ระบบหรรษา กับข้าผู้บำเพ็ญเซียนปลอม นิยาย บท 259

เสิ่นอิงดีกับสวีเสี่ยวหลานขนาดนี้ ทำให้สวีเสี่ยวหลานทำตัวไม่ค่อยถูก

แม้แต่การทดสอบก็งดเว้น มอบมรดกให้นางอย่างผ่าเผยเช่นนี้ นี่มันของดีตกลงมาจากฟ้า[1]ไม่ใช่หรือ

“ไม่ต้องกังวล ข้าจะช่วยปลุกพลังสายเลือดมังกรให้เจ้าก่อน” เสิ่นอิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม อากัปกิริยาเปี่ยมด้วยความรักใคร่เอ็นดูที่ผู้อาวุโสมีต่อลูกหลาน

สวีเสี่ยวหลานพยักหน้า ปัญหาเรื่องพลังสายเลือดมังกรแม้แต่พ่อนางก็แก้ไขไม่ได้ ไม่คิดว่าวันนี้จะแก้ไขปัญหานี้ที่สุสานมังกรเหมันต์ได้ เกรงว่าคงจะเป็นบุญคุณที่ใหญ่หลวงอย่างยิ่งสำหรับนางแล้ว

นัยน์ตาของเสิ่นอิงกลายเป็นสีทอง อานุภาพมังกรอันสูงส่งแผ่ออกมาโดยไม่รู้ตัว ปานเทพเจ้าที่อยู่เหนือทุกผู้ทุกคน

มีค่ายกลสีทองขนาดใหญ่ก่อตัวบนผิวดิน แผ่คลุมทั่วผืนแผ่นดินลอยฟ้า

พลังปราณเริ่มซัดสาด อักขระสีทองนับไม่ถ้วนปรากฏให้เห็นกลางอากาศ หมุนรอบสวีเสี่ยวหลาน

เสิ่นอิงพึมพำเป็นภาษามังกร นิ้วเรียวดุจต้นหอมเคลื่อนไหว ประสานอินอย่างคล่องแคล่ว

“อานุภาพแห่งบรรพชน ทลายหมื่นต้องห้าม!”

ในที่สุดเสิ่นอิงก็พูดประโยคที่อันหลินฟังรู้เรื่อง จากนั้นนางก็ชูสองนิ้วแตะที่หว่างคิ้วของสวีเสี่ยวหลาน

ครืน! ค่ายกลทำงานอย่างรวดเร็ว อักขระมากเหลือคณานับแทรกซึมในร่างกายของสวีเสี่ยวหลานอย่างบ้าคลั่ง

สวีเสี่ยวหลานขมวดคิ้ว ครวญครางด้วยความเจ็บปวด

สิบห้านาทีต่อมา ราวกับมีอะไรบางอย่างฟื้นคืนชีพอย่างไรอย่างนั้น

กลิ่นอายของสวีเสี่ยวหลานแปรเปลี่ยนโดยพลัน มันเป็นกลิ่นอายของราชินีผู้อยู่เหนือทุกสรรพสิ่ง

นัยน์ตาของนางกลายเป็นสีทอง ปีกของพญาหงส์กางออก มีมังกรสีเขียวห้อมล้อมเรือนร่างอรชร ขับให้นางสูงส่งเกินอาจเอื้อม

อันหลินเห็นสวีเสี่ยวหลานในสภาพแบบนี้ ก็เกือบจะศิโรราบแล้ว

นี่เป็นสวีเสี่ยวหลานเวอร์ชั่นปรับปรุงแล้ว! สะดุดตาจังเลย!

ไม่นานดวงตาของสวีเสี่ยวหลานก็กลับมาเป็นสีขาวดำสุกใสเช่นเดิม เริ่มเก็บงำกลิ่นอายแล้ว

เสิ่นอิงกลับเสียการทรงตัว ประหนึ่งว่าออกแรงมากเกินไป

สวีเสี่ยวหลานรีบเข้าไปประคองเสิ่นอิง พูดอย่างซาบซึ้งใจและกังวลว่า “ขอบคุณพี่เสิ่นอิง ท่านไม่เป็นไรใช่ไหม”

เสิ่นอิงส่ายหน้า “ไม่เป็นไร…เรามาเริ่มรับมรดกในขั้นต่อไปกันเถอะ ข้าจะมอบความรู้ การหยั่งรู้ รวมถึงพลังสายเลือดที่หลงเหลือเพียงน้อยนิดของข้าให้เจ้าทั้งหมด”

เมื่อพูดจบ นางก็ไม่สนปฏิกิริยาของสวีเสี่ยวหลาน ยกนิ้วจรดหน้าผากของสวีเสี่ยวหลานอีกครั้ง…

ครั้งนี้มรดกเรียบง่ายขึ้นมากโข รอบตัวแทบจะไม่มีคลื่นอะไรเลย

เวลาเดินผ่านไปช้าๆ อันหลินนอนฟุบอยู่บนตัวต้าไป๋ ไม่รู้ว่าควรจะทำอะไร ทำได้เพียงชื่นชมหญิงงามที่ยืนนิ่งไม่ไหวติงเงียบๆ

“นี่ ต้าไป๋ ในผู้หญิงสองคนนี้ เจ้าชอบใครมากกว่า” จู่ๆ อันหลินก็ถามขึ้นมาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย

ต้าไป๋เพิ่งตกใจกับท่าทางของสวีเสี่ยวหลาน บัดนี้จึงตอบอย่างไม่ลังเลว่า “แน่นอนว่าต้องเป็นสวีเสี่ยวหลานสิ โฮ่ง!”

