให้มีคนที่ออกตามค้นข้อมูลของฉิงเทียนอยู่แล้ว

แต่โชคยังดีที่ จ้าวเมิ่งเหยานั้นได้ทำการเซนเซอร์หน้าของฉิงเทียนเอาไว้ก่อนที่จะอัปขึ้นเวยป๋อ ทำให้ทุกคนไม่สามารถตามหาเขาพบได้ ในตอนนั้นจ้าวเมิ่งเหยาก็ได้พบกับคอมเมนท์มากมายในเวยป๋อที่บอกให้นางฟ้าโพสต์คลิปแบบที่ไม่เซ็นมาให้บ้าง

แต่ในคราวนี้ตอนที่ตำรวจสาวนั้นได้โพสต์คลิปนี้ขึ้นไปโดยที่ไม่ได้ใส่เซนเซอร์ ก็ได้ทำให้ใบหน้าของฉิงเทียนนั้นถูกเปิดเผยขึ้นมาในโลกอินเทอร์เน็ตทันที เมื่อเห็นใบหน้าที่หล่อเหลาของฉิงเทียนที่กำลังทำการฝังเข็มด้วยใบหน้าที่จริงจังแล้ว ไม่รู้เลยว่ามีหญิงสาวมากมายขนาดไหนที่หลงใหลฉิงเทียนในทันที

และผลคือ 30 นาทีต่อมา ก็ได้เกิดประเด็นร้อนขึ้นมาในเวยป๋อ: หมอหนุ่มอัจฉริยะ

“ว้าว หล่ออย่างกะเทพบุตรแน่ะ” พลเมืองเครือข่ายสาวโพสต์เอาไว้

“ใช่ ดูหล่อยิ่งกว่าดาราชายบางคนเสียอีก” พลเมืองเครือข่ายอีกคนกล่าว

“ฉันขอประกาศว่าเขาคนนี้คือสามีของฉัน” มีพลเมืองเครือข่ายอีกคนโพสต์ขึ้นมา

“สามีของฉันต่างหากล่ะย่ะ…..”

“สามีของฉันต่างหาก…..”

ด้วยเหตุนี้ ฉิงเทียนจึงได้กลายเป็นสามีของชาติไป แน่นอนว่านอกจากจะมีพลเมืองเครือข่ายสาวแล้วก็ยังมีพลเมืองเครือข่ายชายออกมาโพสต์ด้วย

“ทั้งหล่อแล้วยังมีเก่งเรื่องการรักษาคนอีก คนธรรมดาอย่างพวกเราจะอยู่ได้ยังไงเนี่ย?”

“นั่นสิ พระเจ้าช่างไม่ยุติธรรม”

“ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าทำไมนางฟ้าเมิ่งเหยาถึงได้เซนเซอร์หน้าของเขาเอาไว้ เธอจะต้องชอบเขาแน่ๆเลย”

“อ๊าก! นางฟ้าของฉันกำลังสั่นคลอน”

“ทำไมไม่ใช่ผม ทำไมไม่ใช่ผม”

มองดูคอมเมนท์เหล่านี้บนโลกอินเทอร์เน็ตแล้ว โดยฉพาะคนที่บอกว่าเธอชอบฉิงเทียนนั้น จ้าวเมิ่งเหยาก็อดไม่ได้ที่จะหน้าแดงออกมา “ใครชอบเขากัน คนพวกนี้พูดพล่อยๆแบบนี้ได้ยังไงกันเนี่ย?”

“แต่เขาก็ทั้งหล่อและยังเก่งเรื่องการรักษาคนด้วยล่ะนะ แถมยังเป็นคนที่มีความรับผิดชอบดีอีกด้วย” จ้าวเมิ่งเหยาก็อดไม่ได้ที่จะคิดถึงเขา

“อ๊า….จ้าวเมิ่งเหยา นี่เธอคิดอะไรของเธออยู่เนี่ย” เหล่าชาวพลเมืองเครือข่ายคงไม่รู้ว่านางฟ้าของพวกเขานั้นกำลังคิดถึงเขาอยู่จริงๆ

แต่ทว่าก็ยังมีกลุ่ม*คนกินแตงโมอยู่ด้วย ซึ่งพวกเขานั้นไม่รู้เลยว่าความสามารถด้านการรักษาคนของฉิงเทียนนั้นเก่งกาจมากขนาดไหน (*คนกินแตงโม หมายถึงกลุ่มคนที่เอาแต่ดู แต่ไม่ได้รู้ความจริงหรือทำอะไรสักอย่าง)

โดยเฉพาะเหล่าพลเมืองเครือข่ายที่อิจฉาฉิงเทียนก็ได้พูดขึ้นมา “วิชาอย่างการฝังเข็มเนี่ยยังใช้การได้อยู่อีกเหรอ? ตอนนี้ก็ใช้แต่วิชาแพทย์แผนตะวันตกกันแล้วทั้งนั้น”

แต่ก็มีกลุ่มคนที่ชื่นชมเขาออกมาแก้ต่างให้

“วิชาแพทย์แผนจีนน่ะมันคือแก่นแท้ของวัฒนธรรมจีนเลยนะ อย่างพวกแกจะไปรู้อะไร?”

