ระบบหรรษา กับข้าผู้บำเพ็ญเซียนปลอม นิยาย บท 271

สายฟ้าเส้นหนึ่งกะพริบแสงท่ามกลางฝุ่นควันที่ฟุ้งตลบ เลือดสีน้ำเงินไหลออกจากตัวมัน เห็นได้ชัดว่าบาดเจ็บหนัก แน่นอนว่ามันคือราชากะพรุนที่โดนหมัดของอันหลินซัด

“เจ้า…เจ้าเป็นนักพรตมนุษย์หรือ”

ราชากะพรุนพรั่นพรึงใจชอบกล

“ใช่แล้ว” อันหลินขี่สุนัขสีขาว ชักกระบี่พิชิตมารดำขลับดุจหมึกออกมา เจตนาแห่งกระบี่ลอยล่องไปทั่วพื้นที่ราวกับเซียนกระบี่สะท้านโลกา

“นี่เป็นเรื่องระหว่างปีศาจทะเลกับเผ่าพันธุ์มุกดา มนุษย์อย่างเจ้าสอดมือเข้ามายุ่งทำไม หากจะทำลายแผนการของจักรพรรดิปีศาจสีชาด เจ้าจำต้องเผชิญหน้ากับการแก้แค้นที่บ้าบิ่นที่สุดของปีศาจทะเล ตอนนี้ข้าจะให้โอกาสเจ้า ไปจากที่นี่เสีย!” ราชากะพรุนรู้ว่าอันหลินไม่ธรรมดา จึงกล่างอ้างถึงนายของมัน ลองพูดให้นักพรตคนนี้รามือ

“จักรพรรดิปีศาจสีชาดเป็นปีศาจทะเลระดับจักรพรรดิหรือ” อันหลินเอ่ยถามด้วยดวงตาที่เปล่งประกาย

หนวดสีน้ำเงินของราชากะพรุนไพล่หลัง พูดอย่างทะนงองอาจว่า “มันแหงอยู่แล้ว ท่านเป็นบุคคลที่เจ้าแตะต้องไม่ได้”

อันหลินขำออกมา “เช่นนั้นข้ายิ่งปล่อยเจ้าไปไม่ได้เลย…”

ราชากะพรุนชะงักไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำตอบของอันหลิน

“เจ้าอัปลักษณ์ เจ้าไปเฝ้าประตู!”

อันหลินกระโดดลงจากต้าไป๋ ปีกวายุสีขาวกางออกแล้ว กระบี่รายล้อมด้วยลำแสงสีขาว

เจ้าอัปลักษณ์ทะยานลงหน้าประตูเมืองปานเทพเจ้าปีศาจ กางเขตอาคม ในรัศมีสิบจั้งกลายเป็นทะเลเพลิง ปีศาจทะเลที่กระโจนใส่ประตูเมืองล้วนถูกเผาจนมอดไหม้

เหล่าทหารไข่มุกเห็นเจ้าอัปลักษณ์ลงมือ ต่างก็ตะลึงงัน “นี่…นี่มันเขตอาคมระดับเทวะ…”

บุคคลที่มีเขตอาคมระดับเทวะ ล้วนเป็นยักษ์ใหญ่แห่งแดนในเผ่าพันธุ์มุกดาแล้ว ไม่คิดว่าจะเป็นสัตว์เลี้ยงของนักพรตมนุษย์คนนี้!

ขณะที่พวกมันกำลังตกตะลึง สิ่งที่ทำให้ชาวไข่มุกตกใจกว่าเดิมก็บังเกิด ราชากะพรุน ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในกองทัพปีศาจทะเลก็ถูกอันหลินที่รวดเร็วจนกลายเป็นลำแสงสีขาว ฟันขาดสะบั้นหลายสิบท่อนในพริบตา

“นี่มัน…” ราชามุกดามองราชากะพรุนที่ถูกหั่นเป็นชิ้น อึ้งๆ ตกใจจนพูดไม่ออก

หน้าประตูเมือง กระดองของเต่ายักษ์น้ำดำก็ถูกวานรตัวนั้นฟาดด้วยกระบองจนแตก เพลิงสีดำลุกโชน ปีศาจทะเลหลายร้อยตัวถูกเปลวไฟแผดเผาจนวอดวาย เขตอาคมเพลิงนิลกว้างไกลสุดลูกหูลูกตาเป็นกำแพงเมืองริ้วคลื่นชั้นยอด

อันหลินกระโดดลงพื้น คลื่นสีทองแผ่รอบทิศทาง ปีศาจทะเลในรัศมีร้อยจั้งน้ำลายฟูมปาก สลบเหมือดทันที

วิชาแห่งอานุภาพ! ยับยั้งพลังยุทธ์ ทำให้อานุภาพของอันหลินถูกสำแดงออกมาอย่างแท้จริง

อันหลินก้าวไปข้างหน้าไม่หยุดปานเป็นใหญ่ในหล้า ปีศาจทะเลเป็นก่ายเป็นกองเป็นลมล้มพับต่อหน้าเขา