ปึก!

หัวของต้าไป๋ถูกทุบด้วยความโมโหจนปูดโปน

“ให้โอกาสเจ้าอีกครั้ง” อันหลินพูดเสียงเย็น

ต้าไป๋ “…เสิ่นอิง”

อันหลินถึงได้พยักหน้าพอใจ เป็นสัตว์เลี้ยงจะชอบผู้หญิงคนเดียวกับเจ้านายได้อย่างไร

ขณะที่หนึ่งคนหนึ่งสุนัขกำลังหยอกล้อกันอยู่นั้น การสืบทอดของสวีเสี่ยวหลานก็สิ้นสุดลงอย่างไม่รู้ตัว

เสิ่นอิงลดมือที่จรดหน้าผากของสวีเสี่ยวหลานลง ใบหน้าฉายความโล่งอก

นางชูนิ้วขึ้นเล็กน้อย มิติแผ่ริ้วคลื่นเป็นระลอกๆ แหวนมิติสีขาวพร่างพราวกระโดดออกจากมิติ จากนั้นจรดที่ปลายนิ้วเบาๆ

ฟังเสียงเพลงของเสิ่นอิง ภาพเหตุการณ์ฉายวาบในสมองของทุกคนอย่างต่อเนื่อง มันไม่ใช่ภาพธรรมดา แต่เป็นภาพที่แฝงความทรงจำ ความรู้สึกและการหยั่งรู้ของคนคนหนึ่ง

พวกเขาเห็นวังมังกรสว่างไสวภายใต้ทะเลลึก เห็นเด็กผู้หญิงที่นอนอยู่ในผ้าห่อ นางมีนามว่าเสิ่นอิง

อันหลินฟังไม่ออกว่าเสิ่นอิงกำลังร้องอะไร แต่กลับสัมผัสได้ถึงความไร้เดียงสา ความเยาว์วัยและบริสุทธิ์ที่มีเฉพาะในวัยแรกเกิดจากเสียงเพลงได้อย่างชัดเจน

เสิ่นอิงน่ารักน่าเอ็นดู มีเขามังกรสมบูรณ์แบบที่ใครๆ ก็อิจฉา มีสายเลือดที่บริสุทธิ์ที่สุดของบรรพชน กายงามนัยน์ตาน่ามองแต่กำเนิด เป็นที่หนึ่งในเผ่าพันธุ์

การบำเพ็ญเพียรของนางก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็เปลี่ยนจากเจียว[2]เป็นมังกร จากมังกรเป็นมังกรมีเขา

นางมีรูปโฉมงามดั่งแคว้นแดนสรวง ฝีมือเหนือกว่ารุ่นเดียวกัน ภายในวังมังกรมีไข่มุกที่เจิดจ้าอย่างยิ่ง แม้แต่เจ้ามังกรเองก็ชื่นชมในตัวนาง ถูกชาวโลกขนานนามว่า ธิดามังกรสวรรค์

เสียงเพลงค่อยๆ ไต่ขึ้นสูง มีชีวิตชีวา

เสิ่นอิงท่องแผ่นดินบรรพกาล อาศัยความสามารถเหนือชั้นและรูปโฉมอันน่าตะลึง ทำให้สมญานามของธิดามังกรสวรรค์ลือเลื่องไปทั่วแผ่นดิน นางไม่ใช่ผู้หญิงที่อ่อนหวานอ่อนโยน กลับกันตลอดการเดินทางนี้ นางกำจัดมารพิทักษ์มรรคอย่างเด็ดขาดไม่ลังเล พรรคนอกรีตที่ถูกนางขุดรากถอนโคนมีนับไม่ถ้วน พลังยุทธ์ก็เพิ่มพูนขึ้นทุกวันตามการต่อสู้ครั้งแล้วครั้งเล่าของนาง

นางมุ่งหน้าทางตะวันตกจนเข้าสู่แดนจิ่วโจว

ในแดนจิ่วโจว นางถูกสำนักลิทธิมารอย่างสำนักชิงฮวน ศัตรูอันดับหนึ่งเพ่งเล็ง

สำนักชิงฮวนมีผู้อาวุโสแปลงจิตแปดคนออกปฏิบัติการ ร่วมมือกันวางค่ายกลสังหารพันธนาการนาง

ค่ายกลนี้ยิ่งใหญ่อย่างยิ่ง สามารถสังหารนักพรตระดับต่ำกว่าหวนสู่ความว่างเปล่า แม้เสิ่นอิงจะมีวรยุทธ์แก่กล้า แต่ไม่ถึงระดับหวนสู่ความว่างเปล่า จึงมีเพียงจุดจบที่ถูกผลาญพลังจนตายทั้งเป็นเท่านั้น

มันเป็นทางตันสำหรับนาง แต่ภายใต้สถานการณ์แบบนี้ จู่ๆ ก็มีบุรุษที่โดดเด่นปานพญาหงส์ปรากฏตัวในชีวิตของนาง

ตงฟางหมิง ศิษย์เอกรุ่นแรกแห่งสำนักวิหคเพลิง

………………….

[1] ของดีตกลงมาจากฟ้า หมายถึง ได้สิ่งที่อยากได้โดยไม่ต้องออกแรง

[2] เจียว เป็นมังกรเขาเดียว อาศัยอยู่ในน้ำ