“เสี่ยวหยู พอจะบอกพี่ได้ไหมว่ามันเกิดอะไรขึ้น?” ฉิงเทียนถามเขาอย่างเป็นห่วง โดยมีผู้กองหลงอยู่ใกล้ๆเขาและอยากที่จะรู้ในสิ่งที่ฉิงหยูจะพูดด้วย

ฉิงหยูที่กำลังสั่นกลัวก็ได้พูดขึ้นมา “ผมไม่รู้ ผมรู้แค่ว่าตอนที่ผมกำลังคุยอยู่กับโจ้วป๋ออยู่ในห้องคืนนั้น จากนั้นพวกเราทั้งคู่ก็หิวน้ำจึงได้คิดที่จะไปหยิบขวดน้ำไปเติมน้ำ เดิมทีแก้วน้ำนั้นมันเป็นของผมซึ่งมันซึ่งมีน้ำเหลืออยู่หน่อยในแก้ว แต่โจ้วป๋อบอกว่าเขาหิวน้ำมาก ผมจึงได้ยกแก้วนั้นให้เขาดื่มก่อน”

“แต่ผมไม่คิดเลยว่า…..” จากนั้นมือของฉิงหยูก็เริ่มสั่น ฉิงเทียนก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเจ็บปวดเมื่อมองเห็นท่าทีของฉิงหยู แต่เขาก็ยังต้องให้ฉิงหยูพูดต่อไป ไม่อย่างนั้นเขาจะเก็บเอาเรื่องนี้มาคิดในใจ แล้วไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่เขาจะไม่มาสามารถก้าวข้ามเรื่องนี้ไปได้ตลอดชีวิต

“เสี่ยวหยู ไม่เป็นไรแล้ว พี่อยู่ที่นี่ แล้วเกิดอะไรขึ้นต่อ?”

“จากนั้นโจ้วป๋อก็ดื่มน้ำในแก้วของผมเข้าไป แล้วจากนั้นพวกเราก็คุยกันต่อสักพัก แล้วในตอนนั้น…โจ้วป๋อ เขา…เขา… เขาทรุดลงไปต่อหน้าผม”

“ไม่ว่า…ไม่ว่าผมจะเรียกเขาอย่างไร เขาก็ไม่ได้ยินผมเลย” แล้วฉิงหยูร้องไห้ออกมาทำให้เขาพูดได้ไม่ต่อเนื่อง

พอถึงตรงนี้ฉิงเทียนก็ได้เข้าใจว่ามีคนที่พยายามจะฆ่าน้องชายของเขา แต่กลายเป็นว่าฆ่าโจ้วป๋อโดยไม่ได้ตั้งใจ โจ้วป๋อนั้นตายแทนน้องชายของเขา

เมื่อคิดได้เช่นนี้ ฉิงเทียนก็คิดขึ้นมา “มีคนที่อยากจะฆ่าน้องชายของเรา ไม่ว่ามันจะเป็นใครจะฆ่ามันให้ตาย ทำให้มันรู้สึกว่าตายเสียยังดีกว่าอยู่” มองดูท่าทีของฉิงหยู ฉิงเทียนก็ได้พยายามเก็บกดความรู้สึกอยากฆ่าของเขาเอาไว้

แล้วผู้กองหลงที่อยู่ใกล้ๆพวกเขานั้นตาของเขาก็ได้ฉายแสงออกมา เขานั้นได้เงื่อนงำใหม่มาจากฉิงหยูซึ่งยังไม่มีใครพูดมาก่อน

เขาจึงอดไม่ได้ที่จะคิด: ดูเหมือนว่าคดีนี้จะไม่ง่ายอย่างที่คิดซะแล้ว แล้วจากนั้นเขาก็เดินออกไปจากห้องแล้วกลับไปที่ห้องคดี

“ทุกคนมารวมกันที่นี่…” ผู้กองหลงตบมือของเขา “ผมเพิ่งได้เงื่อนงำใหม่มา ฉิงหยูได้พูดออกมาแล้วว่าแก้วน้ำใบนั้นเป็นของเขา นั่นหมายความว่าฉิงหยูต่างหากที่เป็นคนที่จะถูกวางยาพิษ”

“จากการให้การของฉิงหยู แสดงว่าโจ้วป๋อนั้นตายแทนฉิงหยูอย่างนั้นเหรอครับ?” ตำรวจคนหนึ่งพูดขึ้นมา

“ใช่ ถ้าที่ฉิงหยูพูดมานั้นเป็นความจริง ที่คุณพูดมาเมื่อกี้ก็ถูกต้องเลย เอาล่ะตอนนี้ทุกคนช่วยกันไปสืบมาให้ได้ว่าใครบ้างที่เป็นศัตรูของฉิงหยู”