ทหารเม่นทะเลที่อ่อนแอที่สุดถูกอานุภาพยิ่งใหญ่โจมตีจนระเบิด

หมึกยักษ์ทะเลลึก ปีศาจทะเลระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณตัวสุดท้ายตกใจจนขวัญกระเจิง หลังหนวดของมันถูกต้าไป๋ฉีกเป็นห้าท่อน ก็รีบหนีหัวซุกหัวซุนไปทางทะเล คิดไม่ถึงว่าจะมีก้อนอิฐมหึมาใหญ่สิบจั้งลอยลงจากฟ้า ทับมันกับพื้นดินอย่างแนบแน่น

“อย่าฆ่าข้า พวกเจ้าฆ่าข้าไม่ได้นะ! หากฆ่าข้า จักรพรรดิปีศาจสีชาดไม่ปล่อยพวกเจ้าไว้แน่!” หมึกยักษ์ทะเลลึกตะโกนลั่น ระหว่างนี้ หนวดที่เหลือของมันถูกต้าไป๋กระชากจนขาด เลือดพุ่งกระฉูดอีกครั้ง

“เอ๊ะ หากสังหารเจ้า จักรพรรดิปีศาจสีชาดจะมาคิดบัญชีกับข้าหรือ” อันหลินยืนอยู่บนก้อนอิฐสีนิล เอ่ยถามอย่างสงสัย

หมึกยักษ์ขู่เสียงดุดันว่า “มันแหงอยู่แล้ว หากมันสัมผัสได้ว่าพวกเราสามราชาตายในเมืองริ้วคลื่น จักรพรรดิปีศาจสีชาดต้องนำทัพมาถล่มเมืองริ้วคลื่นภายในสองวันแน่! หากเจ้าปล่อยข้าไป ข้าขอร้องให้จักรพรรดิปีศาจสีชาดไว้ชีวิตเจ้าได้”

เนื่องด้วยอันหลินทานมื้อค่ำแล้ว พวกเขาจึงกินแค่ผลวิเศษ ดื่มสุรารสเลิศ จากนั้นชื่นชมระบำของไข่มุกหยาดเยิ้ม

ท่วงท่าระบำของเผ่าพันธุ์มุกดาอย่างมากก็เป็น ‘การกลิ้ง’ คุณจะได้เห็นเหล่านางระบำกลิ้งเป็นขบวนต่างๆ วาดเส้นโค้งสีขาวอันงดงาม…หึ ให้ตายสิ งดงามมากทีเดียว!

ราชามุกดานั่งอยู่บนบัลลังก์ ชมอย่างออกรสออกชาติ

“เรื่องของจักรพรรดิปีศาจสีชาด สหายอันหลินไม่ต้องห่วง ข้าแจ้งเรื่องที่เกิดขึ้นให้กับกษัตริย์ผ่านยันต์ส่งสารแล้ว พระองค์ก็ทรงรับปากแล้วว่าจะส่งยอดฝีมือชั้นสูงมาช่วยเมืองริ้วคลื่นทันที” ราชามุกดาดื่มสุราพลางพูดเสียงดังลั่น

อันหลินกลับไม่แยแส เพราะมีไพ่ตายอย่างต๋าอีและต๋าเอ้อร์ จัดการปีศาจทะเลจักรพรรดิตัวเดียวไม่ใช่ปัญหา

วันต่อมา วีรกรรมของอันหลินก็กระฉ่อนไปทั่วเมืองริ้วคลื่น

ยามที่เมืองริ้วคลื่นถูกปีศาจทะเลบุก ราชันวานรเพลิงนิล สุนัขขาวเทพวายุ เซียนกระบี่อันหลิน ผู้แข็งแกร่งทั้งสามจากแดนจิ่วโจวลงมืออย่างมีคุณธรรม กวาดล้างกองทัพปีศาจทะเล กลายเป็นวีรบุรุษแห่งเมืองริ้วคลื่น

อันหลินได้ยินเหล่าไข่มุกในเมืองริ้วคลื่นเรียกตนว่าเซียนกระบี่ ก็แอบปลาบปลื้มดีใจ นี่เป็นการเปลี่ยนแปลงอันยิ่งใหญ่จาก ‘กล่าวอ้าง’ เป็น ‘ถูกคนขนานนาม’!

แม้ผู้ที่เรียกเขาจะเป็นเหล่าไข่มุก แต่ก็น่าภูมิใจแล้ว

และในค่ำคืนนี้เอง ยอดฝีมือที่จักรวรรดิมุกดาส่งมาก็มาถึงที่นี่

เดิมทีอันหลินคิดว่าผู้แข็งแกร่งที่ส่งตัวมาจะเป็นไข่มุกทั้งขาวและกลมที่เก่งฉกาจมากเป็นพิเศษ แต่ภายหลังเขาพบว่า ผู้มาเยือนเป็นหญิงโฉมสะคราญคนหนึ่ง!

ไม่ใช่หญิงงามตามแบบฉบับของไข่มุก แต่เป็นหญิงงามในแบบของมนุษย์